Listen live to Radio Arrow Classic Rock

We Stood Like Kings & SPOIWO

Den Bosch Willem Twee Poppodium 26 september 2017

Op een doordeweekse donderdag staat in het mooie zaaltje Willem Twee in Den Bosch een veelbelovende avond op het programma: We Stood Like Kings uit België speelt hun nieuwe soundtrack bij de cultfilm Koyaanisqatsi (elders in dit nummer vind je ook de albumrecensie). Daarna staat het Poolse SPOIWO op het programma. Twee post rock bands met internationale allure. Jammer dat de zaal dan toch zo leeg blijft. Misschien voortaan toch de donderdag richting het weekend verplaatsen? Het mag de pret zeker niet drukken: het selecte gezelschap is goed gezelschap. En aldus geschiedde: hieronder volgt een verslag in beeld en woord van wat er zich op het podium afspeelde.

Door: Bart D.

Fotograaf: Lola Cue

band imageWe Stood Like Kings was mij tot een maand geleden volledig onbekend. Een collega met een goede muzieksmaak en het de afgelopen weken luisteren naar hun mooie album 'USA 1982' had daar al verandering in gebracht. Nu is het tijd om dat nieuwe album live te ervaren. Centraal op het podium is het doek gespannen voor de film. Links ervan zit de toetseniste en staat de gitarist. Rechts zit de drummer en staat de bassist. Het podium is al een mooi aangekleed plaatje. Subtiel treden de eerste pianoklanken naar voren samen met de openende natuurbeelden van Koyaanisqatsi. Al snel valt de rest mooi in. Het geluid staat meteen als een huis. Na het luisteren van het album is het erg mooi om de muziek nu samen te zien vallen met de film waar ze voor geschreven is. De pianopatronen volgen het ritme van de langgerekte shots. De drums en bas accentueren en interpreteren de beelden. De gitaar geeft een extra textuur aan het geheel en laat weidse melodieën vaak overgaan in uitwaaierende erupties.

De band staat bevlogen en geconcentreerd te musiceren. Het is mooi om te zien hoe diep ze allen in de muziek zitten. Omdat we hier te maken hebben met een filmvertoning, is het moeilijk om het weinige licht te vangen. Toch weten de volgende beelden het mooi samen te vatten.

band image


band image


band image


Laten we ons eens focussen op wat technische aspecten van het spel. Het mag namelijk zeker gezegd worden dat het tremoleerspel van de gitarist erg mooi is. Ontzettend soepel en muzikaal, net als de inzet van de nodige effecten om het geluid precies dát mee te geven wat op een gewenst moment nodig is. Ook de bassist weet precies wat er op welk moment nodig is. Hij wisselt stevige onderstrepende lijnen af met hoog op de hals gespeelde arpeggio's.

band imageHet is knap hoe met drie melodie-instrumenten altijd ademruimte in de muziek aanwezig blijft. Op en top samenspel. De drummer legt zijn ritmes uitermate geconcentreerd neer zonder een steek te laten vallen. Door die concentratie op soepele overgangen lijkt het wel of zijn spel wat beheerst is, ook in de climaxen. Van mij mag hij best eens voluit los gaan. Maar wat weet ik nou - misschien zou dat de dynamiek van het geheel direct ontwrichten. Naar het einde toe wordt de muziek opeens levendiger. Dit lijkt te komen doordat we in de film zijn aangekomen bij een serie menselijke portretten. De muziek krijgt daardoor een speelsere en duidelijkere interactie: kleine verhaaltjes wisselen elkaar af. Dit krijg je niet mee als je thuis het album op zet. Dus als je dit mooie muziek vindt, is het zeker een aanrader om te kijken of je ze dit album ergens live ten gehore kunt zien brengen. Het optreden van We Stood Like Kings is behoorlijk lang, en dat is erg aangenaam. Maar met de aftiteling van de film is ook een duidelijk einde in beeld.

Na een ombouwpauze gaat het Poolse SPOIWO het podium op. Laten we beginnen met een paar mooie stillevens voordat ik me bij deze instrumentale band waag aan de verbale verslaggeving:

band image


band image


band image


band image


...zo, dat is mooi, of niet? Helaas blijft de muziek hier wat op achter. De band werd aangekondigd als een nieuwe belofte in het post rock landschap. En op plaat klinkt men ook regelmatig best fascinerend - ik heb dat thuis na het optreden nog maar eens gedubbelcheckt. Het doordreunende volume wil niet helpen om mogelijke subtiliteiten in de muziek bloot te leggen, maar ik betwijfel of die er al te veel zijn. De pianoriedels zijn soms beschamend kinderlijk, en de opbouw van de nummers is op een vervelende manier steeds erg voorspelbaar.

band imageMisschien valt dit alles ook gewoon extra op doordat men duidelijk wordt overklast door het uitmuntende voorprogramma. SPOIWO als opener: misschien zou dat een positievere indruk achterlaten? Het is in ieder geval erg jammer, temeer daar we wél een band zien die ontzettend dankbaar is hier te staan en dat meermaals uit naar het aanwezige publiek. Maar waar op plaat het minimalisme nog wat mystieks heeft, is het op het podium niets meer dan het minimalisme van muzikanten met een niet al te groot vocabulaire. Dat klinkt misschien hard, kil en elitair. Maar het is gewoon niet veel soeps. We missen de schwung, groove en sensitiviteit die We Stood Like Kings wel had.

Het optreden is best kort, en ondanks de wat minder muzikale afsluiting is het toch een erg mooie en fijne avond geweest. Laten we hopen dat de volgende keer Willem Twee wat meer gevuld is bij zulke concerten, want dat is het zeker waard.

<< vorige volgende >>