Listen live to Radio Arrow Classic Rock

EMP Persistence Tour 2018

De Mast - Torhout (België) 26 januari 2018

Studio Brussels ‘de warmste week’ mag dan afgelopen zijn op kerstdag 2017, de warmste winterdag is er toch elk jaar als de Persistence Tour neerstrijkt in het land. Voor het derde jaar op rij gehouden in zaal De Mast in Roeselare. Sommigen durven wel eens hun beklag te doen dat er steeds dezelfde bands staan geprogrammeerd, maar waar heel wat andere shows steeds minder volk trekken, is dit evenement al weken op voorhand helemaal uitverkocht. Met een zaalcapaciteit van 1600 personen wil dat wel wat zeggen. En wat wil je nog meer? Voor de prijs van een luttele dertig euro krijg je zo maar eventjes zeven bands te zien. De eerste helft zijn veelbelovende acts, de tweede helft zijn al lang gevestigde waarden in het genre.

Door: Koen W.

Fotograaf: Koen W.

Insanity Alert mocht als eerste het podium betreden. Deze Oostenrijkse crossover en thrash metalband heeft als zanger niemand minder als Kevin Aper in de gelederen, de voormalige frontman van de Nederlandse punkband The Apers. Op het podium brengen ze een stevige set die doet denken aan D.R.I. en Municipal Waste, maar dan met een groot feestgehalte. Met regelmaat passeerde hun eigen mascotte met naambordjes die de songtitels verduidelijkten. Kevin zong zelfs een nummer met feestneus en bril op. Dat de band zichzelf niet te serieus neemt is al duidelijk met nummers als ‘Macaroni Eyeball’ en ‘Weedgrinder’. Hun eigen interpretatie van ‘Run To The Hills’ heeft als titel ‘Run To The Pit’ en was een heel leuke afsluiter. Heel wat anders ging het er aan toe met het Engelse Broken Teeth! Deze stonden garant voor een stevig potje hardcore. De energie die de band verspreidde kwam rechtstreeks van een kerncentrale en frontman Dale Graham ging tekeer als een waanzinnige. Al na enkele nummers deed hij zelfs verder in ontbloot bovenlijf. Hoewel er voor het podium nog een hele grote open ruimte was, stonden er snel een vijftal fans even ruig te doen en een leeg aandoende maar gevaarlijke moshpit. De slopende agressie en strak gebrachte nummers zorgden toch wel voor een vroeg hoogtepunt van de avond. Met Born From Pain was Nederlands bekendste en meeste populaire hardcore band is ook van de partij. Al jaren timmeren ze aan de weg en ze worden steeds groter en bekender. Hun in het oog lopende bandshirt met ‘Fuck The Police’ verkocht goed. Na de orkaan van Broken Teeth! was er opvallend heel wat minder beweging op het podium. Hoewel je hier toch al kan spreken van ervaren rotten, slaagden ze er niet echt in om schwung te brengen.

band image


Het Texaanse Power Trip was dan heel wat anders. Hun laatste album ‘Nightmare Logic’ kwam terecht in heel wat eindejaar lijsten terecht. De band is meer thrash metal georiënteerd, maar verdedigde hun podium plaats heel stevig. De band zelf is bekend voor hun agressieve en zware riffs en dat werd vandaag nog eens bevestigd. Alles werd omver gewalst en hun meest bekende ‘Executioner's Tax (Swing of the Axe)’ zorgde voor zware taferelen in de moshpit en heel wat headbangende hoofden. Zanger Riley ging te keer als een wild beest en zwaaide met zijn microfoonstandaard in het rond. Samen met drie enthousiaste en wild headbangende snarenplukkers zorgde hij voor een straf optreden. Terror bracht met ‘Keepers Of The Faith’ in 2010 een van de straffere albums in de hardcore scene. Ondanks hun faam, mochten ze ook niet langer als een half uurtje het podium teisteren. En noem het gerust zo want ze walsten letterlijk over het podium. Van klassiekers als ‘You’re Caught’ en ‘Always The Hard Way’ tot zelfs het heuse hardcore anthem ‘Keepers Of The Faith’, alles werd meegebruld door een heel enthousiast publiek. De zaal was ondertussen al volgelopen en in vergelijking met het begin van de avond was de temperatuur al ettelijke graden gestegen. Op hardcore staat geen leeftijd en de strakke set was één van de betere Terror shows die ik al gezien had. De enige echte NYHC band deze avond was Madball. Ze hadden wel wat pech om juist na Terror te komen, die eigenlijk de hele zaal platgespeeld had. Ze brachten de nodige klassiekers zoals ‘Can’t Stop, Won’t Stop’, ‘Set It Off’ en ‘Look My Way’ maar ook wat minder bekend recenter werk. Tussen de nummers door, waren er wat langere pauzes die gevuld werden met allerlei intermezzo’s en intro’s waardoor de vaart er wat uit ging. De bijdrage van Terror’s Jordan Posner die een nummer kwam meezingen, kon hier niets aan verhelpen. Jammer eigenlijk dat Madball in tegenstelling tot Terror met vijfenveertig minuten al iets langer mocht spelen.

band image


Het leek wel of heel wat aanwezigen tijdens Madball tot rust kwamen om zich volop te smijten met de hoofdact van vanavond, het machtige Hatebreed. Op elk zomerfestival staan ze hoog ingevuld en ze zijn dan ook al enkele jaren de absolute top van de metalcore en hardcore scene. Op het uur speeltijd dat ze kregen slaagden ze erin om maar liefst tweeëntwintig nummers te spelen. Hun hits waren vakkundig verdeeld over de setlist zodat het geen enkel ogenblik verveelde. Koning Jamey Jasta stond niet stil op het podium en het publiek reageerde enthousiast op al zijn wenken. Zelfs het gitaarduo Novinec en Lozinak klonk ongehoord scherp. Heel wat nummers uit ‘Perseverence’ passeerden de revue maar ook recenter werk van ‘Looking Down The Barrel Of A Gun’ ontbrak niet. Toch machtig als je een hele zaal een uur lang hoort meebrullen. Na de legendarische afsluiter ‘I Will Be Heard’ nodigde Jamey iedereen nog eens uit om tot bij de band op het podium te komen.

Persistence Torhout mag dus gerust op een geslaagde editie met een heel dikke affiche terugkijken. In elk geval: bedankt EMP, Strike vzw, Heartbreaktunes en Amber. Tot volgend jaar.

<< vorige volgende >>