Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Gloryhammer, Civil War & Dendera

Arnhem Willemeen 24 januari 2018

Parodie verkoopt, zo getuigen de successen van Monty Python, Scary Movie en Spinal Tap. Ook de Schotse power/parody metal band Gloryhammer weet de formule aardig aan de man te brengen, want na twee albums touren ze al als headliner, iets wat vele andere bands heel wat meer tijd kost of nooit lukt. Als onderdeel van de eenvoudig getitelde “MMXVIII” tour streken de hootsmen neer in Arnhem. Als special guest was er de Zweedse power metal formatie Civil War en als opener het Britse Dendera. Twee weken van tevoren kwam het bericht dat het evenement tot de laatste kaart was uitverkocht, dat wordt een drukke avond in het zaaltje wat ik intussen vaker van binnen zie dan het huis van m’n eigen moedertje.

Door: Jori

Ondanks de geweldige drukte ging het verkeer de zaal in verrassend soepel en ook de garderobe ging vlot door. Dus door de inspanning van de vele vrijwilligers stond ik al op het gemakje aan de eerste koude pils toen het Britse Dendera aan het optreden begon. De show stond grotendeels in het thema van de nieuwe EP ‘Blood Red Sky’, met vier van de zes gespeelde nummers van dit plaatje. Omdat de zaal al ramvol was hing er direct een goede sfeer en kreeg zanger Ashley het publiek al snel op zijn handen. Over het feit dat hij dat deed op een manier die hij direct van zijn legendarische landgenoot Bruce Dickinson heeft gejat gaat we niet moeilijk doen. In zijn fantastische Britse accent gebiedt hij de zaal tot headbangen, wat volop gebeurt ondanks de beperkte ruimte (gatverdamme, haar in m’n bier!) en tropische temperaturen. Volop bijval krijgt hij ook als hij om applaus vraagt voor de gitaristen, maar vooral wanneer hij de zaal trakteert op een paar vocale hoogstandjes waar menig metalzanger bleek bij zal afdruipen. Een erg prettige openingsact met een monsterlijk goede zanger, dit willen we graag snel weer zien!



Through the gates of h... wacht, verkeerde band. Tja, wanneer ik deze mannen het podium zie betreden kan ik de associatie met oude broodheer Sabaton nog altijd niet onderdrukken, maar nu spelen ze in Civil War en vanavond zijn ze hier met nieuwe zanger Kelly Sundown. En die man blaast ons vanaf opener ‘USS Monitor’ compleet omver. Nu was Ashley van Dendera in topvorm, maar tegen geweldenaar Kelly Sundown legt zowat iedereen het af. Wat volgt is een bloemlezing van vooral oudere Civil War nummers die klinken alsof de band nooit een andere zanger heeft gehad. ‘I Will Rule The Universe’, ‘St Patricks Day’, het knettergekke ‘Tombstone’, er rest weinig anders dan je te laten grijpen door deze rasmuzikanten en volop mee te brullen, dansen of headbangen met de fantastische Civil War songs die geen millimeter onderdoen voor de grote hits van die andere band. Ook het feit dat Civil War zonder bassist speelt valt nauwelijks op door goede ondervanging van de gitaristen en toetsenist. Zanger Kelly was in goeden doen, hij maakt grapjes met het publiek, en weet er zelfs een leuke mop van de maken als een lolbroek achterin de zaal hem de middelvinger geeft. Na zinderende afsluiter ‘Rome Is Falling’ zie ik een paar jongere bezoekers ietwat beteuterd kijken, die hadden wellicht stiekem op een Sabaton klassieker gehoopt? Ik voor mijzelf kan die nummers missen als kiespijn. Je kan in de zomer al jaren geen festival meer bezoeken zonder Sabaton te zien, dus die nummers hebben we al honderdduizend keer gehoord. Civil War heeft groot gelijk zichzelf niet in die enorme schaduw te plaatsen, hun eigen muziek spreekt voor zichzelf. Klasse optreden!



Hoots! Hoots! Hoots! Als je dat soort brullen door de zaal hoort kan er maar één band op het punt staan te gaan spelen, Gloryhammer dus! De band opent met ‘Rise Of The Chaos Wizards’ en dat is het startsein van de integrale uitvoering van het album ‘Space 1992: Rise Of The Chaos Wizards’. Direct na dit nummer al een lange toespraak waarin zanger Thomas Winkler ons even een staaltje natuurkunde uitlegt over dat je een zwaaiende hamer niet kan horen in de ruimte. Gelukkig heeft Angus McFife daar wat op gevonden dus nu hoor je het wel, of we allemaal maar even mee willen doen met “whoesj whoesj”. Tja, het blijft parodie hé! Het daaropvolgende ‘Legend Of The Astral Hammer’ werd ik me bewust van de tweede zanger in de linkerhoek die Winkler moet bijstaan in de meerstemmige momenten. Een paar nummers verder werd een fan opgedragen al crowdsurfend op en neer te gaan naar de bar om alcohol te halen voor de band, en zo ging “Thijs uit Beverwijk” (ja kerel, je bent bij deze vereeuwigd) door de lucht om bier. De band vervolgde de Space 1992 set en lekkere live krakers als ‘Hollywood Hootsman’ en ‘Universe On Fire’ zorgden voor de meezingmomenten. Het schrijven van ronduit imbeciele maar o zo pakkende teksten kan je met een gerust hart aan bandleider en ook Alestorm toetsenist Christopher Bowes (die overigens niet live speelt met de band) overlaten. Thomas liet veel van de hogere uithalen over aan zijn kompaan in de schaduwen, hij is immers bij lange niet het formaat zanger als Ashley van Dendera of Kelly van Civil War. Desondanks stond het muzikaal allemaal prima. Het crowdsurfavontuur van Thijs had wel een voorbeeld gezet, en inmiddels kwam de een na de ander al crowdsurfend zijn bier halen. Lollig misschien, hoewel het op den duur op de zenuwen begon te werken van de mensen achteraan (die daar niet voor niks gaan staan) die continu benen moesten wegdouwen. Na het indrukwekkende ‘Apocalypse 1992’ was de reguliere set ten einde. De encore bestond uit drie “oudere” nummers van het debuut, met als uiteindelijke afsluiter natuurlijk het roemruchte ‘Angus McFife’, welke woord voor woord meegezongen werd. Hiermee kwam een strak geregisseerde maar goed klinkende show tot een vermakelijk eind. Gloryhammer heeft weer bewezen een kwalitatief goede gimmick te zijn en door het hoge feestgehalte ook een uitstekende festivalband. Hopelijk kunnen we deze zomer weer bij de heren terecht voor wat roze unicorn-entertainment tussen alle dood en verderf van andere bands door. Hoots!

En wederom, bedankt Willemeen voor de gastvrijheid en Nora voor haar altijd uitstekende filmpjes!

<< vorige volgende >>