Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Prong & Dew-Scented

Eindhoven Dynamo 29 augustus 2018

Het komt natuurlijk mooi uit als tijdens je welverdiende vakantie er ook nog iets op metal gebied gebeurd, zeker als het gaat om de heavy metal mannen onder de regie van Tommy Victor. Zijn band Prong was voor mij in ieder geval een erg goede reden om maar weer eens naar Eindhoven af te dalen.

Door: Hans Lievaart

Rond de klok van acht uur kwam de support act Dew-Scented het podium op om het aanwezige publiek op te warmen. Voor mij was het de eerste keer dat ik deze band mocht aanschouwen en beluisteren. Deze Duitse thrashers stammen reeds uit het jaar 1992 en hebben gedurende hun zesentwintigjarige carrière een tiental albums weten uit te brengen, die echter vanaf hun startjaar 1992 tot aan 2003 niet echt veel potten wisten te breken. Dat veranderde echter toen men in 2003 onder de vleugels van platenlabel Nuclear Blast kwam.

Na deze korte introductie maar weer even inzoomen op hun optreden in Dynamo op deze avond. Het bleek voor mij niet alleen de eerste keer te zijn dat ik deze band mocht aanschouwen, maar tevens ook de laatste keer. Zanger Leif Jensen wist ons namelijk te vertellen dat de band er mee op gaat houden en dat dit optreden de laatste Dew-Scented show zou zijn. Is dat een gemis zul je je afvragen? Nou, voor de fans van de band zal dat zeker het geval zijn, maar zeker niet iedereen zal er zo over denken. Tijdens het optreden werd namelijk vrij snel duidelijk dat het publiek niet mee te krijgen was op de muziek van de heren. Dit was ook niet zo verwonderlijk, want wat men op deze avond bracht was als behoorlijk eentonig te bestempelen. Drummer Marc Dzierzon ranselde zijn drumstel af als een volautomatische boorhamer, maar zijn gebeuk sloot nu niet echt aan op de riffs die beide gitaristen produceerden, die overigens wel de nodige leuke solo’s wisten te spelen. Het laatste optreden van onze Duitse vrienden werd dan ook niet erg positief ontvangen door de aanwezigen. Ik moet me dan ook helaas aansluiten bij het gevatte oordeel van het Brabantse publiek: “ut was unne bak mee herrie”.

De klok slaat negen uur. Tijd voor een stevige bak metal, Prong! Tijdens het opkomen van Tommy Victor, Aaron Rossi en Jason Christopher werd duidelijk dat het publiek hier op heeft gewacht. Dat de band er een tijdje tussen uit is geweest was absoluut niet te werken, zowel bij de band als bij het opgekomen publiek niet. Prong is natuurlijk alweer vanaf 1986 actief en dat was op deze avond ook wel goed te werken. De band oogde erg ervaren en professioneel en liet zien hoe een heerlijk avondje metal ingevuld moet worden. ‘Beg To Differ’, ‘Lost & Found’ en ‘Unconditional’ gingen erin als de spreekwoordelijke koek. Het geluid was prima afgesteld, waardoor we konden genieten van het meesterlijk gitaarwerk van Tommy Victor, die liet zien dat hij niet voor niets bekend staat om zijn strakke riffs. Prong hield het tempo er lekker in en met ‘Prove You Wrong’, ‘However It May End’, ‘Another Worldly Device’ en ‘Turnover’ werden de volgende klasse nummers op het publiek afgevuurd. Met name ‘Another Worldly Device’, ‘Broken Peace’, ‘Whose Fist Is This Anyway’ en ‘Snap Your Fingers’ mochten op veel bijval van het publiek rekenen. Er werd niet alleen uit volle borst meegezongen en hartstochtelijk geheadbangd, maar ook in de moshpit werd een versnellinkje hoger geschakeld. Dat was wel een teken voor de fotografen om af te taaien, maar het blijft een fantastisch schouwspel om te zien en mee te maken. Nadat ‘Snap Your Fingers’ de reguliere set afsloot, moest men na een paar minuten natuurlijk nog terugkeren voor spetterende versies van ‘Rude Awakening’ en ‘Power Of The Damager’. Enigszins verbaasd moest ik constateren dat men na deze twee nummers het podium al weer verliet, terwijl men toch echt ‘Ultimate Authority’ en ‘Forced Into Tolerance’ nog niet gespeeld had. Geen nood, want men kwam een tweede maal terug op het podium om deze twee songs alsnog te spelen. Al met al wist Prong er een erg geslaagde avond van te maken en was de performance van Tommy, maar zeker ook Art en Jason, erg sterk. Een perfect Prong zorgde dus voor een heerlijk avondje metal.

<< vorige volgende >>