Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Arch Enemy, Wintersun, Tribulation & Jinjer

Antwerpen (Borgerhout) Trix 24 januari 2018

Het Arch Enemy album ‘Will To Power’ was voor mij persoonlijk de beste plaat die er in 2017 op de markt gebracht werd en daarom was het ook niet meer dan logisch dat alle gelegenheden aangegrepen werden om dit materiaal live te gaan aanschouwen. De eerste mogelijkheid hiertoe was op woensdagavond 24 januari toen de band de Trix in Antwerpen aandeed en zoals verwacht een weergaloze show neerzette…

Door: Sjak

Fotograaf: Hans Lievaart

band imageArch Enemy had maar liefst drie support acts meegebracht en dat vond ik persoonlijk wel wat te veel van het goede, mede ook omdat je dan op een doordeweekse dag al rond zes uur in Antwerpen moest zijn vanwege het vroege aanvangstijdstip van de eerste band. Natuurlijk hadden we de support acts aan ons voorbij kunnen laten gaan, maar vanwege de toch behoorlijk geslaagde plaat ‘King Of Everything’ wilde ik zeker het uit de Oekranië afkomstige Jinjer aan het werk zien. En ik moet zeggen dat ik daar zeker geen spijt van had, want gedurende het kleine half uurtje wat de band tot hun beschikking had gekregen lieten ze een erg goede indruk achter. De metalcore van Jinjer is snoeihard, lekker direct en bevat toch genoeg variatie om interessant te blijven. Verder heeft men in zangeres Tatiana Shmailyuk een prima frontvrouwe die zowel tijdens de cleane passages als tijdens haar grunts moeiteloos overeind blijft. Jinjer beweest in ieder geval een erg interessante nieuwkomer te zijn met behoorlijk wat potentie om door te groeien in de toekomst.

band imageDe tweede band van de avond was voor mij de minst interessante, namelijk het Zweedse Tribulation. De band heeft behoorlijk wat lovende kritieken gekregen op hun full-length albums en zeker het nieuwste werkstuk ‘Down Below’ werd behoorlijk de hemel in geprezen, maar ik vond de progressieve doomy death metal ronduit saai. Zanger Johannes Andersson liet horen over een aardig stemgeluid te beschikken, maar het song materiaal sprak me absoluut niet aan en daarom leken de drie kwartier die de band als speeltijd toegewezen had gekregen eindeloos lang te duren. Daarnaast vond ik de podiumpresentatie van gitarist Jonathan Hultén behoorlijk overdreven en irritant en dus was dit voor mij een show om snel te vergeten.

band imageOok het uit Finland afkomstige Wintersun wist me niet echt te overtuigen, al waren ze al wel een stuk beter als Tribulation. Het materiaal was mijns inziens echter op zijn best als middelmatig te bestempelen, al waren de gitaarpartijen van het duo Asim Searah en Teemu Mäntysaari bij tijd en wijlen nog wel de moeite waard. Het grootste probleem was voor mij de zang van Jari Mäenpää, die zeer regelmatig de bocht uitvloog en die zeker geen beste indruk achter liet. Toch slaagde dit gezelschap er in om de zaal behoorlijk mee te krijgen en was ik dus waarschijnlijk één van de weinigen die blij werd van de aankondiging dat het laatste nummer gespeeld zou gaan worden. Als het aan mij gelegen had zou ik Jinjer als enige support act neergezet hebben en die een veel langere set laten spelen, want nu duurde het wel erg lang voordat we aan de hoofd-act toekwamen.

band imageGelukkig zou Arch Enemy het lange wachten meer dan waard zijn! De band opende furieus met ‘The World Is Yours’ en meteen bleek dat we het hier met een ongelofelijk strakke en goed ingespeelde band van doen hadden. Beide gitaristen Michael Amott en Jeff Loomis waren met hun heerlijke riffs en frisse en inventieve solo’s een waar genot om naar te kijken, maar de meeste aandacht ging natuurlijk (terecht) uit naar de zeer fraai ogende frontvrouwe Alissa White-Gluz, die haar grunts op het podium net zo gemakkelijk neerzette als op de plaat. Met ‘Ravenous’, een prachtige vertolking van het rappe ‘The Race’, ‘War Eternal’, ‘As The Pages Burn’, ‘The Eagle Flies Alone’ en ‘Nemesis’ werden voor mij de hoogtepunten van het fantastische optreden neergezet, maar eigenlijk was de show van begin tot eind uitermate onderhoudend en muzikaal ontzettend sterk. Arch Enemy bleek dus niet alleen op plaat erg overtuigend te zijn, want ook op het podium liet men zien tot de beste live-acts van dit moment te behoren. Wat een energie heeft deze band zeg….

<< vorige volgende >>