Listen live to Radio Arrow Classic Rock

For All We Know & Mother Of Millions

Tilburg 013 16 maart 2018

For All We Know heeft inmiddels zeven jaar geleden het gelijknamige debuut uitgebracht maar toch hebben Ruud Jolie en co. nog nooit eerder met elkaar op het podium gestaan. Tot nu, want de groep heeft in maart eindelijk opgetreden, drie keer zelfs! ‘Daar laten we geen gras over groeien’ grapte Jolie zelfs nog tijdens het optreden in de 013. De gitarist heeft niet de minsten gevraagd om samen met hem op het podium te staan. Zanger Wudstik, bassist Kristoffer Gildenlöw (ex-Pain Of Salvation), orgelist Thijs Schrijnemakers (Orgel Vreten), en pianist Marco Kuypers (ex-Cloudmachine) zijn natuurlijk van de partij, niet onlogisch want zij deden op het album ook mee. Helaas kon Leo Margarit (Pain Of Salvation) er niet bij zijn dus werd deze vervangen door super drummer Stef Broks (Textures), en werd Bart Hennephof (Textures) gevraagd om als tweede gitarist te komen spelen. Ik denk dat ik wel zo vrij mag zijn om dit een super band te noemen, dat beloofd een mooie avond te worden!

Door: Leon

Fotograaf: Leon

Zo’n twintig minuten voor de start van Mother Of Millions loop ik de Jupiler zaal in van de 013, waar ik tot mijn eigen verbazing nog nooit eerder ben geweest. De zaal is op dat moment nog vrij leeg, er staat een handvol mensen aan het podium en hier en daar zitten mensen geduldig op de grond te wachten tot de eerste band begint. Zodra de lichten uit gaan en Mother Of Millions het podium op komt lopen kijk ik even achterom en zie dat er gelukkig al heel wat meer mensen zijn binnengestroomd. De Griekse band is een interessante keuze om in het voorprogramma te zetten, het materiaal is vrij stevig als je het vergelijkt met dat van For All We Know, toch krijgt de band de hoofden aan het knikken en lijkt de muziek wel aan te slaan. Ook ik was wel onder de indruk van de band, mooie rustige stukken worden afgewisseld met agressieve passages die knap worden gespeeld. Voornamelijk is het zanger George Prokopiou die weet te overtuigen met zijn fraaie stem, die ook van mooi naar agressief overgaat zonder problemen. Achteraf lees ik dat hij ook in Poem zingt, ook geen onaardige band. In veertig minuten tijd worden vooral nummers van, het in 2017 uitgekomen album, ‘Sigma’ gespeeld, een album die ik nog wel een aantal keren ga beluisteren en ik raad u aan hetzelfde te doen. Als het laatste nummer is gespeeld krijgt de band een welverdiend applaus van het publiek en is het tijd om het podium klaar te zetten voor de hoofdact.

band image


Voor ik doorga met het vervolg van de avond is er is wel één puntje van kritiek die ik moet richten aan de geluidsman die Mother Of Millions mixte, ik draag sinds ik in een band speel altijd op maat gemaakte gehoorbescherming bij concerten maar zelfs ík vond het geluid (met bescherming) wel érg hard staan. Het stond zelfs zó hard dat ik de geluidsgolven door mijn lichaam voelde trillen op een onplezierige manier, daarnaast stonden er mensen helemaal vooraan die naar achteren zijn gelopen vanwege het volume. Erg jammer.

Gelukkig was het bij For All We Know een stuk beter. De zaal is inmiddels volgestroomd, hoewel er nog wel ruimte is om zonder al te veel problemen rond te lopen. Het licht gaat uit zodra het intro ‘Breathe: In’ begint, de band start vervolgens direct met het spelen van ‘Take Me Home’ van het gelijknamige album dat vorig jaar uitkwam. Het geluid is, zoals gezegd, minder hard dan daarvoor en de band klinkt erg goed, altijd fijn als het geluid vanaf het begin af aan gewoon goed staat! Het applaus aan het einde van het nummer is groot, het publiek heeft er duidelijk veel zin in. De band gaat door met ‘Busy Being Somebody Else’ welke wederom met veel enthousiasme wordt ontvangen, maar ook de band heeft er zin in! Jolie zelf had last van zijn rug maar toch was het te zien dat hij zich vermaakte, hoewel ik ook lichte nervositeit dacht te zien, maar ook de overige mannen stonden zichtbaar op het podium te genieten. Ook zanger Wudstik lijk alles te geven wat hij heeft, wat wel veel is. Wat een verschrikkelijk goede vocalist is hij toch, als zanger kan ik enkel jaloers zijn op diens talent. Hoewel er af en toe kort met het publiek wordt gepraat is het duidelijk dat de band gekomen is om het publiek te vermaken met muziek en wordt er, na een kort bedankje voor het komen, direct doorgespeeld met onder anderen ‘Fade Away’ en ‘I Lost Myself Today’.

band image


Er wordt gedurende avond een gezonde mix gespeeld tussen nummers van het eerste album ‘For All We Know’ en het nieuwe werk. Een paar hoogtepunten van de avond zijn ‘Prophets In Disguise’ en ‘Down On My Knees’, dat net iets harder is dan het andere materiaal, maar ook ‘Nothing More’, een liedje die Wudstik wel érg mooi zingt. Bij het laatste genoemde nummer doet de zanger overigens iets wat ik nog nooit eerder heb gezien, halverwege het eerste couplet vraagt hij de band te stoppen en pakt hij even zijn flesje water om wat te drinken, hij had namelijk een kriebel in zijn keel. Dat vond ik wel erg stoer hoor, velen anderen hadden er voor gekozen om door te zingen en misschien wat valse noten te pakken maar hij stopt gewoon om het liedje zo perfect mogelijk te kunnen zingen. Respect! Na ‘Nothing More’ gaat de band van het podium af om er na een halve minuut er weer op te komen, Jolie maakt nog even een grapje door te zeggen dat het normaal is om een toegift te spelen maar ook om even van het podium af te lopen, eigenlijk een beetje suf. Wudstik vraagt vervolgens aan het publiek of er nog Annekes in de zaal zijn, zo ja dan mogen zij niet meezingen met ‘We Are The Light’. Achteraf blijkt Anneke van Giersbergen, grappig genoeg, echt aanwezig te zijn maar enkel als toeschouwer. Na de publieksfavoriet sluit For All We Know de avond af met ‘Breathe: Out’, het laatste nummer van ‘Take Me Home’. Het publiek wordt nogmaals bedankt en de groep verlaat nu dan écht het podium.

Er kan na deze avond maar één conclusie worden getrokken, For All We Know moet gewoon vaker optreden. Het publiek was terecht enthousiast want de band heeft een prachtig optreden verzorgd! Jolie is natuurlijk een druk man, met Within Temptation en Maiden United, maar ik hoop toch echt dat hij wat meer tijd kan besteden aan deze groep. Hopelijk hoeven de fans in ieder geval niet wéér jaren te wachten op een vervolg.

<< vorige volgende >>