Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Civil War & Nightmare

Leiden Gebr. de Nobel Poppodium Leiden 28 april 2017

Nightmare is naar mijn idee de meest onderschatte en ten onrechte genegeerde band ter wereld. De Franse band is al ruim 30 jaar actief en heeft vele prachtalbums uitgebracht. Met de nieuwe zangeres Maggy Luyten komt er misschien verandering, omdat female fronted metal veel aandacht krijgt. Al is dit geen typische sopraan of een ander piepend poesje. Als ze dan op tour gaan met Civil War laat ik die kans niet schieten uiteraard. Ik had geen bomvolle grote zaal verwacht, maar dat zelfs de kleine zaal nog voor geen kwart gevuld was viel wel heel erg tegen. Waar moet dat heen?

Door: Wilco

Fotograaf: Janneke

Omdat ondergetekende uit Arnhem moest komen na het werk en moest eten (we zijn soms net mensen) heb ik de eerste band, Athanasia, helaas gemist. Bij binnenkomst was de kleine zaal schrikbarend leeg, maar dat weerhield Nightmare niet om aan hun set van prima power metal te beginnen. De band maakte gebruik van (een deel van) het drumstel van Civil War, maar dat mocht de pret niet drukken uiteraard. Tijdens de eerste songs had ondergetekende zijn oordopjes in om zijn twee tere oortjes te beschermen. Het geluid stond echter net te zacht om dan goed van de muziek te kunnen genieten. Na drie songs dan toch maar de oren voor u opgeofferd en naakt geluisterd. De muziek was vanaf dat moment een stuk interessanter. Omdat de zaal vrij leeg was begon zangeres Maggy door te zaal te lopen, al zingend uiteraard. Dit leverde toch wat angstige blikken op van mensen waar ze te dicht bij in de buurt kwam. Persoonlijk kon ik daar niet mee zitten, want het is een aangename verschijning. Helaas was ze niet zo goed bij stem; ze moest er haar best doen om boven het gitaargeweld uit te komen. Dit was uiteraard voornamelijk het geval tijdens de hardere stukken, en die zijn talrijk bij Nightmare. Oprecht spijtig natuurlijk omdat zij normaliter een prachtige stem heeft. De rest van de band lijkt in het begin ook teleurgesteld over de belachelijk lage opkomst, maar komt later toch wel meer los. Maggy blijft het ‘t hele optreden wel proberen en dat lukt. Er waren weliswaar niet veel mensen, maar degene die er waren hadden het zichtbaar naar hun zin, mede door de capriolen van Maggy. Waar Maggy in het begin moeite had om haar stem goed te gebruiken was de rest van de band, hoewel afwachtend, wel direct in topvorm. Die heb ik op geen foutje kunnen ontdekken, maar wat wil je na zo veel jaar ervaring. De nadruk van de show lag uiteraard op het nieuwe album. Ik heb slechts één nummer van een ouder album mogen horen. Dat is erg jammer, want dat zijn ook toppers. Het is echter wel begrijpelijk. We konden genieten van songs als ‘Red Marbles And Gold’, ‘Tangled In The Roots’, ‘Indifference’, ‘Dead Sun’, ‘Inner Sanctum’ en ‘Serpentine’. Vooral de laatste twee nummers maakten erg veel indruk vanwege de goede vocalen. Van ‘Insurrection’ kwam het prachtige ‘Eternal Winter’ voorbij waar in Maggy liet zien ook met het oude werk goed uit de voeten te kunnen. Afgesloten werd er uiteindelijk met ‘Starry Skies Gone Black’. Het optreden startte dus wat stroef, maar het kwam uit eindelijk helemaal goed, ook op vocaal vlak. Uiteraard wilde de band een ‘massaal’ foto moment, hetgeen ook gebeurde. De security, wel 1 hele persoon, had zich inmiddels zo verveeld dat hij vertrokken was en niet meer terug kwam. Onbegrijpelijk dat deze top band zo genegeerd wordt in Nederland, zelfs door de beveiliging.

band image


Civil War kon helaas niet op meer publiek rekenen. De band was gekleed in uniformen van ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog en alles zag er gelikt uit. Het eerste wat opviel is dat Animal geen Muppet is maar de drummer van deze band. Hij lijkt er daadwerkelijk op en ging minstens zo te keer als de beroemdste vellenbeuker ter wereld. Zanger Kelly Sundown blijkt een bijzonder goede vervanger te zijn voor de vertrokken Nils Patrick Johansson. Deze was bij de eerste noot perfect bij stem en dit zou het gehele optreden zo blijven. Geopend werd er met ‘USS Monitor’, wat direct voor veel bijval uit het publiek zorgde. Vervolgens kwamen songs voorbij als ‘St. Patricksday’, ‘Gettysburg’, ‘Sons Of Avalon’, ‘A Tale That Never Should Be Told’, ‘Road To Victory’, ‘I Will Rule The Universe’, ‘Gods And Generals’ en de toegift bestaande uit ‘Tombstone’, Bay Of Pigs’ en natuurlijk ‘Rome Is Falling’. Bij ‘Rome Is Falling’ ging drummer Daniel Mullback iets te veel los naar mijn smaak, door zijn constante geram op de bekkens was het nummer soms nauwelijks te volgen. Toetsenist Daniel Mÿhr had ruzie met zijn oortjes waar mee hij vreselijk zat te klooien. Tekenend voor de professionaliteit van de man was dat hij gewoon bleef doorspelen, en geen fouten maakte. Nieuwbakker zanger Sundown is natuurlijk ook een professional, maar dit was pas zijn tweede optreden met de band ooit. Bijgevolg zaten alle teksten nog niet goed in zijn hoofd en had hij deze op spiekbriefjes laten zetten die op de grond lagen. Helemaal zaligmakend was dit niet, want bij de eerste zinnen van ‘I Will Rule The Universe’ had hij geen idee wat hij moest zingen…hij was de tekst duidelijk kwijt. Wel was hij zoals gezegd heel goed bij stem. Zijn stem is rauw zoals die van Jorn Lande, maar veel minder knorrig dan die van zijn voorganger. De man is een uitstekende vervanger en zijn stem pas heel goed bij de strijdlustige metal van deze band. Onze geliefde Maggy kwam vanuit het publiek nog even het podium op. Ze vertelde het jammer te vinden dat er zo weinig mensen gekomen waren maar dat het toch een heel mooi feestje was geworden. En daar kon ik haar geen ongelijk in geven. Hoewel het veel te rustig was, zat de sfeer er erg goed in. Bij beide bands was het geluid vrij goed, al had bij Nightmare de zang een stuk harder in de mx gemogen. Bij Civil War was de afstelling wel beter. Na deze twee bands aan het werk gezien te hebben moet ik wel concluderen dat de metal van Civil War een stuk toegankelijk en eenvoudiger is dan die van Nightmare. De Franse band zoekt meer de diepte op en schuwt minder vernieuwing, al zijn ze ruim 30 jaar bezig. Het was voor de aanwezigen zeker een erg leuke avond en ik weet zeker dat beide bands de nodige zieltjes gewonnen hebben. Het blijft echter verbijsterend dat er niet meer mensen op dit uitstekende package zijn afgekomen.

band image

<< vorige volgende >>