Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Bleeding Gods, Apophys & The Lucifer Principle

Apeldoorn Gigant 23 februari 2018

Bleeding Gods vierde op 23 februari in de Gigant te Apeldoorn de wereldwijde release van hun nieuwe album ‘Dodekathlon’, welke uitkomt via Nuclear Blast. Voor bassiste Gea een thuiswedstrijd, wat ook gold voor opener van de dag The Lucifer Principle. Apophys completeerde de avond. Collega’s Wouter en Ramon waren hierbij om de nieuwe show te zien en vertellen wat jij gemist hebt.

Door: Wouter

Fotograaf: Raymond Groenink (RG Photography)

Lokale helden The Lucifer Principle zijn al begonnen als we de zaal in komen tijdens het titelnummer van hun laatste album, ‘Play Dead’. Met drie albums op zak is het altijd offers brengen en een publiekslieveling als ‘I Am The Law’ moet het onder meer ontgelden. Aanvankelijk leek het een gewaagde keuze om ze te laten openen. Niet zelden openden ze voor een band in Gigant, waarna een kwart van het publiek zijn heil vervolgens elders zocht. Zelfs DevilDriver gunde ze ooit de headline spot, maar met de centrale rol die Bleeding Gods bassiste Gea in de Apeldoornse muziekscene heeft zou ik de gok ook wel aandurven. Frontman Earik stuitert over het podium, betrekt iedereen in het feestje en zorgt voor vuistpompend meebrullend publiek. Hun groovende mediumtempo metal smaakt bijzonder goed op de vrijdagavond. Ondanks het vroege tijdstip is de zaal goed gevuld en worden de eerste bescheiden pits van de avond ontketend, met een kleine rel na een stagedive. De rest van de band kent een meer bescheiden podiumpresentatie, dat mag wat ons betreft uitbundiger om er echt een stomping death metal feestje van te maken. Recent heeft de band trouwens afscheid genomen van één van de oorspronkelijke leden, Giedo van der Graaf, en staat hier bij deze thuiswedstrijd uiteraard even bij stil. Het nieuwe bloed op gitaar is Hein Willekens (ex-Legion of the Damned) die met slechts drie voorbereidende oefensessies zeker zijn mannetje staat. Met na zeven jaar weer een nieuwe plaat met de enthousiasmerende titel ‘Play Dead’ en vers bloed in de gelederen is TLP weer helemaal terug.

band image


Na een (te) lange ombouwsessie start Apophys met hun set. Gelukkig wordt het geluid na enkele nummers beter, maar wat vooral opvalt is de lichtshow. De rookmachines trekken een ondoorzichtig doek waaruit de bandleden niet terug te vinden zijn. Voeg daarbij een overkill aan stroboscoop toe en je bent na een kwartiertje er wel klaar mee. Dit zegt niks over de muzikale deskundigheid van de band, want deze mannen kunnen spelen! Ongeveer vier verschillende nummers in de set worden door een bombastisch toetsen / sample intro gestart, waarbij de bandleden met de rug naar hun publiek het intro afwachten. Dit draagt niet bij aan je betrokkenheid als publiek wat je in de zaal ook merkt, steeds meer mensen verkiezen een plekje nabij de bar in plaats van voor het podium. Niemand die het na afloop slecht vond, maar ook niemand die erg enthousiast geraakt was.

band image


Bleeding Gods heeft met een wereldwijde release van hun nieuwe album ‘Dodekathlon’ een grote stap vooruit gezet. Hun muziek maakte in elk geval voldoende indruk om Nuclear Blast te overtuigen. Met de release komen ook een vernieuwde show met outfits inclusief schmink en accessoires op het podium en nieuwe instrumenten via verschillende aansprekende endorsement deals. De SKG van gitarist Ramon is fantastisch vormgegeven en gitarist Rutger heeft een prachtexemplaar van ESP te pakken. Dat gezegd hebbende, Rutger is vanavond met TLP zanger Earik degene die verreweg het meeste energie steekt in de verbinding met het publiek en die rol draagt hij met verve. De band begint zichtbaar gespannen, wat halverwege het eerste nummer als sneeuw voor de zon verdwijnt. Het geluid staat en de lichtshow is meer in balans en voegt sfeer toe. Als headliner zijn ze uiteraard wat rijker bedeeld in effecten en het geheel oogt professioneel. Rutger staat als een hofnar van satan gekke bekken trekkend op een riser te shredden. Ramon biedt hiervoor de solide basis op zijn beurt en Gea oogt de rust zelve in de lage regionen.

De facepalmpaint van de drummer Daan roept nog wat vragen op, maar qua spel ramt ie er flink op en speelt overtuigend. De zanger laat eerlijk gezegd een beetje na, wat gitarist Rutger wel doet, om voorbij zijn eigen vierkante meter uit te stralen. Wat ook opvallend was, was dat het laatste bandlid, te weten ‘Roland’, wel op het podium te horen was, maar niet te zien. Als we toch kritisch willen zijn, dan zouden we dus iets kunnen vinden van de beperkte dynamiek vanwege de strakke regie van de backingtrack. De muziek wordt gedeeltelijk gedragen door de toetsen, samples en backing vocals. En verder is de band technisch sterk en veelzijdig, maar de echte passie om je te raken hoorde ik vanavond nog niet. Maar dat de band er staat en dat ze klaar zijn voor een grootste toekomst, mede met die aankleding op het podium, daar lijkt niemand nog aan te twijfelen.

band image

<< vorige volgende >>