Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Empyrium, Helrunar & Sun Of The Sleepless

De Casino - St. Niklaas (België) 27 september 2018

Onder de noemer ‘Heralds Of The Fall’ toert een exquise gezelschap aan het begin van deze herfst door Europa. Tot nu toe deed Empyrium enkel exclusieve concerten op speciale locaties en dat grotendeels akoestisch. Nu zouden ze in elektrische vorm vooral materiaal van in het begin spelen. Helrunar is evenmin een druk toerende band, maar met het nieuwe album ‘Vanitas Vanitatvm’ op zak, is het de geknipte moment om dit live te promoten. Sun Of The Sleepless trad eerder slechts tweemaal op. Dat de tournee van start ging in Sint Niklaas (België) was dan ook een godsgeschenk en verplichte kost om tijdens de warme Indian Summer naar zaal De Casino af te reizen.

Door: Vera

Fotograaf: Vera

Het is een aangename vaststelling dat De Casino meer en meer metalconcerten begint te organiseren en niet van de minsten. Underground en doom metal zijn bijvoorbeeld flink vertegenwoordigd. Het is dan ook een fijnproeverpubliek van zo’n 300 fans dat zich in de gezellige zaal verzameld. We kunnen Markus Stock (Schwadorf) gerust de protagonist van de avond noemen: hij is de drijfveer achter Sun Of The Sleepless en Empyrium en de trouwe producer van Helrunar.

band imageAls eerste mag Sun Of The Sleepless ons verwennen met een portie epische, melodieuze black metal. Dit zwartgeblakerde project van Schwadorf heeft lang in de ijskast vertoeft, maar met het uitstekende album ‘To The Elements’ is dit in 2017 nieuw leven ingeblazen. Twee dunne vuurtoortsen worden vooraan op het podium geplaatst en het concert begint heel sfeervol met esoterische vrouwenzang in het serene intro ‘The Burden’, waarna ‘Motions’ op volle kracht losbarst. Naast Schwadorf (zang, gitaar) vinden we Alsvartr van Helrunar en Eviga (Dornenreich) op gitaar, de enthousiast met de haren zwiepende I. Koura speelt bas en de jeugdige drummer is Kreyder. Dezelfde bezetting als toen we ze in juli 2017 op Prophecy Fest aan het werk zagen en ook vandaag kregen we een mooie greep uit ‘To The Elements’ met o.a. songs als ‘The Owl’ en ‘In The Realm Of The Bark’. Een stevige set vol energie, met toch nog de knappe nuances en vooral genieten geblazen met drie gitaristen.

Helrunar bracht zopas het uitstekende ‘Vanitas Vanitatvm’ uit en neemt de gelegenheid te baat om daar vanavond reeds een flink aantal songs van te spelen. Deze Duitse band heeft zanger/tekstdichter Skald Draugir als eloquente voorman, terwijl drummer Alsvartr het andere oerlid is. Live ‘leent’ men personeel van Arstiðir Lífsins, wat hen een IJslandse injectie geeft met de uitstekende gitarist Arní en de Duitse Stéfan. Ook hier genieten we van black metal met heel veel nuances. De nieuwe songs ‘Saturnus’, ‘Als Die Welt Zur Nacht Sich Wandt’, het brutale ‘Blutmond’ en ‘Da Brachen Aus Böse Blattern…’ maken live een erg goede beurt, maar zoals Skald. aankondigt, wordt het een avond met zowel oud als nieuw werk. ‘Devils Devils Everywhere!’ en ‘Magdeburg Brennt’ zijn hoogtepunten uit het vorige album ‘Niederkunfft’ die aan bod komen en grappig is het wanneer Draugir een Vikingsong aankondigt ‘maar niet de vrolijke troep die nu populair is’. Het grimmige soort dus en met ‘Landsknecht’ is er een sterk optreden aan ons geschonken.

band image


We waren benieuwd in welke bezetting Empyrium op het podium zou verschijnen, nu ze ons een elektrische set zouden presenteren. Het prachtige album ‘Songs Of Moors And Mysty Fields’ zou daarbij in zijn geheel gespeeld worden. Er worden romantische kandelaars vooraan op het podium geplaatst. Daar verscheen Aline Deinert al op het podium, dus viool zou er al wezen. Oude vertrouwde Allen B Konstanz (The Vision Bleak) zat achter de drums, Eviga als gitarist en I. Koura als bassist. Grappig om die kruisbestuiving op het podium te volgen… Na de mooie intro is ‘Mourners’ de eerste song die ons op een roze wolk doet belanden. We hebben deze song al meermaals live gezien, maar in versterkte vorm is het toch net nog wat indrukwekkender. Alle zangpartijen kwamen nu van Schwadorf, want Thomas Helm was er dus niet bij, vandaar ook geen piano. ‘The Blue Mists Of Night’ volgt. Het magistrale album wordt niet chronologisch gespeeld, maar verdeeld over heel de set. Zo volgt nu ook een ‘must play’ in de set met ‘The Franconian Woods In Winter’s Silence’ en dat is een elf minuten lange knaller uit het eerste album ‘A Wintersunset…’. Het zijn trouwens allemaal songs van om en bij de negen minuten, zodat ‘Lover’s Grief’, ‘Under Dreamskies’ en het weergaloze ‘The Ensemble Of Silence’ ons al een mooie uitgebreide bloemlezing uit het oeuvre bieden. Een verrassing is ‘My Nocturnal Queen’ want dat is zelfs afkomstig van een democassette uit 1995. Wat een nostalgische trip deze avond! Hierna verlaat de band het podium, maar als bisnummer krijgen we nog het enige nummer van ‘Songs Of Moors And Misty Fields’ dat men nog niet gespeeld had vanavond en dat is natuurlijk het populaire ‘Ode To Melancholy’ met werkelijk verrukkelijk gitaarspel. Concert van het jaar voor ondergetekende!!! Een oorstrelend amalgaam van weemoed, ruwheid en fraaie melodieën!

<< vorige volgende >>