Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Wintersun, Darkest Horizon & Vetrar Draugurrin

Amersfoort Fluor 11 maart 2018

U vraagt, wij spelen! Democratie kent binnen metalen kringen betere tijden dan bij menige volksvertegenwoordiging. Het inmiddels aardig legendarische Wintersun kwam naar Nederland met hun succesvolle “Wintersun by request” show. Bezoekers konden via Facebook hun stem uitbrengen op de tien meest geliefde nummers, en de hoogst verkozen nummers komen in de setlist. De polls leken uit te wijzen dat al mijn persoonlijke favorieten het tot het lijstje zouden schoppen, dus ik had weinig reden om niet naar Amersfoort af te reizen om Jari en de zijnen weer eens live te aanschouwen.

Door: Jori

Openende band van de avond is Vetrar Draugurrin, die al aan het spelen zijn wanneer ik de zaal binnenloop. De band speelt melodische metal en heeft een dame op zang. Het is voor de meeste bandleden duidelijk de eerste keer voor een publiek van dit formaat, want de zenuwen zijn van de gezichten af te lezen. Desondanks houdt de band zich goed staande en weten ze hun muziek, die prima klinkt maar wel erg braaf en misschien zelfs saai is, goed te brengen. De nummers komen er soepel uit en ik kan de zangeres op geen enkele valse noot betrappen. Ik moet oprecht zeggen dat ik niet onder de indruk ben, maar er zit zeker ruimte in voor groei want de band bestaat stuk voor stuk uit muzikanten met potentie.

De tweede band Darkest Horizons heeft duidelijk geen last van beginnersproblemen. Ik ken de band niet, maar de in monnikskappen gehulde Duitsers maken direct indruk. “We are here to properly awake you for Wintersun” wordt er geroepen, alsof de eerste band nooit gespeeld heeft. Qua geluid houdt de band ergens het tweedimensionale midden tussen Bathory, Amon Amarth en Finsterforst, en met hun duister getinte brulboeimetal veroorzaken ze de eerste moshpits van de avond. Jammer dat het geluid zo slecht afgesteld staat, keyboards en gitaarsolo’s zijn vanaf mijn plaats nauwelijks te horen. Een hoop wordt goedgemaakt door een enthousiaste podiumpresentatie en ook gewoon het muzikale vakmanschap van deze zeskoppige black metal machine. Informatie over de nummers kan ik je dus niet geven omdat ik de band niet ken, maar ik ben voldoende onder de indruk om aan het eind van de avond nog een cd’tje aan te schaffen, toffe band dit!

De band waar iedereen die avond natuurlijk gewoon voor komt is headliner Wintersun. De hele Fluor is uitverkocht en de zaal is dus ook ramvol, Als de lichten uitgaan en het intro door de zaal schalt stijgt het gejuich op en neemt Wintersun middels ‘Winter Madness’ het podium. Ook hier aan het begin een slecht geluid, maar dit wordt gelukkig binnen enkele minuten opgelost. De band gaat door met ‘The Forest That Weeps (Summer)’ van het laatste album ‘The Forest Seasons’. Jari is opvallend goed bij stem en hij zingt alles bijna op album-kwaliteit mee. Niet erg verrassend is het hele album ‘Time’ de setlist ingestemd en de eerste telg van dit meesterwerk die we vanavond horen is ‘Land Of Snow And Sorrow’. De band speelt zo strak als het vel van Patricia Paay en ook gitarist Teemu houdt zich strak aan de albumversies en varieert zelfs in de solo’s maar weinig. Voor die keuze is bij de muziek van een band als Wintersun zeker wat te zeggen, en al helemaal als het ontzagwekkende ‘Sons Of Winter And Stars’ in een knetterende uitvoering gespeeld wordt. De nekspieren krijgen het zwaar te verduren en dat wordt er met een hele reeks “oudere” nummers als ‘Death And the Healing’ en het beukende ‘Beyond The Dark Sun’ niet beter op. Na ‘Battle Against Time’ lijkt het erop te zitten, maar natuurlijk komt de band nog terug met ‘Time’. In mijn bescheiden opinie een van de meest bloedstollend mooie metal nummers ooit gemaakt, en ik hield het maar krap aan droog tijdens deze fenomenale uitvoering. Na dit bijzondere kwartier nam de band afscheid van een dankbaar publiek. Ik ga nog even dat cd’tje scoren van Darkest Horizons, en dan richting auto. Het eind van een heerlijke avond, concert van het jaar?

<< vorige volgende >>