Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Therion & Imperial Age

Amsterdam Melkweg 2 februari 2018

Het is bij ondergetekende nooit goed of het deugt niet. Concerten beginnen te vroeg, of te laat. In dit geval te vroeg, om 18:30 uur trad de eerste band al aan en om 19:15 uur de volgende. Wanneer je uit Doetinchem moet komen na je werk en je nog moet eten is dat natuurlijk niet halen, en dat is dan ook niet gelukt. Bij gevolg hebben we Null Positiv en Midnight Eternal moeten missen. Voordeel is wel dat de overige acts mijn onverdeelde aandacht konden krijgen. Ik had gehoopt dat meer mensen dat zouden denken, maar meer dan half vol is de zaal niet geweest…

Door: Wilco

De eerste band die we zouden zien was Imperial Age uit Rusland. Dat ze uit Rusland kwamen was uit de muziek tamelijk eenvoudig af te leiden. Het leek wel op Iwan Rebroff on speed, al was dat dan weer een Duitser volgens mij. De muziek van deze dames en heren is erg zwaar, steunend op eenvoudige riffs, ritmes en melodieën. Inderdaad, de muziek kwam vrij eenvoudig op mij over. Men startte een beetje knullig, alsof de bandleden niet allemaal even ver waren. Het gehele optreden werd geplaagd door een steeds weer knallende PA. Niet hele songs lang, maar elk nummer werd wel ontsiert door een knal of twee. Verder was het geluid in orde en voornamelijk de zang kwam goed naar voren. Dat moest ook wel, want het draaide toch echt wel om de vocalen bij deze band. Vooral de eerste vier á vijf nummers waren feitelijk vrij kalm en kenden weinig uitdaging. Ze borduurden voort op eenzelfde ritme en structuren. Muzikaal vakmanschap was er niet te ontdekken. De band leek meer een soort begeleidingsband voor de drie vocalisten. Die lieten dan wel weer horen kwaliteit in huis te hebben. Hierna ging het roer om en werden er stevigere nummers gebracht en dat was prettig, dat was aan het publiek ook direct te merken. Er kwam veel meer response en beweging. Men speelde een nummer wat redelijk wat bekendheid genietop YouTube en hier was het publiek dan ook erg blij mee. Van de vocalisten waren de twee mooie dames wel het sterkste, de zanger (tenor/bariton) liet in het begin nog wel eens wat steken vallen. Wat me aansprak was dat de vocalisten alle drie afwisselden in de leidende rol op het podium; dat zorgde voor en dynamisch beeld op het podium. Al met al was dit een erg aangename kennismaking. Met name de laatste paar nummers maakte een goede indruk en klonken erg goed. Aan het publiek te merken was ik niet de enige. Men kreeg een welverdiend applaus. Deze band was de perfecte support-act voor de hoofd-act van de avond.



Bij Therion was de zaal gelukkig wat voller en stond het publiek meer op een gepakt waardoor het nog ergens op leek. Met in totaal zeven personen op het podium was het er gezellig druk. Ook hier waren de bandleden weer mooi uitgedost. Direct viel op hoe geweldig de zang is bij deze band. Man man man…wat een niveau leggen deze mensen aan de dag. Wederom waren er drie vocalisten, Thomas Vikström (wat heeft die man een gevarieerd bereik!), een rockzangeres (Linnéa Vikström) en een sopraan (Chiara Malvestiti). De samenzang was ongelofelijk indrukwekkend, maar ook solo waren dit geweldenaars. Het geluid stond in het begin niet zo supergoed afgesteld waardoor één van de zangeressen soms niet te horen was, maar dat duurde gelukkig niet lang. De band heeft net een nieuw album uit waar ondergetekende nog niets van kent. Men bracht ‘Bring Her Home’. Het lag wellicht aan de hele beleving, maar dit was net muzikale porno, zo orgastisch mooi werd het gebracht. Op de wat hardere songs werd er ook geheadbangd en lieten de zangeressen zien over ook stoere, ruwe vocalen te beschikken. De band nam weinig tijd om te kletsen en bleef gewoon maar doorgaan met waar ze voor betaald worden. Af en toe een beetje gelul, maar er werd voornamelijk op top niveau gemusiceerd. Opvallend was ook dat er veel echt oude nummers gespeeld werden, dat had ik niet zo verwacht. ‘The Khylisti Evangelist’ en ‘The Invincible’ waren voor mij persoonlijk de hoogtepunten van dit optreden. Het publiek was erg enthousiast en was vooral bij de oude nummers niet te stoppen. Met ‘To Mega Therion’ komt er dan een einde aan het geweldige optreden, voorafgegaan door een korte babbel van de meester zelf, maar die trad tijdens het optreden erg weinig op de voorgrond. Er kwam geen toegift, maar dat is ze vergeven na dat ze twee uur vol gas hadden gegeven. Het is me echter een volslagen raadsel hoe het kan dat een band van dit niveau in hartje Amsterdam staat te spelen voor een halve zaal. Blijkbaar is het een verkeerd genre ofzo. Onbegrijpelijk.

<< vorige volgende >>