Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Dynamo Metal Fest 2017

Kunstijsbaan Eindhoven 15 juli 2017

Inmiddels was dit jaarlijkse metal feestje alweer toe aan de derde editie en wisten zo’n tienduizend metalfans wederom de weg naar de Kunstijsbaan te vinden. Deze editie bood voor iedereen wat wils, want met White Boy Wasted en Vuur hadden we een aantal prima nieuwkomers op de bill, terwijl de oudere jongeren onder ons zich prima konden vermaken met classic metal acts zoals Toxik, Exodus en Testament. Natuurlijk was het Lords Of Metal team aanwezig om enerzijds verslag uit te brengen van dit heerlijke festival en anderzijds de prima sfeer op te snuiven en met vrienden en bekenden bij te praten en een biertje te nuttigen…

Door:

Fotograaf: Hans Lievaart

White Boy Wasted

band imageEen leermoment voor de volgende editie is om de deuren van de Kunstijsbaan wat eerder open te gooien, want omdat het veel te lang duurde voordat het in grote getale opgekomen publiek de wei kon betreden stond het uit Eindhoven afkomstige White Boy Wasted aanvankelijk voor een bijna leeg veld te spelen. Dat had overigens zeker geen negatief effect op het enthousiasme en de spelvreugde van de band, want het drietal Sid van Kastel (zang/bas), Ian van Kastel (drums) en Alex Kooy (gitaar) begeep als geen ander dat dit een unieke kans was om de band aan een groter publiek voor te stellen en die werd met beide handen aangegrepen. De speedrock van White Boy Wasted klonk lekker heftig en dat schept verwachtingen voor het later dit jaar verwachte debuut-album. Zeker in de gaten houden, dit White Boy Wasted…(Sjak)

Vuur

band imageBij de show van Anneke van Giersbergen’s Vuur waren de meeste mensen al binnen en het terrein was dan ook zeer goed gevuld toen de band het podium betrad. De debuut-plaat van Vuur, getiteld ‘In This Moment We Are Free – Cities zal in oktober gaan verschijnen en middels de sterke songs ‘Time’ en ‘Sail Away’ kregen we te horen wat we daarvan kunnen gaan verwachten. Over het algemeen klinkt Vuur ietwat heavier dan Anneke’s vorige band The Gentle Storm, waarvan er ook een aantal nummers gespeeld werden. De band had zichtbaar plezier op het podium en er werd niet alleen prima gemusiceerd, maar ook volop bewogen waardoor een en ander ook visueel aantrekkelijk was. Natuurlijk werd ook The Gathering materiaal opgenomen in de setlist en met name afsluiter en wereldnummer ‘Strange Machines’ zorgde voor het nodige kippenvel. Anneke heeft een uitstekende band om zich heen verzameld en zingt nog steeds zoals in haar jonge jaren. Dat, gekoppeld met het reeds gespeelde nieuwe materiaal, doet het verlangen naar de debuutplaat alleen maar toenemen. (Sjak)

Toxik

band imageDertig jaar na hun debuutalbum ‘World Circus’ en 29 na de bands weergaloze optreden op Dynamo Open Air is Toxik terug op de kunstijsbaan van Eindhoven, nu met Charles Sabin op zang in plaats van Mike Sanders zoals destijds en nog steeds met meestergitarist Josh Christian. Jim DeMaria in plaats van Tad Leger op drums en Shane Boulos op bas in plaats van Brian Bonini. Toxik trapt vroeg in de middag af met topnummer ‘Spontaneous’ van ‘Think This’. Wat meteen opvalt is dat het geluid een stuk beter is dan de avond ervoor in de Dynamo club. Echter is het nog steeds niet top, maar de nummers zijn wel herkenbaar. De band heeft er zin in en het publiek ook. Maar helaas komt het technische werk vaak net niet goed over. Debuutplaat ‘’World Circus’ is met vijf nummers vertegenwoordigd en opvolger ‘Think This’ met slechts twee nummers. Tevens speelt men de gehele nieuwe ‘Breaking Class’ EP. Wat opvalt is dat die drie nummers, alhoewel goed, bij lange na niet het niveau bezitten van de nummers op de eerste twee platen. Live slaat het tijdens die nummers ook redelijk dood aangezien het publiek nog onbekend is met het materiaal. Als cover komt Black Sabbaths ‘Symptom Of The Universe’ voorbij. Al met al doet Toxik zijn best maar weet niet ten volle te overtuigen. (MH)

