Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Riverside & Mechanism

De Casino - Sint Niklaas (België) 11 november 2018

Langzaam maar zeker is Riverside terug uit een diep dal gekropen, nadat zij in februari 2016 plots geconfronteerd werden met het overlijden van gitarist en vriend Piotr Grudzinski. Net zoals het onlangs de eerste keer was dat ik Mariusz Duda sprak na die tragedie, zo was dit concert het eerste dat ik van Riverside zag als trio met sessiegitarist Maciej Meller (ex-Quidam).

Door: Vera

Fotograaf: Vera

Riverside is op tournee om het zopas verschenen ’Wasteland’ te ondersteunen, een album met zulke integriteit en beklijvende muziek dat het kleinood hoog gaat eindigen in mijn jaarlijst. Ik zal vast niet de enige zijn die er zo over denkt. De mooie zaal met statige kroonluchters vult zich langzaam maar zeker met fans die de avond van Wapenstilstand op een serene muzikale manier willen invullen.

Vooreerst krijgen we daarbij – het totaal onbekende – Mechanism voor de kiezen. Ook een Poolse band in progressieve rockstijl. De zanger doet qua uiterlijk een beetje denken aan Sólstafir frontman Aðði en de band presenteert zich als een dynamisch kwartet. Toch zijn ze al actief sinds 2009 en brachten intussen twee albums uit: ‘Between The Words’ en ‘Entering The Invisible’. De lange songs worden opgebouwd met fragiele stukken, waarna heftige explosies met fraai gitaarwerk de zaal in geslingerd worden. Toch wel een passend voorprogramma, zodat we zonder stijlbreuken opgewarmd worden en bestand zijn tegen de rillingen die Riverside ons zeker zal bezorgen.

Wanneer Riverside het podium betreedt, is het aantal mensen per vierkante meter aardig gestegen. Allen geven een hartelijk onthaal aan de Polen. Er wordt van start gegaan met ‘Acid Rain’, waarbij de kernzin ‘where are you now?’ hard binnenkomt en ‘Vale Of Tears’ dat ogenschijnlijk afstandelijk rockend aanvangt, maar ook weer die fragiele hoogtepunten heeft wanneer totale desolatie blijkt uit de passage wanneer Mariusz zingt: ‘Wading through the desert, to the promised land’. Beide songs komen uit het nieuwe album. ‘Reality Dream I’ vormt dan een uitstapje naar het verleden. Akoestische gitaren worden aangebracht. Vroeg in de set schittert ‘Lament’, één van de hoogtepunten van ‘Wasteland’ met pakkende Slavisch aandoende zangpartijen. Mariusz legt daar heel veel emoties in, is goed bij stem en voorziet de aanwezigen van enige bindteksten. Maciej kent als sessiemuzikant zijn plaats, houdt zich nog een beetje op de achtergrond, maar slaagt erin met zijn gitaarspel te ontroeren.

band image


De magie van ‘Lament’ wordt vastgehouden tijdens ‘Out Of Myself’. Het gitaarwerk doet immers aan Pink Floyd denken en de toetsen van Michal Lapaj hebben het ruimtelijke aureool van Tangerine Dream. De etherische atmosfeer wordt via een kloek basintermezzo van Duda omgebogen naar een stuwend hoogtepunt. Het eerste deel van ‘Second Life Syndrome’ gaat vloeiend over in ‘Left Out’ met uitstekend samenspel tussen gitaren en orgel. Piotr ‘Mitloff’ hakt dit allemaal keurig aan elkaar, met kracht en precisie. Even later wordt er zelfs gedanst op ‘Lost (Why Should I Be Frightened By A Hat?)’, terwijl het instrumentale ‘The Struggle For Survival’ de toestand van de band optimaal illustreert zonder woorden. Het blijft hoogtepunten regenen, we waden door het ‘Forgotten Land’, vinden soelaas in ‘Loose Heart’ (met enige ruwe screams van Mariusz) en genieten als laatste song van de reguliere set van het titelnummer van de recente plaat. Tijdens enkele songs speelt Michal ook Theremin en dat blijft erg fascinerend om gade te slaan. Het applaus weigert weg te sterven en een verrukkelijke bisset valt ons ten deel. Vooreerst totale ontroering met het sobere ‘The Night Before’, dan het stevige oude werk ‘Panic Room’ en als ultieme kroon op het werk het bloedmooie, akoestische ‘River Down Below’ wat nog eens extra aan de verloren vriend wordt opgedragen. Je wordt er stil van… Met een vat vol aangescherpte emoties stappen we de koele nacht in. Riverside heeft ons gevangen in hun eigen universum, verfraaid met passende visuele ondersteuning en een goed geluid. Weinig bands die daarin slagen!

<< vorige volgende >>