Listen live to Radio Arrow Classic Rock

De Raggende Manne & Nancy Kleurenblind En De Zingende Roadie

Deventer Burgerweeshuis 14 maart 2019

Ik was er bij! Die zin spookte door mijn hoofd gisteren na wat waarschijnlijk de laatste concertreeks van De Raggende Manne is. Er zijn tijden geweest dat ik meer dan 150 bands per jaar zag, duizenden in totaal en dat ging van stadionconcerten tot talentenjachten naar schoolbandcompetities. En als je in die veelvoud aan herinneringen gaat graven, zijn er zo een paar te noemen die er uitspringen. Venom op Waldrock, Metallica in de Kuip, de terugkeer van Bruce Dickinson in Iron Maiden, destijds in Ahoy, Rammstein op Waldrock, Slayer met de Divine Intervention tour in Ahoy, Motorhead oorverdovend in De Vereeniging in Nijmegen, Samael in Atak als support van Cannibal Corpse, Hypocricy in de tent op Dynamo en natuurlijk Venom op Dynamo, ik zou er een boek over kunnen schrijven nu ik dit onderwerp aan begin te kaarten. Vanavond was weer zo’n avond. Een avond die in het teken van het leven van De Raggende Manne zanger Bob Fosko stond. En zo een avond, die vier je met dierbaren.

Door: Ramon

Fotograaf: Ramon

Het space-electropop duo Nancy Kleurenblind En De Zingende Roadie kreeg de eer om de avond te openen. En het valt te prijzen dat er gekozen is voor een act die niet in het verlengde van de headliner ligt, maar die uit een heel ander vaatje tapt. Weliswaar is het een alternative act, maar dit vervreemdde toch wel het grootste deel van het publiek. De twee dames op gitaar en een Casio met hun vrijeschool voorkomen en licht ondeugende liedjes vieren hun eigen feestje en daar gaan we vast nog meer van horen. Het past moeiteloos op Lowlands, schat ik in. Maar duidelijk is dat de taak van support act vanavond een redelijk ondankbare is. En met dat gegeven hadden de dames prima vrede. En hun repertoire, daar zijn ze druk mee geweest en het heeft moeite gekost. Druk mee geweest, moeite gekost, sjonge jonge…

Voor wie het gemist mocht hebben, vlak voor de release van het nieuwe album Alles Kleeft van De Raggende Manne werd bij zanger Bob Fosko een tumor van een kleine 10 centimeter in zijn keel ontdekt. In zijn eigen woorden: het ziet er niet erg gunstig uit allemaal. Maar de concertreeks afzeggen wilde hij niet, thuis een beetje zielig gaan zitten doen past niet bij hem, maar aan de andere kant is er ook het besef dat hij in zijn huidige conditie onmogelijk in staat is een half uur lang zo hard te knallen als we van hem gewend zijn. De oplossing: gastzangers. En dat zijn vanavond allemaal mensen die hem dierbaar zijn, te beginnen met zijn broer Peter Timmers, die uiterlijk weinig gelijkenis kent, maar vocaal zonder meer de beste Fosko imitator van Nederland kan zijn. Dat Komt Door Je Grote Bek, wordt door hem aangekondigd met uuuh, hoe ging die ook alweer?. De band had er toen al wat nummers opzitten, waaronder Zand, met de legendarische meebruller WAT DOE IK HIIIEEEER?.

Twee andere gastzangers zijn Saskia van Engeland en Frans de Witte, die overigens door de op dat moment wat warrige Fosko omgekeerd aangekondigd worden. Dat geeft uiteraard helemaal niets, maar als je Saskia van Engeland aangekondigd krijgt, maakt Frans de Witte een wel heel onverwachte entree. Zo een Saskia heb ik nog nooit gezien. Frans past leuk in het straatje van Fosko, maar heeft een andere timing. Fosko voelt zich hier en daar geneigd er op in te grijpen en bij te sturen, maar laat de spotlight wel aan De Witte. Saskia van Engeland is een veelzijdig zangeres… maar ZO veelzijdig had ik ook weer niet verwacht. Uiteraard is het een vrouw die een kunstje opvoert om in het verhaal te passen, maar ik moet zeggen, bepaald niet onverdienstelijk. Met name Ik Zag Je Met Een Ander was erg leuk. En Fosko, de grijns op zijn bek (met respect uitgesproken) krijg je er op deze momenten met geen mogelijkheid af. Door deze constructie spelen ze eindelijk eens een volwaardige set, in plaats van een veel te kort optreden.

