Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Mystery

Helmond De Cacaofabriek 4 november 2019

Vorig jaar zag ik Mystery optreden in De Boerderij in Zoetermeer en ik was toen danig onder de indruk van de muziek van de sympathieke Canadezen. Ik volg de band sedert 2015, sinds het uitkomen van het album `Delusion Rain`. Ik werd toen direct gevangen door de muzikaliteit van de band en de fraaie mix van melodieuze stukken met meer heavy materiaal. Vorig jaar schreef ik nog een lyrische review over het laatste studioalbum `Lies And Butterflies, en toen de `Live And Butterflies Tour 2019` werd aangekondigd wist ik natuurlijk meteen dat ik dat niet wilde missen. De band zou optreden in Arnhem en Helmond; ik koos ervoor om naar de Cacaofabriek te gaan.

Door: Wim S.

Fotograaf: Dave van Hout

Op het parkeerterrein naast het Helmondse cultuurcentrum staan auto`s met Duitse nummerplaten, Belgische auto`s en zelfs enkele Franse auto`s. Het moge duidelijk zijn: het publiek komt van ver om Mystery te zien. In de middag had ik reeds vernomen dat het voorprogramma, het Nederlanse The Black Fall, hun optreden moest annuleren in verband met de geboorte van een kind en dat betekende dat om 21.00 uur Mystery met hun show begon.

De band trapt af met het lange `Delusion Rain`, een track waarin alle elementen van Mystery meteen de revue passeren. We horen de melodieuze, kraakheldere stem van Jean Pageau, de fijne en soepele melodielijnen, de zuivere gitaren van Michel St Pere en Sylvain Moineau, de zware en solide basis van drummer Jean-Sebastien Goyette en bassist Francois Fournier en de frivoliteit van toetsenist Antoine Michaud. Ook in navolgende `Come To Me` en het fantastisch opgebouwde `Something To Believe In` horen we hoe soepel de band schakelt tussen structuur en melodie. Het hoogtepunt van het concert voor mij is een feilloze uitvoering van het werkelijk prachtige `How Do You Feel?`, met een excellerende Pageau en prachtig Floydiaans gitaarspel van Michel St Pere.

band image


Duidelijk is inmiddels ook dat de band het enorm naar haar zin heeft; het spelplezier spat werkelijk van het podium af. En dat heeft zijn uitwerking op de beleving bij het publiek want na elk nummer krijgt de band een langdurig applaus van de goedgevulde zaal. Met `The Scarlet Eye` gaat de band tien jaar terug in de tijd en ook dat materiaal is bij het publiek niet onbekend en wordt met enthousiasme ontvangen. Na het extreem lange `The Willow Tree` (20 minuten schoon aan de haak) verlaat de band voor een korte pauze het podium en kan het fanatieke publiek dat niets van het optreden wil missen even naar het toilet en een drankje doen. Het optreden wordt vervolgd met het eveneens erg lange eerste nummer van hun laatste album, het geweldige `Looking For Something Else`, met fantastische gitaarpartijen en al even fraaie toetsen van Michaud.

Als ik dan toch een puntje van kritiek over de muziek van de band zou moeten noemen zou ik zeggen dat ik wat variatie in tempo mis. De band schrijft op zich erg dynamische muziek maar de spanning en de sfeer wordt zelden of nooit door het tempo bepaald en dat is jammer. Een keer flink uptempo los gaan zou de muziek zeker ten goede komen. Sommige mensen hebben ook moeite met de lengte van de nummers; de band heeft erg veel minuten nodig om hun verhalen te vertellen maar dat vind ik persoonlijk dan wel weer leuk. En goed gedaan. Want het is zeker niet zo dat er overbodige stukken of zo gespeeld worden. Een van de publieksfavorieten is ook het oudje `Shadow Of The Lake` (uit 1998!) waarin ook weer een spannend gitaarduel van St Pere en Moineau verpakt zit. Na bijna twee uur verlaat de band het podium maar de koek is dan nog niet op! Want vervolgens krijgt de inmiddels dolenthousiaste zaal nog een kwartier lang het werkelijk sublieme `Chrysalis` te horen (waarin zanger Pageau weer zijn vlindermasker op heeft, zodat tijden van Fish en Peter Gabriel weer herleven) en sluit men uiteindelijk definitief met het korte, felle `The Preacher`s Fall`. Opvallend is dat de band vervolgens heel uitgebreid iedereen bedankt, van het barpersoneel tot het hotel en de mensen van de catering. Ze hebben het enorm naar hun zin in Nederland, dat moge wel duidelijk zijn. Een prachtig concert van een van de beste progbands van dit moment.

<< vorige volgende >>