Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Periphery & Decapitated

Nijmegen Doornroosje & Merleyn 27 mei 2017

Vorig jaar gaven we ‘Periphery III: Select Difficulty’ een 85/100, en merkte we op dat Periphery nog steeds volop bezig is met het ontwikkelen van hun eigen stijl. Waar we toen het meest benieuwd naar waren, was hoe de nieuwe songs live tot hun recht zouden komen. Gelukkig kregen we daar eind mei een kans voor, want toen stond Periphery (samen met een sloot andere bands onder de vlag van Fortarock in the City) in de Doornroosje in Nijmegen. Helaas hadden we alleen tijd om Decapitated en Periphery te mogen aanschouwen, maar naar ons zin hebben we het zeker gehad.

Door: Job

Het is rond het avonduur als we aankomen op station Nijmegen. Enige tijd geleden is de Doornroosje verhuisd naar een toplocatie pal naast datzelfde mooie station dus gelukkig zijn we binnen 10 minuten binnen en hebben we het beginpilsje al in onze handen. We zijn net op tijd voor Decapitated, de vreemde eend in de bijt op het affiche – waar verder het Nederlandse The Charm the Fury, DOOL, Pelgrim, Destrage, Noctem, Ulsect, Batushka en The Contortionist op staat – maar altijd leuk om weer live te mogen zien. Deze gasten zijn no-nonsense, recht voor zijn raap, alles helemaal kapot maken. Er werd natuurlijk veel gespeeld van de laatste plaat ‘Blood Mantra’, zoals beuksloper ‘The Blasphemous Psalm to the Dummy God Creation’ (als opener van de set!), ‘Blood Mantra’ en ‘Nest’. Gelukkig mogen absolute publieksfavorieten ‘Spheres of Madness’, ‘Homo Sum’ en ‘Instinct’ niet ontbreken. Ook werd er materiaal gespeeld van aankomende knaller ‘Anticult’ in de vorm van snellertje ‘Never’. Hierover valt helemaal niets te klagen, wat een goeie show. Mooi om te zien hoe het viertal zo’n zeventien jaar na de eerste plaat nog steeds zo makkelijk kunnen rammen.



Een klein uurtje later is het de tijd voor Periphery om het podium op te komen, en dat gebeurt stipt op tijd. Bij de vorige tour cycle werd besloten zonder bassist op te gaan treden, gezien bassist Nolly zich wilde gaan focussen op studio bezigheden. Het was even onwennig om de band zonder bassist te zien staan, maar al snel verdween dat gevoel en maakte het plaats voor absoluut plezier. De band opent met twee magistrale nummers van het epos ‘Juggernaut’ in de vorm van ‘A Black Minute’ en ‘Stranger Things’ en meteen valt op hoeveel plezier de heren nu durven te hebben op het podium, ondanks de technische aard van hun nummers. Er is natuurlijk ook wat meer ruimte, en dat zorgt voor grappige capriolen, zoals gitaristen Misha Mansoor en Mark Holcomb die elkaar meermaals high fiven midden in een nummer. De set staat verder geheel in het teken van de derde plaat, met maar liefst zes van de twaald gespeelde nummers afkomstig van die laatste plaat. En hoewel de nummers stevig in hun schoenen staan en de zaal plat gaat voor het enthousiasme, bespeuren we hier en daar nog wel wat teleurstelling; er misten toch een aantal erg belangrijke nummers in de set. Zo was er geen plaats voor ‘Scarlet’ of ‘Icarus Lives!’, maar vooral heel jammer vonden mensen dat er geen plaats was voor ‘Make Total Destroy’. Ook kakte de set zeer zeker in bij de ingetogen cover van ‘Memento’ van Haunted Shores, waarbij alleen de gitaristen de ballad neerzette op het podium. Dat inkakmoment werd gelukkig meteen daarna goed gemaakt met ‘Psychophere’.

En het moet gezegd: zanger Spencer Sotelo is een fucking god. Men kan zijn stijl niet tof vinden, of hem een arrogant eikeltje vinden, maar je kan niet om de controle van zijn strot heen. Mijn god, er werden noten gehaald die ik ondenkbaar achtte in een live setting, laat staan als laatste show van de tour. De band liet in Nijmegen nogmaals zien in topvorm te verkeren en het is mooi om te zien hoe de band een grotere en grotere fanbase weet aan te spreken door continu de stijl om te gooien zonder de essentie uit het oog te verliezen. Volgende keer 013?

<< vorige volgende >>