Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Saxon, Raven & FM

Utrecht TivoliVredenburg 16 oktober 2018

Als je de keuze hebt om op een dinsdagavond naar in totaal honderd en negentien jaar bandervaring te gaan die samen één en zestig albums hebben geproduceerd is de keuze snel gemaakt. In Utrecht gaven Raven, FM en Saxon acte de presence in Tivoli Vredenburg. Op naar de Domstad….

Door: Wim R.

Fotograaf: Wim R.

Als je het over een band hebt die zich een rotje toert, dan is het wel Saxon. In het kader van hun ‘Thunderbolt’ toer was de band al te zien in Tilburg dit jaar. In ronde twee door Europa strijkt de adelaar nu neer in Utrecht. Het was de bedoeling dat men twee bands meenam op de vleugels, maar één band kukelde er vanaf (Y&T). Het melodieuze FM werd bereid gevonden om het opengevallen gat op het affiche in te vullen. Raven is de derde band die in de sfeervolle Ronda zaal van Tivoli Vredenburg op de planken verschijnt.

Stipt om zeven uur trapt Raven af met een korte set van zes nummers. De Engelsen blijven even ontwapenend als in de beginjaren. De broers Mark en John Gallagher werken zich in het zweet en trekken de meest vreemde grimassen. Muzikaal zit het ook goed, nieuwkomer Mike Heller (onder andere Fear Factory) blijkt een zeer gedegen en strakke drummer te zijn die de ‘Athletic Rock’ goed bij elkaar houdt. In de set komt onder andere de klassieker ‘Hell Patrol’ langs, maar is er ook plek voor een, overigens prima, nieuw nummer ‘Top Of The Mountain’. Met de mededeling dat er binnenkort een nieuw album komt, neemt de band afscheid onder enthousiast applaus.

band image


Hierna had Y&T moeten verschijnen, maar een hardnekkige rugblessure van zanger/gitarist Dave Meniketti gooide roet in het eten. Er zijn vanavond nog opvallend veel Y&T shirts te zien overigens. Aan het Engelse FM de taak de leemte op te vullen met hun op AOR geschoeide rock. De band, onder aanvoering van zanger Steve Overland, verkoopt zijn huid duur en weet het publiek nog aardig mee te krijgen. Voorwaar een prestatie tussen twee bands in die toch duidelijk de hardere paden bewandelen. Het klinkt allemaal akelig perfect. Je bent bijna blij dat de gitaar van gitarist Jim Kirkpatrick hardnekkige kuren vertoond, anders was alles misschien té klinisch geweest. De band geeft ons in de drie kwartier speeltijd een mooi doorkijkje van hun oeuvre. Van ‘That Girl’ uit de beginperiode tot ‘Black Magic’ van het laatste album. Grootste verrassing voor mij was het aanwezig zijn van toetsenist Didge Digital. De beste man is jaren uit beeld geweest na de eerste twee albums uit de jaren tachtig. Al met al best een vermakelijk optreden.

band image


Na een half uurtje wachten, verschijnt dan de band waar de meesten (of iedereen) voor waren gekomen. Saxon trapt af met het titelnummer van hun laatste album ‘Thunderbolt’. Ondanks dat de huidige toer al lang loopt, is de band niet te betrappen op automatisme of routineus afwerken. Zanger Biff Byford zijn zangkunsten zijn dan misschien niet meer wat ze ooit waren, maar de integriteit en openheid spat van hem en de meeste bandleden af. Gitarist Paul Quinn (naast Byford het enige andere originele lid), is nu eenmaal wat ingetogen. Ter compensatie vliegt Bassist Nibbs Carter als een op hol geslagen Duracell konijn met ADHD over de planken maar mist denk ik geen noot. Klassiekers? Jazeker, ‘Motorcycle Man’ volgt als vierde nummer, het is meteen Hosanna in de zaal. Naast Saxon zijn er wel meerdere bands die het lot beschoren is dat hun klassiekers meer losmaken dan hun nieuwere materiaal. Maar eerlijk is eerlijk; een nummer als ‘Dallas 1 PM’ is kwalitatief toch echt stukken beter als een nieuwe track als bijvoorbeeld ‘Predator’ of ‘The Secret Of Flight’.

band image


Alle andere klassiekers worden afgewisseld met wat nieuw materiaal of een nummer als ‘Power And The Glory’ dat niet altijd op de setlist staat. Biff weet als geen ander hoe hij een publiek moet bespelen en de zaal is dan ook al snel op zijn hand. We weten allemaal wat er gaat gebeuren tijdens een Saxon show, maar het voelt altijd vertrouwd en degelijk. Saxon is als een oude vriend die regelmatig langskomt. Gewaardeerd, sympathiek, betrouwbaar en misschien een tikje voorspelbaar. Maar al met al heeft de zaal een geweldige avond tijdens de, met tweeëntwintig nummers, rijkelijk gevulde set. Een snel kijkje bij de toerdata op de site van de band leert dat deze toer nog wel even voortduurt, Saxon heeft in zijn carrière veel oude (en natuurlijk ook wat nieuwe) vrienden gemaakt. Maar ze zeggen dat een vriendschap alleen voortduurt als je er in investeert. En dat is wat Saxon als geen ander doet.

<< vorige volgende >>