Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Epica

Plato - Groningen 10 augustus 2004

Over de Grote Markt in Groningen lopende, werd ik aangesproken door een Jehovah. Of ik even de tijd heb. “Vijf minuten” antwoord ik, waarna ik kritisch maar geboeid naar zijn verhalen over Jezus Christus luister. Na vijf minuten schud ik hem vriendelijk de hand en wens hem nog veel succes en vertel hem dat ik toch echt verder moet, want er is een metalconcert in de stad. Even zie ik zijn gezicht vertrekken. “Metal?” Ja, metal, antwoord ik. De teleurstelling is van zijn gelaat af te lezen, als hij beseft dat het hem niet is gelukt om zo'n stuk langharig tuig te behoedden voor muziek die hem onherroepelijk in de hel zullen doen belanden.

Door: Ferdi

Fotograaf: Natascha

band imageDat is nergens voor nodig, natuurlijk, want krap een kwartier later waan ik mij zowaar in de hemel. Ik treed binnen en wandel door een lange tunnel, waar aan het einde van een sprankelend licht fel brandt. Daarbinnen wordt ik toegelaten tot engel Simone Simons, die mij en zo'n honderd andere dolende zielen toespreekt vanaf de kansel in platenzaak Plato. Haar wonderschone uiterlijk, haar lange, wilde haren en haar zachte maar doordringende stem vragen - - nee, eisen – mijn aandacht. En ik ben verkocht. Ondersteund door haar muzikale apostelen, gaf de hemelse godin een onaards mooi optreden, waarbij akoestische gitaren, pianoklanken en cellogeluiden een welhaast magische sfeer creeren. Al bij de eerste klanken van 'Feint' doet het kippenvel op mijn armen mij eraan herinneren hoe goed de keuze was om vandaag het aardse voor het hemelse te verruilen, een gevoel wat bij het navolgende 'Run For A Fall' en een bijbels mooi nieuw nummer nog eens wordt bevestigd. Een jubelstemming maakt zich meester van mij en de honderd in zwart geklede gelovigen en terstond vraag ik vergeving voor mijn zondes, alle Epica-concerten waar ik niet bij ben geweest. Na drie nummers eindigt de akoestische verwelkoming aan de goede zijde van de hemelpoort. Veel te vroeg natuurlijk, maar het kan mij niet deren. Ik loop de Plato weer uit, wellicht zonder vleugels, maar met het geruststellende gevoel dat ik mijn geloof eindelijk heb gevonden. De naam van mijn verlosser is niet Jezus, Mohammed of Mozes, mijn godin heet Simone Simons en ik zal de rest van mijn leven gebruiken om Haar te aanbidden. Hallelujah!

<< vorige volgende >>