Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Glenn Hughes

Weert Bosuil 11 december 2018

Eerder dit jaar kondigde de voormalige bassist en zanger van Deep Purple Glenn Hughes aan dat hij een speciale “Glenn Hughes Performs Deep Purple Live” toer op poten zou zetten, waarin hij zoals de naam reeds aangeeft enkel en alleen Deep Purple materiaal live zou gaan vertolken. Voor de meesten is het waarschijnlijk zoals vloeken in de kerk, maar aangezien mijn favoriete Deep Purple-formatie degene was met David Coverdale en Glenn Hughes in de line-up, konden we dit feestje natuurlijk niet aan onze neus voorbij laten gaan en dus togen we op deze maandagochtend naar Weert om ‘The Voice Of Rock’ in de Bosuil te gaan bekijken en beluisteren.

Door: Sjak

Fotograaf: Hans Lievaart

Toen de zaallichten gedoofd warden en de band met Glenn Hughes als laatste zijn positie in nam op het podium om met een spetterende versie van ‘Stormbringer’ de set te begingen, voelde je al dat dit een bijzondere avond ging worden. Dat gevoel werd alleen maar versterkt door heerlijke uitvoeringen van ‘Might Just Take Your Life’ en het zeer ondergewaardeerde ‘Sail Away’, waarin Glenn het enthousiaste publiek uitnodigde tot een massale meezing-actie en daar werd zeer gretig gehoor aan gegeven. De man zelf was (zoals eigenlijk altijd) uitstekend bij stem en eens te meer bleek hoe goed het Deep Purple materiaal uit de periode Coverdale/Hughes eigenlijk is.

Ook het met Tommy Bolin als gitarist opgenomen album ‘Come Taste The Band‘ werd aangedaan middels een uitstekende uitvoering van ‘You Keep On Moving’ en eigenlijk had ik nog wel wat meer materiaal van dat album willen horen, want krakers zoals ‘Love Child’, ‘Dealer’ en vooral mijn persoonlijke favoriet ‘Drifter’ zijn veel te weinig live gespeeld in mijn beleving. Helaas zou men het bij dit ene nummer houden, maar gelukkig kregen we niet te veel tijd om daar over te treuren want met een zeer lang uitgesponnen versie van ‘You Fool No One’ (met een lange jamsessie), een weergaloze uitvoering van ‘Mistreated’ en de klassieker ‘Smoke On The Water’ (met daarin ‘Georgia On My Mind’ verwerkt) bracht men de korte, maar zeer intensieve set naar een passend einde.

band image


Wat opviel was dat Glenn ondanks zijn toch reeds gevorderde leeftijd nog steeds dat jeugdige enthousiasme heeft en zichtbaar dankbaar was voor de erg positieve respons die hem ten deel viel. Natuurlijk was hij het (zeker vocaal) stralende middelpunt van de avond, maar het dient te worden gezegd dat hij in gitarist Soren Anderson, keyboard-speler Jesper Bo Hansen en drummer Fernando Escobedo een aantal zeer goede muzikanten om zich heen had verzameld. De in de jaren zeventig zo populaire keyboard-, drum- en gitaarsolo-spots werden ook op deze avond weer nieuw leven ingeblazen en persoonlijk vond ik dat wel enigszins te veel van het goede, maar het zal de maestro de gelegenheid gegeven hebben om wat extra rust te pakken tijdens het optreden.

Natuurlijk moest men terugkomen voor een toegift en middels een spetterende uitvoering van ‘Burn’ werd de avond in stijl afgesloten. Natuurlijk hadden de aanwezigen, waaronder ondergetekende, nog wel wat meer nummers willen horen zoals ‘Highway Star’, ‘Soldier Of Fortune’ of ‘Lady Double Dealer’, maar na zo’n anderhalf uur prima muziek was het toch echt gedaan.

Het materiaal van Deep Purple is en blijft natuurlijk tijdloos en Glenn Hughes bewees nog altijd over een gouden strot te beschikken. Voorlopig blijft deze band nog wel even dit Deep Purple materiaal spelen, want ook in 2019 staan al de nodige data gepland. Mocht je om de een of andere reden Glenn Hughes dit jaar gemist hebben, dan zou ik je zeker aanraden om hem bij één van zijn volgende shows met een bezoek te vereren, want dat loont zeker de moeite!

<< vorige volgende >>