Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Björn Riis

Helmond De Cacaofabriek 24 februari 2018

Björn Riis en Helmond, ze lijken met elkaar verbonden. Hij was reeds drie keer eerder in de Helmond met zijn band Airbag en op 24 februari stond hij ook alweer voor de tweede keer solo in de Cacaofabriek. Dat is best bijzonder, zeker als je in ogenschouw neemt dat zowel Airbag als Riis solo nog geen tien concerten per jaar spelen. Vorig jaar verscheen zijn tweede solo album ‘Forever Comes To An End’ en één dag voor het optreden bracht hij een nieuwe EP uit, ‘Coming Home’, dus het was qua timing een perfect moment om in ons land dat nieuwe materiaal live te laten horen.

Door: Wim S.

Fotograaf: Dave van Hout

‘It feels like coming home’ zegt Riis tegen de goed gevulde zaal. Mooie en aardige woorden van een bescheiden mens. Want ondanks dat Riis door velen de hemel in wordt geprezen vanwege zijn sublieme gitaarspel, blijft hij bescheiden en down to earth. Dat geldt evenzeer voor zijn muzikale kompanen aan zijn zijde. Drummer Henrik Fossum (Airbag), toetsenist Simen Valldal Johannessen (Oak), gitarist Ole Michael Bjorndal (Oak, Airbag) en bassist Kristian Karl Hultgren (Wobbler) spelen op hun respectievelijke instrumenten de sterren van de hemel maar ook bij hen bespeur je geenszins de neiging om op de voorgrond te willen gaan staan. Integendeel, de mannen lijken tijdens het optreden in zichzelf gekeerd, en gaan volledig op in de bij vlagen dromerige muziek die wordt neergezet.

band image


Wanneer om 21.00 de zaallichten doven en we de intromuziek horen (een mooi ambient-achtig stuk) zien we vijf silhouetten op het podium verschijnen die vervolgens behoorlijk stevig inzetten met ‘Forever Comes To An End’, opgebouwd rondom een voor Riis-begrippen behoorlijke heavy riff. Het duurt (slechts) een paar minuten alvorens de zang van Riis eveneens goed te horen is en het totaalgeluid wonderschoon wordt neergezet. God, wat klinkt het machtig mooi! Alle finesses, van alle instrumenten zijn kraakhelder te horen. Ook in ‘The Chase’ horen we –naast enkele rustige passages – een loodzware riff welke herinnert aan Porcupine Tree. Echt fragiel wordt het vervolgens met ‘The Waves’ waarin zang, gitaar en piano (mooi gespeeld door Johannessen) hand in hand gaan. Alle muzikale uitersten van de vijf heren op het podium zijn gecomprimeerd in het navolgende ‘Winter’; in een klein kwartier worden we getrakteerd op het brede muzikale spectrum van de Noren. Nog veel meer dan bij Airbag wordt duidelijk dat de muziek van Riis beeldend is; het zijn evenzeer schetsen als klanken. De heren hebben er zichtbaar zelf ook plezier in. Het zijn geen praters, het zijn geen mannen die opzichtig het contact zoeken maar ondanks dat is er een connectie tussen band en publiek. En die connectie wordt gevoed door de muziek.

band image


Het titelnummer van zijn nieuwe EP is het enige nummer dat hij van die nieuwe release speelt. En dat is wel te begrijpen, daar de muziek op ‘Coming Home’ zich niet altijd leent om live te spelen. Dat is echt muziek voor thuis, op de koptelefoon. Het publiek in de Cacaofabriek reageert erg enthousiast op de aankondiging van ‘The Greatest Show On Earth’, een nummer van Airbag. Wat een mooi nummer blijft dat toch ook. En ‘Stay Calm’ (wat een opbouw) en ‘Lullaby In A Car Crash’ (van fragiel tot improvisatie) zijn de laatste tracks voor de verplichte toegift. Na een korte pauze komt de band terug voor twee tracks van Airbag, te weten ‘Slave’ (in een nog langere versie dan op het album) en ‘Homesick’ (over lange nummers gesproken…..). Beide tracks doen de aanwezigen naar adem happen. Na bijna twee uur is het dan ook genoeg geweest. Een prachtig optreden van een zeer muzikale band. En ze hebben alweer toegezegd volgend jaar weer te komen. Iets om naar uit te kijken.

<< vorige volgende >>