Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Vader & Entombed A.D.

Apeldoorn Gigant 11 juli 2018

Het is een fenomeen dat iedereen inmiddels bekend voor begint te komen. Bands met een zekere status en reputatie, die op doordeweekse dagen hun tour opvullen met optredens die hun voormelde status onwaardig lijken. Zo ook de Entombed afsplitsing Entombed AD en het ooit zo machtige Vader, die in een matig gevulde Gigant in Apeldoorn beiden prima shows neer wisten te zetten. Want of er nu 10 mensen in het publiek staan of 10.000, allemaal hebben ze recht op een leuke avond en deze bands snappen dat gelukkig. Één ding was wel goed gevuld, en dat was de gastenlijst, waardoor het voor het beeld in elk geval nog redelijk druk was. En de aanwezige bezoekers hebben met drankomzet geloof ik er nog best een succesvolle avond van gemaakt

Door: Ramon

Wat overigens ook goed gevuld is, is de lever van Entombed A.D. zanger Lars Goran Petrov. Ik blijf het een vermakelijke vent vinden, maar iedere keer dat ik hem zie lijkt zijn drankzucht hem meer en meer in zijn greep te krijgen. En of dat gewoon gezellig of zorgwekkend is, ik durf het niet te zeggen. Hij is echter wel in vorm en zijn optreden ondervindt er geen hinder van. Het blijft echter nog steeds een beetje raar, die tweedeling in Entombed, nadat ze als Nihilist ooit al eens de boel achterlieten en met z’n allen verdergingen, om Johnny Hedlund achter te kunnen laten.

De muzikanten waar hij nu mee omringd is, het zijn prima gasten, maar ze raken de echte kern van de band toch niet helemaal naar mijn smaak. Althans, vanavond niet. Het duurt soms even voordat ik door heb dat ik het nummer dat ze spelen gewoon wel ken, terwijl het geluid vrij behoorlijk te noemen is. Ik kan de vinger niet op de zere plek leggen, maar door alle noten goed te hebben, doe je een nummer nog niet per definitie eer aan. Maar, de sfeer zit er goed in, het publiek lijkt tevreden en de band heeft het ook naar zijn zin gehad. Dat is alles wat telt.

Het Poolse Vader is natuurlijk helemaal een verhaal apart. Ze bestaan goddomme al 35 jaar, laat dat besef eens tot je doordringen! Zo’n twintig jaar geleden stond de band steevast hoog op de poster van elk extreem festival. Nog boven bands als Emperor en Marduk, om maar eens wat te noemen. De reden is simpel, zij waren één van de eerste bands die dat extreme live puntgaaf wist te presenteren. Ze speelden letterlijk veel beter dan de rest. Strakker, helderder en overtuigender, wat ze tot een vaste waarde in het extreme circuit maakte. En ook vanavond zijn ze weer tegen fantastisch aan.

Maar hoe kan het dan toch dat een band die ooit zoveel aanzien genoot, hier nu praktisch anoniem staat te spelen? Dat is heel simpel, als je drie willekeurig bezoekers vraagt drie nummers van Vader te noemen, dan redden ze dat niet. En dan heb ik het over mensen die death metal uiterst serieus nemen. Vader heeft gewoon, alle kwaliteiten die ze in huis hebben ten spijt, geen echte hits. Waar Entombed nog echt uit kan pakken met krakers als ‘Left hand Path’ en ‘Wolverine Blues’, heeft Vader niet zulke nummers, om het publiek te pakken. ‘Black To The Blind’ werd enthousiast onthaald, het dwingende, swingende ‘Triumph Of Death’ (“To the grave, to the grave!”) is een verplicht nummer, ‘This Is The War’ valt altijd lekker, maar toch, dit zijn niet nummers die je als de echte klassiekers van het genre kan beschouwen. Daarbij, ze staan er volgens alle geldende normen bij uitgedost, maar de interactie met het publiek en het charisma van de band is op zijn best lauw te noemen.

Natuurlijk ga ik niet zo eindigen, want hoewel ik achter elke letter die ik tot nu toe aan ze besteed heb sta, heb ik een diep, diep respect voor de band. Nooit laten ze een steek vallen en ook al kent hun optreden weinig hoogtepunten, het kent ZEKER geen zwak moment. Zo overtuigend als ze spelen was altijd al en is nog steeds een voorbeeld voor bijna elke band. En aangezien een groot deel van de aanwezigen zelf bij mij ook bekend is als muzikant, hoop ik dat er goed opgelet is. Zo maak je extreme death metal live. Met liefde voor het genre, liefde voor het vak en verder natuurlijk, full of hate.

band image

<< vorige volgende >>