Prong

band imageProng heb ik zelf nog nooit op een Dynamo Open Air gezien aangezien toen zij daar speelden ondergetekende al afgehaakt was in verband met de massaliteit van DOA. Na de band’s comeback heeft men inmiddels zeven platen uitgebracht. De vraag die mij bezighield was dan ook of men het een ander van de geweldige platen ‘Beg To Differ’, ‘Prove You Wrong’ en ‘Cleansing’ zou spelen aangezien die toch alweer minimaal 23 jaar oud zijn. Al vroeg in de set werden we getrakteerd op ‘Beg To Differ’ en ‘Unconditional’ en afgesloten werd er met ‘Whose Fist Is This Anyway?’ en ‘Snap Your Fingers, Snap Your Neck’. Wat opviel is dat het publiek tijdens die oudjes het meest uit z’n dak ging. De band speelde de gehele set strak en met veel vuur en de drummer met zijn drumstokvanactioes was de blikvanger. De band ging goed los en was toch wel een van de beste acts van de dag. Graag meer Prong op Nederlandse bodem. (MH)

Entombed A.D.

band imageDe Zweedse death metal machine was in de jaren negentig een grootheid in de scene en ondanks het feit dat ze op plaat niet zo’n imposante indruk meer achterlaten, bleken ze op het podium nog niets van hun kracht te hebben verloren. Frontman Petrov had duidelijk al een aantal biertjes achter zijn kiezen, want zijn aankondigingen tussen de nummers door waren veelal niet te volgen. De boodschap ‘Drinking beer, fucking headbanging and having a good time’ werd door de band in optima forma in de praktijk gebracht en dat zorgde voor een spontane, niet al te strakke maar zeker amusante show. Beide gitaristen Guilherme Miranda en Nico Elgstand zorgden voor de lekkere gitaarpartijen, maar het is Petrov die terecht de meeste aandacht naar zich toe trok middels zijn nog steeds sterke vocalen en zijn ongedwongen podiumpresentatie. Met ‘Out Of Hand’, ‘Revel In Flesh’ en het geweldige ‘Left Hand Path’ werden de traditionele death metal fans op hun wenken bedient en bewees Entombed nog steeds een prominente plek in het genre in te nemen. (Sjak)

Exodus

band imageDe oudgedienden van Exodus waren duidelijk blij om weer terug te keren naar de plek waar ze in het verleden zulke grote successen gevierd hadden. Steve ‘Zetro’ Souza was een stuk fitter en minder beneveld als tijdens de laatste show in 013 en dat was met name de reden waarom Exodus op deze dag zo ontzettend sterk voor de dag kwam. De setlist was om je vingers bij af te likken, instrumentaal stond de band als een huis en ook Souza leverde een puike prestatie af. Dit zorgde er voor dat Exodus voor mij de grootste positieve verrassing van de gehele dag was en de beste show van de dag afleverde (al kwam Gojira erg dicht in de buurt!). Nummers als ‘Piranha’, ‘War Is My Shepherd’, Blood In Blood Out’ en ‘Blacklist’ klonken superstrak, maar met name het trio ‘Bonded By Blood’, ‘The Toxic Waltz’ en afsluiter ‘Strike Of The Beast’ was van een ongeëvenaarde klasse. Het enthousiasme van de band sloeg vanaf het eerste nummer over op het publiek en Exodus zorgde voor de meeste beweging en de grootste pit van de dag. (Sjak)

