Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Hedon Zwaar Nieuwjaar

Zwolle Hedon 1 mei 2019

Hoe beter het nieuwe jaar inluiden dan met een klein festival, met uitstekende bands? Ik moet je het antwoord schuldig blijven, dus zat er voor mij niets anders op dan mijn brakke lijfje naar Zwolle te hijsen en een groot aantal goede bekenden, vage kennissen en zelfs hier en daar een Lords collega tegen het minimaal zo brakke lijf te lopen. Het gapen verging me echter redelijk snel.

Door: Ramon

Fotograaf: Marc van Peski

Bij binnenkomst en het grote bijpraten bleek het Kampense Bruusk al in de kleine zaal gespeeld te hebben. Er was hier en daar ook wat verwarring over de aanvangstijden, waardoor ik met 19:30 als uitgangspunt de kans op een verrassing aan mij voorbij zag gaan. Ik wist ook niet beter dan dat de kleine zaal via buitenom bereikt moest worden, dus men kan veilig stellen dat ik al te lang niet meer in Hedon geweest was. Aan aanhang echter geen gebrek, getuige het grote aantal shirts met de tekst Bruusk Sucks dat in de zaal waar te nemen is. In dat opzicht alleen al goed gedaan, ik kan niet anders zeggen.

Het Zutphense Izegrim heeft ondanks een minimale metamorfose ondergaan, wat ik vanavond in de grote zaal van Hedon voor het eerst zelf zie. Vocaliste Marloes heeft haar bas afgestaan en loopt nu vrij als een vogel over het podium. Haar opvolger, nomen est omen, is Bas Wijnbergen, voorheen van onder meer Burning Hatred. De ironie wil overigens dat nadat het aanvankelijk lukt om het publiek naar voren te laten komen, ze daarna na gehoor gegeven te hebben aan het maken van een pit ook weer gelijk verdreven worden. Maar Izegrim is doorgewinterd en dat voel je aan alles. Dit brengt ze dan ook niet van de wijs. De band laat niets aan de twijfel over dat het zijn internationale status meer dan waard is. Een smetje op het optreden is wel dat ik geen van de solos gehoord heb en dat de bas wat overstuurd was, maar laat dat de pret niet teveel bederven.

band image


Ik denk dat ik weinig ruzie uitlok als ik zeg dat George Oosthoek tot de belangrijkste Nederlandse death metalzangers gerekend mag worden. De kleine zaal is het toneel waar hij met enige fine fleurs uit de Nederlandse metal scene optreedt met zijn band Shinigami. De reputatie van de band ging ze mijlenver voor, maar daar schuilt ook gelijk het gevaar. Ik denk dat het de verwachtingen waren, die onredelijk hoog waren, maar ik vond de band persoonlijk geen moment verder dan de rand van het podium komen, qua uitstraling. De opening en afsluiting met cello, leuk op zich, vond ik niet veel toevoegen, het geluid was niet heel erg goed en de sfeer bleef dan ook opvallend lauwtjes, in de zaal. Als je echt aandacht aan ze besteed dan merk je wel op dat de band heel wat te bieden heeft, maar het laatste waar ik op zit te wachten is me concentreren op de intenties van de band. Dit ga ik snel eens overdoen, want ik weet dat er meer te halen valt bij ze.

band image


Het Noorse Blood Red Throne speelt in de grote zaal en zal zonder meer niet de verrassing van de avond worden. Er valt weinig op te merken aan het spel, maar na een halve minuut snap je alle bedoelingen van de band wel en er verandert ook niets meer. En dat is op zichzelf prima, laat dat duidelijk zijn. Pure, smerige death metal, met een basgeluid dat linea recta van Cannibal Corpse is geleend, de hele show, aankleding, alles past prima in het plaatje. Ik vermaak me wel, maar blijf niet tot het einde. Het Duitse Damnation Defaced heeft er bij hoofde van hun zanger duidelijk schik in. Ik vind het zelf echter wel leuk om een band te zien die er voor gaat. Deze mannen zien er toch een beetje uit alsof ze net van hun werk komen, snel wat aangetrokken hebben en het publiek het er maar mee laten doen. Echter, de muziek komt ontzettend goed over in de kleine zaal. Sfeervol, melodieus, de bandnaam vond ik dan ook wat overtrokken, maar het zijn topmuzikanten, nederig dankbaar dat ze uitgenodigd waren om hun eerste Nederlandse show te mogen doen. Ga die lui checken, dat kon je best wel eens leuk gaan vinden.

Het blijft mij verbazen dat God Dethroned, headliner van het festival, niet allang de wereld volledig aan zijn voeten heeft liggen. Er zijn zat bands van naam die nog geen 10 procent van het aantal killer songs heeft dat deze band in de catalogus heeft. Frontman Henri Sattler heeft veel personele wisselingen moeten opvangen, maar de bezetting lijkt nu redelijk vorm gegeven. En terecht dat dit zijn keurkorps is, want God Dethroned straalt ook vanavond weer wereldklasse uit. Met name de naam van Mike wordt vaak genoemd door de aanwezigen. De eerste keer dat ik God Dethroned ooit live zag was trouwens ook in Hedon, voor de verbouwing. Goddess Of Desire was support act en God Dethroned stond in bloed gedrenkt op het podium. Damn, I am getting old. In die tijd hadden ze net The Grand Grimoire uit. Als je ziet hoeveel krakers ze sindsdien hebben opgenomen, dan kun je niet anders dan diep respect hebben, met The World Ablaze als meest recente wapenfeit, wat mijn stelling alleen maar verder illustreert. Want wat een ontzettend sterk album is dat ook. De nummers worden vanavond in hoog tempo aaneen ingezet en ik begin met de minuut heser te worden. Een lot dat ik met liefde draag, vanavond. Het accent ligt uiteraard op wat recenter werk, maar de balans met de klassiekers wordt uiteraard geëerbiedigd. En dan dwingt de speeltijd nog tot het overslaan van een reeks classics ook, maar er blijft ondanks het wat dunne geluid genoeg om te genieten. Met hier en daar een grapje tussendoor en een referentie aan de goddelijke invloed op Zwolle als stad, verpletterd God Dethroned de aanwezigen.

band image


The Heritance als hoofdact, na God Dethroned? Volkomen terecht natuurlijk! Okay, officieel zijn ze de afterparty, maar je moet alles zo groot mogelijk vieren, als je het mij vraagt. The Heritance gooit in de luwte al jaren hoge ogen, met hun muzikaliteit, gecombineerd met showmanschap en een uitstekend gevoel voor songwriting. Recentelijk is The Heritance van drummer gewisseld en om de goede onderlinge verhoudingen weer te geven, hun oude drummer is deze avond hun geluidsman. De band maakt er een vrolijke pot herrie van en geeft de overgebleven gasten een passend slot op een zeer geslaagde avond.

band image

<< vorige volgende >>