Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Watain & Degial

Tilburg 013 1 november 2018

Een gezellige samenkomst zou het worden in Poppodium 013, waar ik met enkele vrienden uit een straal van 150 kilometer rond Tilburg getuige zou zijn van de album release show van ‘Trident Wolf Eclipse’ van Watain. Een vrij zeldzame show, aangezien er maar vijf steden werden aangedaan op deze album release tour: Stockholm, Berlijn, Tilburg, Londen en Parijs. Hadden we nog geluk ook dat de uitermate geweldige death metal horde Degial support was op deze datum, want buiten Tilburg had alleen Londen die eer.

Door: Koen S.

Goed op tijd arriveren voor een concert is één van de belangrijkste betrachtingen op de dag dat ik naar een show ga en dat was op donderdag 11 januari niet anders. Ik had mij vroeg laten oppikken, zodat we reeds om 18.00 in een kroeg in Tilburg aan de voordrink konden beginnen. Altijd gezellig om even bij te kletsen en de rest van de vriendengroep te ontvangen in een bar in plaats van onmiddellijk naar het hol van de leeuw, in dit geval het hol van de wolf, te trekken.

Goed op tijd arriveren in het concertgebouw om een shirtje of wat dan ook te scoren is ook belangrijk, wil je nog kans maken op een maatje ‘small’, zoals in mijn geval. Er stond veel volk bij de merchandise en wat direct in het oog sprong buiten de ontelbare Watain fans waren de hoge prijzen: 25 euro voor een tour T-shirt en 50 euro voor een zipped hoodie van het Zweedse black metal gezelschap. Ik heb het op deze mooie dag niet aan mijn hart laten komen en heel de zooi gekocht, maar achteraf bekeken vind ik het toch wel geldklopperij. Meteen ook de nieuwe plaat van Degial, ‘Predator Reign’ en een mooie patch aangeschaft en we waren klaar om de opener van de avond te aanschouwen.

Aan Degiall dus om de boel op te stoken. Er was reeds veel volk in de zaal voor dit optreden, wat er op wijst dat ik bijlange na niet de enige was die deze band absoluut bezig wou zien. Degial speelt dan ook niet zoveel shows: dit was zo ongeveer hun derde maal in Nederland en de twee keer dat ze in België speelden heb ik ze gemist. Het podium was niet uitgebreid ingericht maar de twee grote banners waren toch maar mooi gebaseerd op de recentste albumhoes. Het viertal trok de registers meteen open met de titelsong en ‘Hellstorm’ van hun nieuwe album ‘Predator Reign’, gevolgd door twee oudere songs, waarvan ‘Swarming’ van ‘Death’s Striking Wings’ van mijn verlanglijstje geschrapt kon worden. Het geluid zat vrij goed, de zang van H. Death was spot on, de lead gitaar kwam er goed uit en de brutaliteit spatte eraf. Ik vond het meermaals een Morbid Angel vibe hebben, in ieder geval meer dan bij het beluisteren naar hun studiomateriaal. Met zes van de tien songs van de nieuwe plaat was dit voor Degial wel degelijk een heuse album release show. Er werd alleen naar het einde van de show toe nog tweemaal teruggegrepen naar hun oudere werk. Een beetje spijtig dat ‘Temple In Whirling Darkness’ van ‘Death’s Striking Wings’ niet in de setlist zat, maar een mens kan niet alles hebben natuurlijk. Gewoon, neen…een ongewoon goede opener!

Tja, Watain kwam, zag en overwon! Hiermee is eigenlijk alles al gezegd en niemand die aanwezig was in de Jupiler zaal zal mij tegenspreken, of hij/zij moest zo stoned als een kip verdwaald geweest zijn op weg naar één of ander dubfeestje. Het podium was weer een lust voor het oog: de welbekende drietanden en omgekeerde kruisen vochten om een plaatsje op het podium. Als Eric Danielsson dan ook nog letterlijk de boel in brand komt steken tijdens de intro, weet je dat je gebeiteld zit. Het eerste nummer ‘Legions Of The Black Light’ is als opener zo’n klapper dat je gewoon voelt dat dit een memorabel optreden wordt. Met ‘Nuclear Alchemy’ krijgen we na een kwartier pas de eerste song van het nieuwe album te horen. Uiteindelijk zullen er maar drie nummers van ‘Trident Wolf Eclipse’ gespeeld worden tijdens deze show, wat het onderschrift ‘album release show’ een beetje onnozel doet lijken, maar niemand die daar om maalt: de inmiddels volgepakte zaal lust er wel pap van! Bijna de hele discografie van Watain komt aan bod en zelfs het door velen minder bevonden album ‘The Wild Hunt’ wordt niet verloochend. Eric Danielsson is gewoon één van de beste frontmannen/acteurs die er rond lopen, al heb ik dat in het verleden wel eens betwist, en dat bewijst hij niet alleen tijdens de intro of tijdens de ‘zegening’ met as en bloed tijdens ‘The Devil’s Blood’, maar met zijn houding en présence gedurende heel het optreden. Met live gitaristen Teitan en Eriksson heeft Watain al jaren een weergaloze tandem in huis en met strakke uitvoeringen van krakers als Angelrape, Lawless Darkness en Malfeitor zorgt de gehele band voor gegarandeerd één van de meest intense black metal optredens van het jaar. Afsluiten doen ze in stijl met ‘The Somberlain’, de tijdloze cover van Dissection, die ze tien jaar na de Sworn To The Dark-tour vanonder het stof hebben gehaald.

Na anderhalf uur zwart metaal van de bovenste plank is het nog steeds geen elf uur-dat heb je natuurlijk met maar twee bands op de affiche-dus is er nog een hoop tijd om de binnenstad in te trekken om de verjaardag van een vriend te vieren. De show wordt besproken, bier wordt gehesen, straffe verhalen worden verteld en de kater op vrijdag nemen we er met plezier bij. Alleen spijtig dat ik die mooie Degial ’s nachts nog ergens kwijtraak, maar soit, Topavond! Als ik dit een score moest geven, zou het toch een vette 90/100 zijn!

<< vorige volgende >>