Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Evanescence & Revolution Eve

17 juni 2017

Evanescence blijkt nog steeds een erg populaire band te zijn, want de show in 013 was echt binnen no-time volledig uitverkocht. Door de erg strikte veiligheidsmaatregelen stond er een enorme rij bij de ingang en moesten de mensen behoorlijk wat geduld hebben om uiteindelijk binnen te geraken. Om de pijn enigszins te verwachten worden er waterijsjes uitgedeeld en dat is toch wel een aardige geste. Gelukkig bleek Evanescence zeker de moeite van het lange wachten waard te zijn…

Door: Sjak

Fotograaf: Hans Lievaart

Alvorens de Amerikaanse hitmachine het podium zal betreden, mocht het all-female gezelschap Revolution Eve het publiek opwarmen. Deze grotendeels uit Duitsland afkomstige band heeft reeds een EP (‘Arise’ uit 2012) en een full-length plaat (‘Pandora’ uit 2016) uitgebracht, maar die zijn compleet aan me voorbij gegaan. De dames kwamen wat schuchter het podium op en maakten de verkeerde keuze om met wat trage nummers het optreden te openen. Dat leverde een redelijk matige respons op van de aanwezigen, maar toen men eenmaal wat tempo in het materiaal ging aanbrengen werd het publiek ook meteen een stuk enthousiaster. Het riffwerk van beide gitaristes Simone Wenzel en Mariah Huehn was naar behoren en ook het song materiaal bleek na een aarzelend begin toch zeker wel de moeite waard te zijn. Zangeres Diana Nagel bleek echter het grote pluspunt van Revolution Eve te zijn, want haar ietwat hese stemgeluid was erg krachtig en trok de nummers van de band naar een veel hoger kwaliteitsniveau. De band heeft zonder meer nog veel ruimte om te groeien, maar mijn eerste kennismaking met Revolution Eve is me zeker niet tegengevallen. Toch eens even die twee plaatjes opsnorren…

band image


Na een behoorlijk lange ombouwtijd was het om tien over negen dan eindelijk zover dat Amy Lee en consorten de zaal op zijn kop gingen zetten. Er werd afgetrapt met ‘Everybody’s Fool’, wat gevolgd werd door ‘What You Want’ en eigenlijk was het na die twee eerste nummers al duidelijk dat Evanescence een gewonnen race liep. Het hitgevoelige materiaal deed het erg goed bij het dolenthousiaste publiek en frontvrouwe Amy Lee was erg energiek en vooral goed bij stem. Toch zakte het niveau van haar vocalen een aantal malen in, maar dat had ongetwijfeld te maken met de grote dosis energie die mevrouw Lee in haar podiumpresentatie stak. Geluidstechnisch klonk een en ander als de spreekwoordelijke klok en met name het drumgeluid stond lekker vet in de mix.

band image


Natuurlijk werd er regelmatig de tijd genomen voor een rustpuntje in de set zoals het op de piano begeleide ‘My Heart Is Broken’ en het akoestische intermezzo ‘My Immortal’ (met een massaal meezingende publiek) en ‘The Change’, waarbij haar stem pas echt goed tot zijn recht kwam. Men begeep echter dat de mensen bij een avondje uit vooral willen rocken en met ‘Whisper’, ‘Call Me When You’re Sober’, ‘Imaginary’ en de mega-hit ‘Bring Me To Life’ kwamen ook de die-hard rockers zeker aan hun trekken. Hierna trok men zich even terug in de kleedkamer, maar natuurlijk kon een toegift niet uitblijven en in de vorm van ‘Your Star’ en ‘Disappear’ werd het publiek op hun wenken bediend. De band straalde heel veel speelvreugde uit en kreeg de uitverkochte zaal dan ook moeiteloos mee. Na de toegift werd het publiek dan ook uitbundig bedankt en werden de nodige gadgets uitgedeeld. De show stond muzikaal als een huis, zangeres Amy Lee liet horen een prima frontvrouw te zijn (buiten een paar kleine missers) en het song materiaal was gewoonweg af. Al met al konden de vele aanwezigen tevreden huiswaarts keren, want Evanescence had zeker gebracht wat men er van kon verwachten. Prima performance van een erg strakke band…

<< vorige volgende >>