Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Voivod, Bio Cancer & Souldust

Eindhoven Dynamo 10 december 2018

Slayer houdt er binnenkort mee op. Hun Canadese generatiegenoten van Voivod lijken echter net warm te draaien. De ene na de andere tour wordt aangekondigd en drummer Away houdt er met Tau Cross zelfs nog een tweede behoorlijk succesvolle band op na. In de tussentijd poept Voivod ook nog even een heel erg sterke, complexe nieuwe plaat uit, genaamd ‘The Wake’. Netjes! Deze maand is men weer in Europa aan het toeren, dus Lords Of Metal nam een kijkje.

Door: Martin

Het blijkt maar weer eens dat de openingstijd van 19:30 wel heel erg vroeg is voor forensen zonder eetstoornissen, maar op grond van het laatste nummer van Souldust ontstaat de indruk dat men behoorlijk goed bezig is. De Nederlanders tappen uit een heel ander vaatje dan de rest van de bill vanavond, want hun muziek is een stuk trager en meer op groove en vuigheid gericht. Dat doet men niet onverdienstelijk. Muzikaal zit het goed in elkaar en ook de sound is goed. Als het laatste nummer representatief is voor de gehele set, mag men nog wel iets compacter te werk gaan, en de zang mag wel iets afwisselender. Verder is er helemaal niks mis met deze band.

Bio Cancer… Alleen die naam al. Hoeveel kankersoorten kent u die niet biologisch zijn? De muziek van deze Grieken komt al evenmin intellectueel over. Nu hoeft dat ook niet echt, aangezien het om een potje ouderwetse thrash metal gaat, maar dit gaat wel heel ver. De iele, monotone krijs van de zanger heeft meer weg van Dani Filth, dus men vraagt zich toch onverhoopt af wat die gast daar te zoeken heeft. De drummer lijkt er vooral in geïnteresseerd om ieder nummer weer te laten horen hoe snel hij wel niet kan spelen, maar dit gebeurt wel met een hoekigheid en een gebrek aan finesse dat eerder aan Lars Ulrich anno 2018 doet denken dan aan Dave Lombardo anno 1986. Ook de gitaristen en bassist doen niet aan finesse; men kan best een aardig potje spelen, maar alles wordt zo slordig en gehaast gespeeld dat er geen touw aan vast te knopen valt. Over de achtergrondzang, die rechtstreeks uit de zeehondencrèche van Pieterburen lijkt te komen, zullen we het maar niet al te lang hebben… De nummers zijn monotoon en compositorisch zeer zwak. Het geluid is bijna net zo slecht als het licht (dat laatste is wel een flink aandachtspunt bij Dynamo, aangezien de lichtopstelling het publiek vooral verblindt en de bands vooral in schaduwen gehuld laat). Bio Cancer zet dan ook zonder meer een van de meest memorabel slechte shows van 2018 neer.

Lange tijd blijft het aardig leeg in Dynamo. Ligt dat aan Bio Cancer, of is het einde nu toch echt in zicht voor Voivod? Gelukkig blijkt het niet aan de headliner te liggen, want al gauw wordt het gezellig druk, zo niet propvol, en worden de Canadezen met veel enthousiasme onthaald. Het geluid is in de eerste instantie zeer matig, maar dat trekt snel bij. Voivod blijkt al snel uitstekend op dreef, en zoals gewoonlijk spat het spelplezier ervan af. Op de achtergrond zijn projecties te zien van drummer Michel ‘Away’ Langevin’s kunstwerken, en deze eenvoudige aankleding blijkt uitermate sfeerbevorderend. Voivod begint verrassend met het relatief recente ‘Post Society’. Men beroept zich vanavond dus zeker niet alleen op de klassiekers. Ook het nieuwe album ‘The Wake’ is met een drietal nummers vrij zwaar vertegenwoordigd. Dat mag ook, want het nieuwe materiaal blijkt live uitstekend overeind te blijven in het zeer uitgebreide oeuvre van de band. Toch kan men met name tijdens het spelen van materiaal uit de jaren tachtig op de meeste publieksparticipatie (lees: een dikke pit) rekenen. Vreemd genoeg wordt juist een van de meest populaire albums van de band, ‘Dimension Hatröss’, er met slechts één nummer (‘Technocratic Manipulators’) wel erg karig vertegenwoordigd. Die andere publiekslieveling, ‘Killing Technology’, komt gelukkig veel meer aan de orde, inclusief het heerlijke ‘Order Of The Blackguards’.

Ach ja, eigenlijk maakt het niet zoveel uit wat er allemaal gespeeld wordt. De set bestaat voornamelijk uit snelle songs die maar weer bewijzen hoe goed de instrumentbeheersing van de heren is. Met name Away toont zich daarbij superstrak en ogenschijnlijk onuitputtelijk. Snake lijkt niet helemaal geweldig bij stem, maar slaat zich er kranig doorheen en grapt de boel prachtig aan elkaar. Hoe serieus het concept van Voivod ook mag zijn, ruimte voor een grapje is er altijd wel. Er komt zelfs een stukje ‘I Was Made For Loving You’ voorbij. Voivod redt de avond na hun uiterst dubieuze support act. Met goed nieuw materiaal en met zoveel spelplezier lijkt het erop dat de Canadezen de komende jaren nog prima mee kunnen.

<< vorige volgende >>