Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Angra, Operation: Mindcrime, Halcyon Way & Ravenscry

Rotterdam Baroeg 15 april 2018

Er zijn in een mensenleven een aantal albums die tijdloos blijken, die altijd weer terug keren in een playlist, op de platenspeler of in de CD lade. ‘Operation: Mindcrime’ van Queensrÿche uit 1988 is zo’n album. Door alle pieken en dalen in mijn leven is dit album als een baken op zee altijd een toevluchtsoord gebleken, al was het maar om gewoon even de werkelijkheid te ontvluchten. Een album ook dat door liefhebbers van uiteenlopende genres wordt gewaardeerd om zijn muziek en ook om zijn teksten en verhaal. Dit album wordt vanavond door Geoff Tate, bedenker van het verhaal en voormalig zanger van Queensrÿche, en zijn niet misselijke band integraal gespeeld. Tevens wordt de avond afgesloten door Angra, een minder pretentieuze versie van Dream Theater die ook alweer 27 jaar mee loopt en veel te weinig eer krijgt voor al hun goede albums. Dat lijkt me een lekkere avond te worden, met als belangrijkste vraag: kan Geoff Tate nog klinken als 30 jaar geleden, toen hij gewoon de beste stem had. Punt. Sorry, Dio.

Door: Berto

Fotograaf: Berto

Als ik de Baroeg binnenloop, is Ravenscry net begonnen. Het is zondag, dus dan beginnen de bands eerder vanwege waarschijnlijk een gemeenteverordening of iets dergelijks. Rond 16:00 zijn ze dus begonnen en vanwege het lekkere weer staan de meeste mensen nog buiten een biertje te drinken. De band met zangeres Giuilia Stefani staat desondanks lekker enthousiast te spelen en de licht progressieve metal is een ideale opwarmer voor de rest van de avond. Probleem is wel dat mevrouw Stefani bijna niet te horen is, en de drummer des te meer. Gevolg is dat ze de hele set haar uiterste best moet doen om haar fraaie stem de zaal in te slingeren. Want een fraaie stem heeft ze wel degelijk en ze zingt ondanks de hoeveelheid kracht die ze moet gebruiken heel zuiver, alleen mist ze de power om goed boven de instrumentatie uit te komen.

band imageAls tweede band komen de mannetjes van Halcyon Way het podium op en dat is qua presentatie toch iets anders dan Ravenscry. De gitarist met de hanekam en de bassist met het rare scheve kapsel vragen met name om de aandacht, terwijl zanger Steve Braun, die goed bij stem is, ook zijn best doet om boven de instrumentatie uit te komen. De band is een ingespeeld geheel, al zijn de progressieve trekken van de eerste albums wellicht iets naar de achtergrond verdwenen. Maar het is wel een lekkere rock ’n roll machine, die met name de songs van het album ‘Conquer’ uitstekend vertolkt.

band imageDan is het de beurt aan Operation: Mindcrime die ‘Operation: Mindcrime’ integraal komt spelen. Een album dat 30 jaar geleden werd uitgebracht en unaniem lovende kritieken kreeg en in 2018 nog steeds de rillingen over de rug laat lopen. Voor een belangrijk deel is dat te danken aan Geoff Tate, ooit de beste metal zanger op deze aardbol. Ik zeg wel ooit, maar vanavond laat hij zijn collega’s toch echt weer een poepie ruiken. Door een groot deel van de pers meerdere malen afgebrand, zingt hij niet alleen de nummers geweldig, maar beleeft ze ook. Hij vertelt niet alleen het verhaal met zijn teksten en de prachtige muziek, maar hij IS het verhaal vanavond. Met een uitstekende band achter zich, wordt het album vlekkeloos gespeeld. Tijdens ‘Suite Sister Mary’ wordt de partij van Sister Mary gezongen door Emily Tate, de dochter van Geoff. Ze is geen Pamela Moore, maar ze doet het niet onverdienstelijk. Het plezier straalt van het podium af en zoals gezegd is Geoff uitstekend bij stem en dan blijkt maar weer hoe muziek, als alle sterren goed op een rijtje staan, een magische beleving kan zijn (ook wel een beetje gevoed door jeugdsentiment, dat dan weer wel). Iedere song wordt door de zaal meegezongen en zo ontstaat een unieke wisselwerking tussen de band en het publiek, iets wat weinig bands lukt.

Headliner Angra begint voor een half lege zaal, want een groot deel van de aanwezigen staat nog buiten voor de tourbus in de rij om even op de foto te kunnen met Geoff Tate. De band rond grondlegger Rafael Bittencourt trekt zich daar niets van aan en speelt ouder materiaal en nieuwe nummers van het album ‘Omni’ vrolijk door elkaar heen en de nieuwe songs sluiten prima aan bij het oeuvre van de band. Fabio Lione is goed bij stem en neemt het publiek op zijn karakteristieke wijze aan de hand door de set heen. Als Italiaan heeft hij natuurlijk een heel arsenaal aan theatrale handgebaartjes tot zijn beschikking en hij gebruikt ze allemaal. Nieuwe gitarist Marcelo Barbosa, vervanger van Kiko Loureiro (nu bij Megadeth) heeft het gezien zijn constante glimlach helemaal naar zijn zin en doet qua virtuositeit niet onder voor zijn voorganger. Leuk weetje is trouwens dat drummer Bruno Valverde net zo lang op deze wereld rond loopt als de band Angra bestaat (27 jaar alweer). Alvorens de band afsluit met klassieker ‘Carry On/Nova Era’, wordt Geoff Tate nog even op het podium gehaald voor een fraaie versie van ‘Silent Lucidity’, waarbij deze avond alleen maar winnaars kent. Zowel de bands als het publiek hebben zich kostelijk vermaakt. Nu hopen dat de heer Tate zijn stem ook weer verstandig gaat gebruiken en weer een echte metal plaat gaat inzingen.

<< vorige volgende >>