Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Delain & Autumn

Zwolle Hedon 14 februari 2019

Je kunt natuurlijk mee doen aan die geldklopperij die Valentijnsdag heet of je kunt je tijd nuttig besteden en een concert bezoeken van Autumn en Delain. De keuze hiertussen was voor ondergetekende niet al te moeilijk en dus werd op deze donderdagavond de lange reis naar Zwolle aangevangen om één van de beste live-bands van dit moment te gaan aanschouwen. Voor een dolenthousiast publiek maakten ze deze status wederom moeiteloos waar.

Door: Sjak

Voordat de hoofd-act het podium zou gaan besteden, kreeg het opnieuw opgeleefde Autumn de kans om zich te tonen voor de goedgevulde zaal. Opnieuw opgeleefd? Jazeker, want na een behoorlijke stille periode van een slordige zeven jaar is men nu (eindelijk!) uit deze winterslaap ontwaakt en aan hun tweede leven als band begonnen. Het net uitgebrachte nieuwe album Stacking Smoke toonde al aan dat men snode plannen had en het dient te worden gezegd dat die op deze avond ook op het podium waargemaakt werden. Grappig was natuurlijk dat ex-Delain gitarist Ronald Landa nu deel uitmaakt van Autumn en als support van zijn oude band moest aantreden. Dat had echter totaal geen invloed op het enthousiasme van zowel Ronald als de rest van het gezelschap, want de spelvreugde en het plezier spatte van het optreden af. De melancholische en bij tijd en wijlen wat complexe muziek van Autumn vereist echter de nodige tijdsinvestering alvorens de schoonheid van het materiaal echt optimaal tot uiting komt en daar de aanwezigen nog niet echt bekend waren met het nieuwe album sloeg de vonk niet echt over. Dat neemt niet weg dat de uitstekende uitvoering van Blackout, Stacking Smoke en het oudje Gallery Of Reality prima neergezet werden en dat met name het samenspel van de drie gitaristen en de prima strot van zangeres Marjan Welman in positieve zin opvielen. Gaandeweg het optreden groeide de waardering van het publiek dan ook en dat was niet meer dan terecht. Autumn is back and hopefully here to stay!



Bij aanvang van het openingsnummer Go Away had hoofd-act Delain zich nog verborgen achter een grote backdrop, maar na de eerste tonen maakte die snel plaats en werd de band zichtbaar voor het publiek. Het energieke Go Away bleek een prima opener te zijn om de vele aanwezigen tot een feestje te verleiden en er werd vanaf het allereerste begin enthousiast meegeklapt. Het nieuwe nummer Masters Of Destiny werd eveneens prima ontvangen, ondanks het feit dat dit toch wel een wat complexer nummer is, maar de fans zullen ongetwijfeld reeds vele malen de video van dit nummer bekeken hebben. Het lekkere The Glory And The Scum werd erg sterk neergezet en op het uitermate catchy Get The Devil Out Of Me werden de eerste springers actief.

De set was zeer uitgebalanceerd en bevatte voor ieder wat wils. Elk nummer werd enorm enthousiast ontvangen, wat door de band zichtbaar in dankbaarheid aanvaard werd. Verdere hoogtepunten van dit uitstekende optreden waren voor mij een spetterende versie van Here Come The Vultures, het felle Fire With Fire en het wat meer ingetogen The Hurricane. Tijdens Hands Of Gold en het oudje Pristine kwam oer-grunter George Oosthoek de band vocaal ondersteunen en het blijft toch altijd een genot om Charlotte en George samen dit soort prima nummers te zien zingen. Beiden waren op deze avond uitstekend bij stem en het lijkt wel of Charlotte per optreden beter wordt. Het spelplezier straalde van de band af en zowel bassist Otto als beide gitaristen Timo en Merel waren continu in beweging, terwijl Martijn zich headbangend achter het keyboard vermaakte. Tijdens Mother Machine voegde celliste Elianne Anemaat zich bij de band en te samen werd er een fantastische versie van dit geweldige nummer neergezet.

Drummer Joey de Boer en gitarist Timo Somers deden ook op deze avond hun inmiddels bekende jam en ik moet zeggen dat dit nog steeds lekker verfrissend werkte. Zo tegen het einde van het optreden nam Charlotte regelmatig uitgebreid het woord en wist ze met deze spontane anekdotes het enthousiasme van het publiek alleen maar tot grotere hoogtes te krijgen. Dont Let Go stond weer garant voor een stevig stukje aerobics, waarna de Delain-anthem We Are The Others aan de inmiddels tot het kookpunt verhitte zaal gepresenteerd werd. Via het uitstekende nieuwe nummer Hunters Moon[/I] en een kolkende versie van The Gathering werd dit fantastische optreden in stijl afgesloten. Ook op deze avond in Hedon bewees Delain tot de beste live-bands van Nederland (en waarschijnlijk ook ver daarbuiten) te behoren en het publiek keerde dan ook uiterst tevreden huiswaarts.

<< vorige volgende >>