Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Limp Bizkit

Tilburg 013 6 mei 2018

Limp Bizkit is geen unicum op een podium in de buurt – de band deed geregeld Graspop en Pinkpop aan en stond dinsdag 5 juni weer op het vertrouwde podium van 013, Tilburg. Ik heb de band meermaals live mogen mee maken en nog geen enkele keer ben ik van een koude kermis thuis gekomen; energiek, over de top en vooral leuk – dat is wat Limp Bizkit live met zich meebrengt. Dat was dit keer gelukkig niet anders.

Door: Job

Fred Durst en kompanen betreden ongeveer 5 minuten na 21:00 uur het podium. De zaal is inmiddels ramvol gevuld met (vooral) jongens van een jaar of 20 – 25 die duidelijk zijn opgegroeid met deze muziek omdat papa of de grote broer het luisterde. Shirt uit, baseball cap naar achteren en gaan. De band opent dan ook met standaard opener ‘Show Me What You Got’, een cynische ode aan optreden in het algemeen. Het publiek is vanaf de eerste seconde los en er wordt geen tijd verspild want gelijk hierna krijgen we een pittige ‘Hot Dog’ voorgeschoteld.

Ook ‘Rollin’ en ‘Gold Cobra’ komen vroeg voorbij in de set. Verrassing zit hem in ‘Walking Away’, naast ‘Gold Cobra’ het enige nummer dat niet uit de jaren ’90 komt. De ballad wordt netjes gespeeld, maar past moeilijk in de verder energieke en old-school set.Ook wordt al snel duidelijk dat veel nummers uitgesponnen worden tot voorbij hun oorpsonkelijke lengte door halverwege te stoppen om het publiek op te hypen. Het publiek is al best wel hyped en zo’n stop moment is leuk voor een keertje, maar niet vijf keer in een set van anderhalf uur.

Hierna komen alle classics voorbij – ‘My Generation’, ‘Livin it Up’, ‘My Way’, ‘Break Stuff’ natuurlijk en ‘Nookie’. Op ‘My Way’ en ‘Nookie’ worden zelfs fans het publiek uit gehaald om een nummertje mee te doen. Hoe cliche dat ook is, het zorgt voor leuke momenten, waar fanmeisje met gemak Fred Durst het podium afschreeuwt en waar fanjongen helemaal uit z’n plaat gaat. Ook de terugkomst van DJ Lethal en zijn interlude’s zorgen voor best een leuk effect – in plaats van stiltes tussen nummers door krijgen we mashups van DJ Lethal die niet altijd even voor de hand liggen. Een mashup van ‘Jump Around/Seven Nation Army/Walk’ waarna gitarist Wes Borland en drummer Jonh Otto vrolijk ‘Walk’ voortzetten bijvoorbeeld.

De show komt eerst verrassend tot een einde met ‘Full Nelson’, een nummer dat ik niet snel verwachtte in 2018 en natuurlijk was het pas echt klaar toen ‘Take A Look Around’ werd gespeeld. Het is overduidelijk dat deze band geen steek veranderd is sinds de jaren ’90. Sure, de mannen zijn ver in de veertig inmiddels maar dat zorgt niet voor minder energie (holy fucking shit, Wes Borland gaat helemaal los). Ze staan misschien bekend als een kinderachtige, kazige raprock band, maar mocht je ooit tijd hebben om ze live te zien zou ik geen moment aarzelen.

<< vorige volgende >>