Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Five Finger Death Punch, In Flames & Of Mice & Men

Amsterdam AFAS Live 15 december 2017

Vlak na het zo veelbesproken concert in juni te Tilburg maakte Five Finger Death Punch bekend dat het in het najaar weer op tour zou gaan samen met In Flames. Uiteraard heeft de band, maar vooral zanger Ivan Moody toch nog wel wat goed te maken ondanks de gratis show die na dat debacle in 013 werd gegeven. Voordat Five Finger Deathpunch aan de beurt was speelden echter eerst de metalcore mannen van Of Mice & Men en co-headliner In Flames.

Door: Henk

Om klokslag zeven uur is het eerst de beurt aan Of Mice & Men. De band krijgt slechts een half uurtje om de dan nog halfvolle AFAS te overtuigen. Gezien de reactie van het publiek zat dat wel goed. Van het op negentien Januari te verschijnen album 'Defy' werden de al eerder uitgebrachte tracks 'Unbreakable' en 'Warzone' gespeeld. Zeker bij het laatstgenoemde nummer zat de sfeer er goed in. Voor de liefhebbers komt de band in april terug, dan voor een headline show in de Melkweg.

Ik loop zelf toch al een tijdje rond in concert land maar was In Flames nog nooit tegen gekomen. Deze eerste keer was dan ook meteen een openbaring. Wat een fantastische live band is dit zeg. Vanaf de opener 'Drained' tot aan het toepasselijke slotstuk 'The End' is de band geweldig op dreef. Zanger Anders Friden roept de inmiddels volgestroomde zaal op om vooral een hoop geluid te maken en de telefoons weg te leggen. Geniet van de show en probeer een uurtje analoog te zijn is zijn boodschap. Er valt ook erg veel te genieten bij In Flames. De songkeuze is fantastisch met de nadruk op het laatste werkstuk 'Battles' waarvan zes tracks voorbij komen. Het fraaie 'Here Until Forever' wordt opgedragen aan Warrel Dane, de zanger van Nevermore die een paar dagen voor het concert zo plotseling overleed. In Flames speelt op een prachtig ingericht podium waarbij video, lichtshow en de bij vlagen zo intense metal van het zestal volledig hand in hand gaan. Daarnaast wordt er foutloos gespeeld en is het geluid subliem. Dat was bij Of Mice & Men trouwens wel anders. Hoogtepunten in de set zijn bijna niet aan te wijzen aangezien het hele optreden één groot hoogtepunt is. 'Take This Life', 'Only For The Weak', 'Before I Fall', het wordt allemaal met dezelfde overtuiging en zonder al teveel geklets tussendoor de zaal in geslingerd. Ondanks de nodige circle pits lijkt het alleen alsof het grootste deel van het publiek nog niet echt wakker is. Zanger Anders Friden merkt dat ook en laat ook weten dat hij vind dat er best wat meer geluid gemaakt mag worden. Het is ten slotte een heavy metal show! Na zo'n vijvenzeventig minuten en negentien songs komt er een eind aan een werkelijk geweldige show waarbij melodie en brute kracht hand in hand gingen.



Rond tien uur is het de beurt aan Five Finger Death Punch. De band opent met 'Lift Me Up' en plotseling is daar die massale reactie van het publiek die bij In Flames maar niet echt los wilde komen. De vraag is of het terecht is aangezien het geluid in eerste instantie volkomen ruk is met veel te veel en te harde bas op met name de bassdrums van Jeremy Spencer. Het resulteert eingenlijk in één grote lange bastoon in het refrein van 'Lift Me Up'. Ook lijkt het wel alsof band en drummer niet helemaal synchroon spelen. Tijdens het navolgende 'Never Enough' is het geluid gelukkig al een stuk beter en kunnen we ons opmaken voor een ongetwijfeld spetterend optreden. Maar ondanks de publieksreactie wordt het eigenlijk een beetje rommelige boel. Voor 'Burn MF' wil zanger Ivan Moody eerst een groot aantal fans het podium op halen die de trademark van de band dragen. De geschminkte rode hand. Allemaal prima natuurlijk en leuk voor die fans maar voordat de band weer speelt zijn we ruim vijf minuten verder. Vervolgens gebeurd er ook nog iets in het publiek waardoor (overigens terecht) de show weer stil gelegd wordt. Blijkbaar was er iemand bezig een vader met zijn zoon te molesteren en dat werd door Ivan niet gepikt.

Na dit alles komt de show wat mij betreft maar niet echt op gang. Ook omdat er na 'Burn MF' een akoestisch gedeelte wordt ingezet met 'I Apoligize', 'Wrong Side Of Heaven' en 'Remember Everyting'. Tussen de nummers door gebeurd er dan ook weer te lang niets of krijgen we een heel verhaal en dat haalt de vaart nog meer uit het optreden. Met de krakers 'Jekyll And Hyde' en 'Under And Over It' komt het daarna toch nog een beetje goed waarna een fantastische uitvoering van 'The Bleeding' het concert afsluit. Helaas niet de nieuwe songs 'Gone Away' (The Offspring cover) en het razende 'Trouble'. Die krijgen we alleen te horen als de band afscheid neemt van het tevreden publiek. Slechts veertien nummers heeft de band dan gespeeld. Als je dat afzet tegen de negentien die In Flames wist te spelen toch een schamele opbrengst voor een band met inmiddels genoeg repertoire om drie uur te kunnen spelen. Muziek is geen wedstrijd maar voor mij heeft In Flames op punten deze double bill weten te winnen.

<< vorige volgende >>