Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Destruction, Bark & Hellbender

Leiden Gebr. de Nobel Poppodium Leiden 24 november 2017

Destruction is een gevestigde naam in de thrash metal. Sterker nog, samen met Sodom en Kreator en misschien ook nog Tankard, zijn zij de Europese Big Four. Onlangs heeft Destruction een tweede album opgenomen met opnieuw opgenomen oude nummers onder de titel ‘Thrash Anthems 2’. Briljant gewoon, die titel. Omdat ze even een korte tour door Nederland doen (drie optredens maar liefst) eigenlijk nooit een slecht optreden verzorgen, willen we daar natuurlijk bij zijn, want een live set met alleen maar klassiekers is natuurlijk nooit weg. Samen met het ijzersterke Bark uit België en het Nederlandse Hellbender werd er in Leiden een heerlijk avondje thrash metal neer gezet.

Door: Berto

Hellbender is een lokale band die voor mij onbekend is, maar hun stevige thrash metal is niet te versmaden. Hun energieke uitvoering werkte redelijk aanstekelijk, zodat er in het aanwezige publiek de nodige beweging kwam. Misschien nog wat weinig ervaring voor een podium als dat van Gebr. De Nobel, maar de passie voor thrash metal straalde af op het publiek en dat moet de band goed doen.

Bark uit België is een echt ‘powerhouse, met zanger Ron Bruynseels als belangrijke factor, Zijn karakteristieke stem zette de toon voor de avond, maar de rest van de band liet zich niet onbetuigd. Hun nieuwe album ‘Like Humans Do’ heeft voldoende goede songs om een set mee te vullen en bijvoorbeeld het titelnummer van het laatste album of ‘Aftermath’ werden keihard, maar zuiver gespeeld. Het tempo lag over het algemeen even hoog, waardoor er zeker in een live setting mogelijk iets van de aandacht verslapt, maar de tomeloze energie die er in gestopt werd maakte het toch een memorabel optreden. Wat gebroken snaren mochten de pret niet drukken.

Als Destruction gaat spelen, is dat voor het publiek direct het teken om een mosh pit te beginnen die niet stopte tot het allerlaatste nummer ‘Bestial Invasion’ werd gespeeld. De band speelt altijd met dezelfde instelling en levert altijd een topprestatie. Schmier die niet veel kletst tussen de nummers door, maar zich altijd wel opstelt alsof hij het liefst tussen het publiek staat om naar zijn eigen band te kijken met een biertje in de hand. Mike de gitarist, waarvan je niet eens weet of hij überhaupt wel stembanden heeft, maar die altijd zijn iets te grote gitaar laat spreken en met zijn riffs het publiek aan zich weet te binden. Vaaver de drummer die als een machine de ruggengraat van de songs is, misschien in ieder nummer wel dezelfde drumpartijen speelt, maar fuck it, het is wel retestrak en hypnotiserend. De nadruk ligt op de vroege jaren van de band, misschien is ‘The Butcher Strikes Back’ uit 2000 wel het meest recente nummer dat er wordt gespeeld. Er werd geleverd wat de mensen verwachtten, nummers als ‘Black Death’, ‘Release From Agony’ en ‘Thrash Till Death’ zijn standaard songs die tot de klassiekers van het genre behoren en worden begeleid door headbangende mensen en als het publiek om een wall of death vroeg, dan organiseerde Schmier er een. Het was al met al een gezellig samenzijn met gelijkgestemde fans die de band op handen droegen en andersom deelde de band in de goede sfeer door meerdere malen aan te geven dat Nederland toch de beste fans heeft. Tot de volgende keer maar weer !!

<< vorige volgende >>