band image


Last but not least, een zwangere dame op het podium: Hé, kan dat wat zachter, ik lig hier te bevallen?, en na een kort moment van verwarring vindt de euforie zijn doorgang; het is Fosko zijn dochter Ella Wonder, de recordhouder voor de minst geile goedemorgen in de ochtendshow van Giel Beelen. Chapeau Ella. Vanavond is ze slechts 8,5 maand zwanger, dus dan kun je nog wel even vanuit Amsterdam naar Deventer rijden om je op een podium uit te leven met je aanstaande kind in je buik, naast diens (of dier) aanstaande grootvader. Schreeuwend en headbangend, moet kunnen, zouden meer mensen moeten doen.

De Raggende Manne blonken altijd uit in met uitstekende muzikanten de indruk te wekken dat niet te zijn. Dat, aangevuld met de frustraties waar een dertiger mee kampt en 1 van de meest karakteristieke stemmen uit de Nederlandse muziekwereld. In die chaos merkte je altijd wel een plan, al was het maar het plan om meer chaos te veroorzaken. Dat plan is er vanavond ook, maar Fosko raakt meermaals de draad compleet kwijt. En hij schaamt zich daar ook niet voor. Hij geniet, vertelt dat hij om 17:00 keurig zijn chemo heeft genomen en dat hij daarna heerlijk heeft gegeten en een wit wijntje in het café van Burgerweeshuis heeft genoten en dat hij weliswaar niet op zijn zang durft te vertrouwen, maar dat hij conditioneel er best lekker in zit vanavond. En dat kan ik alleen maar beamen. Hij is niet bloedfanatiek, maar hij houdt zich ook niet in.

Wat had ik destijds een hekel aan Poep In Je Hoofd. Ineens kwam er een horde domme meezingfans op het hitje af van de band die ik al vanaf het begin volgde. Onzin natuurlijk, maar als puber kun je zo denken. Zeker als je pretenties hebt. Maar wat ben ik blij dat we hem vanavond met Fosko zelf mee kunnen vieren. En aangezien ik excelleer in het onthouden van totaal onnodige feitjes, heb ik het nummer inmiddels als mijn lijflied gedoopt. Weg met de pretentie, leve Poep In Je Hoofd. Op het laatst komt iedereen het podium nog even op om de Nederlandstalige klassieker De Fles (onder andere bekend van Andre Hazes, Herman Brood en Jan Boezeroen) op te voeren en Ella kondigt aan dat als je hem niet kent, je wat haar betreft net zo goed wel alvast mag gaan. Het is het slotakkoord op een avond waarmee we allemaal het leven vieren. Dat van onszelf, maar vooral van de hoofdpersoon van de avond, die ik werkelijk elk moment van de avond zielsgelukkig zie kijken.

De band treedt deze tour nog enkele keren op en de kans dat je dezelfde gastzangers krijgt is niet heel groot. Er is een achttal zangers verzameld en die wisselen dan een beetje om, en Ella gaat binnenkort toch echt thuis nodig zijn. Overigens, als je van tevoren aangeeft bij de band dat je een bepaald nummer zou willen zingen, bestaat de kans dat je het mag doen, dus laat jezelf horen. Hoe dan ook, grijp de kans om de band deze tour nog te gaan kijken. Reis er een eind voor, betaal teveel geld, dat alles valt in het niet bij de ervaring van de avond. Die was op 14 maart 2019 in Deventer in elk geval om nooit, nooit meer te vergeten. Lang leve De Raggende Manne, lang leve Geert Timmers. Dan zien we daarna wel of hij nog Bob Fosko wil zijn. Sterkte man, je hebt het geweldig gedaan!

<< vorige volgende >>