Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Saxon, Diamond Head & Armored Dawn

Tilburg 013 27 februari 2018

Saxon en Diamond Head waren twee belangrijke exponenten van de New Wave Of British Heavy Metal en wanneer deze twee bands dan samen spelen in de 013, wil je daar als liefhebber natuurlijk wel bij zijn. Ondanks de snijdende kou werd op deze dinsdagavond de reis richting Tilburg aangevangen en beide bands lieten horen dat ze het rocken nog steeds niet verleerd zijn…

Door: Sjak

Fotograaf: Hans Lievaart

band imageVoordat we Diamond Head mochten verwelkomen, had Armored Dawn de eer om de avond te openen. Of het nu was vanwege de kou of het vroege aanvangstijdstip of een combinatie van beiden, feit was dat de zaal angstvallig leeg was toen de band het podium betrad, maar gelukkig liet men zich hierdoor niet uit het veld slaan en gaven ze het beste van zichzelf. Zelf had ik de plaat van deze band nog niet gehoord en dus kon ik helemaal onbevooroordeeld de traditionele metal over me heen laten komen. Wat ik zag en hoorde was zeker niet slecht, maar duidelijk was wel de Armored Dawn nog de nodige stappen moet gaan zetten, wil men een groter publiek kunnen gaan aanspreken. Instrumentaal was alles nog redelijk in orde, maar zanger Eduardo Parras was niet echt in goede doen. Hij deed erg zijn best, maar zijn stemgeluid bleek redelijk beperkt en dat was toch wel de achilleshiel van het optreden van Armored Dawn. Een aardige opener, maar zeker ook niet meer dan dat.

band imageDe tweede band van de avond, Diamond Head, liet een veel betere indruk achter dan de openings-act. Natuurlijk blijft het sneu dat er een Amerikaans bandje, waarvan de naam me even niet te binnen schiet, is geweest die veel meer succes heeft gekend met de Diamond Head nummers dan Diamond Head zelf, maar gezien hun optreden bleken ze daar niet echt mee te zitten. Zanger Rasmus Born Andersen bewees over een krachtig stemgeluid te beschikken en zocht meermalen op een prettige manier de interactie met de snel groeiende menigte. Ook gitarist van het eerste uur Brian Tatler had er zichtbaar zin in en dus werden we verwend met prima versies van onder andere ‘Helpless’ en ‘Lightning To The Nations’. Het beste werd natuurlijk voor het laatst bewaard, want een kippenvel opwekkende versie van de cult-song ‘Am I Evil?’ zorgde voor een prima afsluiting van een zeer geslaagd optreden.

band imageMet ‘Thunderbolt’ heeft Saxon pas geleden zijn twee-en-twintigste (!) studio-album uitgebracht en ook op dat album laat men horen nog heel veel benzine in de tank te hebben. Dat was zeker ook het geval op deze dinsdagavond, want na het intro ‘Olympus Rising’ barstte het feest los met de nummers ‘Thunderbolt’ en ‘Sacrifice’, wat gevolgd werd door een prima uitvoering van ‘Nosferatu’. Het publiek kwam al lekker los, maar eens te meer bleek de geweldige impact die het oude materiaal van de band had, want men ging pas helemaal uit zijn dak bij oudjes zoals ‘Motorcycle Man’, ‘Strong Arm Of The Law’, ‘Never Surrender’ en een fantastische uitvoering van ‘Dallas 1PM’. Ook Biff zag wat er aan het gebeuren was en kon de enorm enthousiaste reactie wel waarderen. Met zijn statement “It’s Tuesday but it feels like a fucking Friday” verwoordde hij uitstekend hoe de atmosfeer in de zaal was. Natuurlijk moest men ook nog wat materiaal van het nieuwe album ten gehore brengen en dat werd gedaan middels puike uitvoeringen van onder andere ‘Sniper’ en ‘They Played Rock And Roll’. Met de geweldige songs ‘And The Bands Played On’, ‘747 (Strangers In The Night)’, ‘Crusader’ en ‘Princess Of The Night’ werd er een eind aan de reguliere set gemaakt, maar natuurlijk moest men nog een keer terugkomen. Met het trio nummers ‘Heavy Metal Thunder’, de anthem ‘Wheels Of Steel’ en afsluiter ‘Denim And Leather’ was het dan toch gedaan en kwam er een einde aan een magisch avondje heavy metal. Saxon bewees nog steeds een excellente live-band te zijn en hopelijk komen ze nog vaak terug naar ons kikkerlandje!

<< vorige volgende >>