Devin Townsend Project

band imageEcht bekend met het materiaal van Devin Townsend Project ben ik niet. Persoonlijk prefereer ik The Devin Townsend Band en Strapping Young Lad, maar vermakelijk is Devin live wel altijd. Wat menigeen verwachtte, gezien het feit dat Vuur vandaag ook speelde, werd bewaarheid. Anneke van Gierbergen zong een paar nummers mee. Wat zeg ik? Een paar? Als ik goed geteld heb waren het er vier van de negen nummers die voorbij kwamen. Vanaf de eerste seconde tot en met de laatste had Devin het publiek in zijn greep. Wat is en blijft die man toch een ras entertainer. Ook al heb je weinig met zijn muziek boeien doet ie toch. Zo ook vandaag weer. Super gespeeld en strak en voorzien van een goed geluid. En gezien de prominente rol van Anneke op het optreden lijkt het me sterk dat er ook maar iemand teleurgesteld naar huis is gekeerd. (MH)

Testament

band imageNet zoals zovele anderen had ik vooraf de verwachting dat Testament, precies dertig jaar na hun geweldige show op Dynamo Open Air 1987, de headliner zou zijn, maar die eer moesten ze aan Gojira laten. Dat neemt niet weg dat iedereen reikhalzend uitkeek naar het optreden van deze thrash-veteranen. Helaas bleek het optreden van Testament de grootste teleurstelling van de dag te zijn. Dat had niets te maken met het muzikale aspect, want met retestrakke uitvoeringen van ‘The New Order’, ‘Into The Pit’, ‘Disciples Of The Watch’ en ‘Over The Wall’ hadden we niets te klagen. Echter de korte tijdsduur van het optreden, slechts vijfendertig minuten (!), volgens de band te wijten aan “technical difficulties” zorgde wel voor een erg ontevreden gevoel met de meeste aanwezigen. Muzikaal was Testament wellicht het hoogtepunt van de dag, maar het ultra-korte optreden alsmede ook het afzeggen van de signeersessie, zette behoorlijk wat kwaad bloed, zelfs bij de die-hard Testament-fans. Zonder twijfel de grootste teleurstelling van deze derde editie en dat had ik van tevoren echt niet zien aankomen…(Sjak)

Gojira

band imageDe terechte headliner dit jaar… Gojira, en daar is geen speld tussen te krijgen. Wat een geoliede machine is dat toch. Echt alles klopt aan ze live. Ik ben in tijden niet zo onder de indruk geweest van een band live. En gezien de reacties uit het publiek ben ik bij lange na niet de enige die er zo over denkt. Strakker dan de strakste eendenreet en vol overgave gingen de Fransozen tekeer. Al dan niet ondersteund door pyrotechnics en een sublieme lichtshow. Een nette doorsnede van hun output speelde de band al lag uiteraard de nadruk lichtelijk op hun nieuwste meesterwerk, ‘Magma’. Het enige minpuntje vond ik persoonlijk de drumsolo. Ook al is Mario Duplantier ontegenzeggelijk een werelddrummer en drumsolo tijdens een festivaloptreden doet de boel toch wel doodslaan. Geinig was dan weer de ‘jamsessie’ waar de broers Mario en Joe Duplantier van positie wisselden, dus Mario nu op gitaar en vocalen en Joe op drum. Gojira bewees vandaag weer eens dat ze toch echt wel tot de groten in de metalwereld behoren en dat menig nieuw en ook gevestigde band van ze kan leren hoe je live dient te spelen. Dus nogmaals… een meer dan terechte headliner was Gojira op deze zonnige 15de juli. (MH)

Als eerste band voor de 2018 is Annhihilator aangekondigd. Ik ben benieuwd met wie de organisatie verder op de proppen komt. Hun kennende zal het wel weer een mooie mix van gouden ouden en nieuwe bands zijn. Volgend jaar zijn we zeker weer van de partij.

<< vorige volgende >>