Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Pestilence & Rebaelliun

Haarlem Patronaat 26 januari 2018

Wijlen Ab van der Linden vroeg zich telkens af: “Zal ik het doen, of zal ik niet doen?” waarna het antwoord meestal: “Ja, ik doe het.” luidde. Zo ook bij Zijne Pestilentie Mameli: Na meerdere pauzes en een aanzet tot een nieuwe toekomst met Moordzucht en Neuromorph kruipt het bloed blijkbaar toch waar het niet gaan kan en is Pestilence wederom actief geworden. Dit resulteert in een nieuwe plaat, ‘Hadeon’, die over een paar weken uitkomt, maar vanavond al te koop was. Voordat die echter officieel gepromoot wordt, start Pestilence met een old-school-set door Europa waarbij de aftrap in Haarlem is.

Door: Hendrik Attema

Fotograaf: Hendrik Attema

Voor Pestilence zijn ding mag doen betreden de Brazillianen van Rebaelliun het podium. Heerlijk wars van subtiliteit rost de band zijn ietwat ingekorte setlist erdoor. Het doorraggen zorgt wel voor wat technische problemen als een permanent feedbackende gitaarversterker, maar dat mag de pret niet drukken als het gas erop gaat. En gas geven ze…bij ‘Legion’ lijkt het welhaast of het drumstel op blastspeed van de trap geflikkerd wordt. Geen trommeltje of bekken blijft onberoerd en toch blijft de band in het gareel. Dat resulteert in heerlijk grove uitvoeringen van ‘The Last Stand’ en met name ‘The Legacy Of Eternal Wrath’. Het schuurt, piept, kraakt en bromt dat het een lieve lust is. Zo horen we old school death metal het liefst.

band imageBij Pestilence draait het vanavond en de komende weken om de vier eerste platen. Daar zit fijn spul tussen, inclusief het door velen vermaledijde ‘Spheres’. Die plaat is ook alweer 25 jaar oud en was toen de aanleiding om op, een veelbesproken, tour te gaan met Cynic. Net als toen ben ik getuige van de eerste avond van de tour. Hierbij valt meteen op welke groei de band heeft doorgemaakt op persoonlijk vlak. Het komt allemaal relaxter over, het is goed voorbereid en er komen weinig mensen hun vooraf gekochte Pestilence-shirt ruilen voor dat van het voorprogramma. De setlist kent een chronologische opbouw en is dus meteen een soort tijdreis. Eenieder zal zijn favoriet(en) hebben gehoord en uiteindelijk zal niemand teleurgesteld mogen zijn in de songkeuze. Van de bezoeker die al bij de aftrap begon te schreeuwen om ’Out Of The Body’ tot de mannen in hun Spheres-shirt. Het kwam allemaal in onverwachte topkwaliteit voorbij. Zelf betrapte ik me erop dat ik vanaf ‘Commandments’ met een grijns stond toe te kijken naar de hervonden spelvreugde op het podium. Slechts op een aantal momenten was te merken dat het de start was na jaren pauze. De valse start van ‘Echoes Of Death’ werd professioneel weggekletst door Mameli (“Het is live jongens!”), de solo’s in het Testimony-materiaal waren her en der wat roestig, maar de band was volgens eigen zeggen dan ook heerlijk nerveus. Geef ze nog een paar shows en de machine draait weer op een onverwacht hoog niveau. Vergeten zijn de matige optredens van een aantal jaren terug, in deze vorm is Pestilence klaar voor nog een flink aantal jaren aan de top.

<< vorige volgende >>