Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Whitesnake & The Dirty Denims

Tilburg 013 6 december 2019

Een van de beste shows die ik ooit gezien heb was die van Whitesnake in Tivoli, Utrecht in 2015 toen de band werkelijk een ronduit magistrale performance neerzette en onder leiding van frontman David Coverdale de tent totaal op zijn kop zette. Daar dit inmiddels alweer ruim vier jaar geleden was, werd het weer eens tijd om een optreden van Whitesnake bij te wonen, zeker met hun laatste erg goede plaat `Flesh & Blood` nog vers in het geheugen. Normaal doet de band ons land aan om een toer af te sluiten, maar dit keer besloot men om in Nederland te starten en waar anders dan in 013, Tilburg. Dat men anno 2019 nog steeds erg populair is bij veel mensen bleek wel uit de ontzettend lange rij die zich voor de ingang van Brabant`s rock tempel had verzameld. Ondanks het feit dat men bij lange na niet zo`n sterke indruk zou achterlaten als een paar jaar geleden in Utrecht, bleek het bijwonen van een Whitesnake optreden nog steeds absoluut de moeite waard te zijn.

Door: Sjak

Fotograaf: Hans Lievaart

Net voor acht uur mocht het uit Eindhoven afkomstige viertal The Dirty Denims het in grote getale opgekomen publiek opwarmen en zo`n klusje kun je wel aan de twee dames en de twee heren van dit gezelschap overlaten. Hun energieke traditionele hard rock (and roll) is in staat om zelfs de grootste chagrijn een glimlach op zijn gezicht te toveren en op deze woensdagavond was dat zeker niet anders. De band steekt de invloeden van bands zoals AC/DC en The Ramones niet bepaald onder stoelen of banken en de goed in het gehoor liggende nummers konden dan ook op een prima respons rekenen. Frontvrouw Mirjam Sieben is een echte spring-in-het-veld en gebruikte en was op het gehele podium te vinden, maar alleen wanneer ze niet de slaggitaar ter hand nam om lead gitarist Jeroen Teunis te ondersteunen.

band image


Ook de ritme-sectie, bestaande uit bassist Marc Eijkhout en drumster Suzanne Driessen, speelde erg overtuigend en dus gingen nummers als `Make Us Look Good`, `Hit Me With Your Best Shot` en afsluiter `Famous` er in als de spreekwoordelijke koek, mede door de prima zang van frontvrouwe Mirjam Sieben. Ik had de band al meermalen op een klein podium gezien, maar ook in de grote zaal van 013 kwam dit uiterst sympathieke viertal goed voor de dag en wist zowel muzikaal als visueel enorm te overtuigen. Een erg geslaagde opwarmer voor hoofdact Whitesnake dus!

band image


Wanneer rond een uur of negen `My Generation` van The Who uit de luidsprekers knalt, weet je dat het tijd is voor David Coverdale en zijn mannen. Iedereen is zich bewust van het feit dat de stem van de bandleider niet meer van het niveau is als een aantal jaren geleden, maar met de hulp van het publiek en zijn mede-bandleden wist hij dat op deze avond wederom aardig te verbloemen. De set bestond uit een mix van `Flesh & Blood`, `Slide It In` en `1987`-materiaal en, ondanks die platen natuurlijk uitstekend materiaal bevatten, had ik persoonlijk nog wel een paar Purple-klassiekers of wat Whitesnake materiaal uit een ander tijdperk willen horen. Afijn, de setlist die gespeeld werd bevatte genoeg fraai materiaal om het publiek een kleine anderhalf uur te vermaken en dat deed men dan ook uitstekend.

band image


Er werd gestart met `Bad Boys` en hierdoor zat de sfeer er al meteen goed in. Op dit prima nummer was Coverdale nog behoorlijk goed bij stem, maar later in de show zou hij regelmatig de mist ingaan wanneer er een behoorlijk dosis power van de vocalist verlangd werd. Nummers zoals het ingetogen `Is This Love?` en het melodieuze begin van `Love Ain`t No Stranger` werden prima vertolkt, maar `Give Me All Your Love` en vooral de mega-hit `Still Of The Night` heb ik wel eens beter gehoord zal ik maar zeggen. Het nieuwe materiaal werd naar behoren neergezet, maar kan live niet wedijveren met krakers zoals `Fool For Your Loving` of `Ain`t No Love In The Heart Of The City` en die werden dan ook node gemist in de setlist. Van de nieuwe nummers werden vooral `Shut Up & Kiss Me` en `Gonna Be Alright` erg overtuigend gebracht, terwijl de overige drie `Flesh & Blood` nummers minder indruk wisten te maken, mede door een wat haperende David Coverdale.

band image


Het toch al redelijk korte optreden werd ook nog eens “opgevuld` met een uitgebreid gitaar-intermezzo van Joel Hoekstra en Reb Beach, terwijl meester-houthakker Tommy Aldridge middels een zeer onderhoudende drumsolo nogmaals bewees een absolute topper te zijn. Toen `Here I Go Again` ingezet werd keek iedereen al naar de zijkant van het podium om Adje van den Berg te begroeten, maar dit keer was de lange gitarist en boezemvriend van David Coverdale niet van de partij. Dat had echter zeker geen negatieve invloed op de enthousiaste menigte want er werd dusdanig meegebruld dat menig keeltje de volgende dag wel schor geweest zal zijn. Na toegift `Still Of The Night` verliet de band definitief het podium en terugkijkend op de show heb ik toch wel wat gemengde gevoelens.

band image


Zoals aangegeven was de show mijns inziens wat aan de korte kant en had men best nog wel een aantal extra nummers kunnen spelen. Daarnaast had men de setlist wat gevarieerder kunnen maken door de toevoeging van een aantal Deep Purple en oude Whitesnake hits. Last but not least zat er toch wel behoorlijk wat sleet op de stem van frontman David Coverdale en ik vraag me dan ook af hoe lang Whitesnake nog op de podia te bewonderen zal zijn. De charismatische podium presentatie van rock-icoon Coverdale, de uitstekende band die hij om zich heen heeft verzameld en de strakke muzikale uitvoering van het song materiaal zorgden er in ieder geval wel voor dat het overgrote gedeelte van de aanwezigen een erg plezierige avond hebben gehad. Ik heb de band in het verleden meerdere malen beter zien acteren op het podium, maar dat neemt niet weg dat Whitesnake nog altijd garant staat voor een stuk kwaliteitsmuziek en nog steeds in staat is om het publiek zeer goed te vermaken. Een eventuele volgende keer zullen we er daarom zeker weer bij zijn!

Setlist Whitesnake
1. Bad Boys
2. Slide It In
3. Gonna Be Alright
4. Love Ain`t No Stranger
5. Hey You (You Make Me Rock)
6. Slow An` Easy
7. Trouble Is Your Middle Name
8. Guitar Solo
9. Shut Up & Kiss Me
10. Get Up – Drum Solo
11. Is This Love
12. Give Me All Your Love
13. Here I Go Again `87

Toegift:
14. Still Of The Night

<< vorige volgende >>