Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Civil War, Nightmare & Athanastia

Eindhoven Effenaar 29 april 2017

Civil War, de band rondom een zootje oud Sabaton leden zijn eind vorig jaar zanger Nils Patrik Johansson krijtgeraakt. Snel werd vervanging gevonden in Kelly Sundown, een ervaren man in het vak, waardoor de Europese tour zonder problemen kon doorgaan. Deze Europese tour, met als co-headliner de Franse heavy metal fossielen Nightmare, begon met twee data in Nederland. Eerst in Leiden, en een dag erna in Eindhoven. Ondergetekende was erbij om de show in Eindhoven in geschreven tekst om te zetten.

Door: Jori

Fotograaf: Maartje van Wierst

Na een onderhoud met twee mannen van Civil War (zie interview elders in deze editie) was het wachten op het opengaan van de deuren. Nou daar waren we op tijd bij, want zo goed als al het volk wat die avond het plein voor de Effenaar patrouilleerde, kwam voor Elvis in concert, wat diezelfde avond in de grote zaal was. Dus tijdens het maken van flauwe grappen over dat we dachten dat die man toch echt al dood was konden we makkelijk doorlopen naar de kleine zaal onderin de Effenaar.

Binnen stond zo’n vijftig tot honderd man (dichterbij de vijftig dan bij de honderd) te wachten op opener Athanastia, welke naam nog meer flauwe grappen over Anastacia opwekte. Qua hoeveelheid haarverzorgingsproducten hadden de drie mannen van Athanastia niet voor de eerdergenoemde popster onder hoeven doen, zo luidde het eerste oordeel des ogen. Twee van de drie mannen in de band hebben hun sporen al achtergelaten in verschillende uithoeken van de metal scene. Dit hoor je terug in de muziek van Athanastia, die op het ene moment echt heavy metal is en in een volgend nummer ultramodern klinkt. Daar ik zelf niet zo’n groot voorstander ben van de heel moderne aanpak vond ik deze nummers, die vooral het tweede deel van de set bekleedden, heel wat minder aanstekelijk. Muzikaal vakmanschap heb ik echter de hele show duidelijk gezien en ik denk dan ook dat vooral de muzikanten in de zaal erg hebben kunnen genieten van deze opener. Helaas was het geluid nog wat fragiel en hoorde je verder achterin de zaal vooral drums.

band image


De eerste incantatie van het Franse Nightmare zag al in 1979 het licht en is ondanks een hiaat van ruim tien jaar tot net voor de eeuwwisseling een redelijk constante factor geweest in het metalen wereldje. De enige constante factor in de band is bassist Yves Champion, het enige overgebleven bandlid van het eerste uur. Ondanks een zeer rijke geschiedenis staan deze veteranen toch in het voorprogramma van het jongere Civil War en daarmee moest ik gelijk denken aan Accept, dat drie maanden terug nog in het voorprogramma van Sabaton stond. De band trapte af met drie nummers van het nieuwste album, het uitstekende ‘The Dead Sun’ en ook daarna bleven de nieuwste platen overheersen. Zangeres Magali was in goeden doen, ze maakte grapjes over de temperatuur die vooral in haar jasje bleef zitten (wat natuurlijk prompt uitging) en over “stroopwaeffels” die ze gisteren in Leiden op had. Ook liep ze haar bandgenoten te klieren, wat het allemaal lekker levendig maakte. De hoeveelheid publiek in de zaal was intussen dichter naar de honderd gekropen en allemaal konden ze genieten van nog vier nummers van het nieuwe album achter elkaar. Het oudste nummer van de set was uiteindelijk ‘Eternal Winter’ van ‘Insurrection’ uit 2009, waarna ‘Starry Skies Gone Black’, ook weer van de nieuwste plaat en met een erg Maiden-esque dubbele gitaarlijn, de set afsloot. Wellicht een teleurstelling voor wat oude fans die hier en daar in de zaal stonden, maar een goed optreden was het zonder twijfel!

band image


De nieuwsgierigheid naar het optreden van Civil War was groot, we hebben zanger Kelly Sundown immers nog niet kunnen horen met materiaal van deze band. Ik maakte me geen zorgen, ik ken de man nog van zijn duizelingwekkend goede zangprestatie op het laatste Darkology album ‘Fated To Burn’. Waar het bij Nightmare vooral het nieuwe werk was wat gespeeld werd, lag bij Civil War de nadruk verrassend genoeg op het debuut ‘The Killer Angels’, het album wat stilistisch de meeste parallellen vertoont met Sabaton. Met ‘St. Patricks Day’, ‘Gettysburg’ en ‘Sons Of Avalon’ kregen we bij de start gelijk een aantal mooie krakers van deze plaat. Helaas wat technische problemen aan het begin, waardoor zanger Kelly nauwelijks te horen was. Na wat behulpzame feedback uit het publiek kon dit een heel eind hersteld worden en kregen we een aantal nummers van het nieuwste album, ‘The Last Full Measure’. Kelly pakte alle noten van zijn voorganger moeiteloos mee en maakte duidelijk indruk op het publiek als zanger maar ook als showman. Ook drummer Daniel Mullback had zichtbaar plezier, zijn opengesperde bakkes vertoonde een continue grijns. Verrassend vroeg stelde Kelly de band aan ons voor, waarbij het applaus voor de nog vrij onbekende Petrus Granar wat achterbleef. Toetsengeneraal Daniel Myhr oogste wel een luid applaus, evenals Kelly, die later voorgesteld werd door gitarist Rikard. Van het tweede album kwamen maar twee nummers voorbij. Dit waren de titelsong die de reguliere set afsloot, en in de encore nog single ‘Bay Of Pigs’, welke vooraf gegaan werd door de geinige en ontzettend dansbare western song ‘Tombstone’ waarop een heuse moshpit van drie man ontstond. Intussen liepen we een heel eind achter op het tijdschema, en toen het laatste nummer werd ingezet besloten mijn kompaan en ik toch maar eens naar de trein te gaan. Hoe gezellig het ook was in de Effenaar, een nachtje op Eindhoven Centraal zagen we niet zo zitten en dus verlieten we halverwege ‘Rome Is Falling’ de zaal. Laat dat nu net mijn persoonlijke favoriet zijn, wat het afdruipen nou niet bepaald aangenamer maakte. Desondanks was het een geslaagd optreden van Civil War, een band die nooit van de Sabaton vergelijkingen af zal komen, maar vandaag wel heeft laten zien prima op eigen benen te kunnen staan.

band image

<< vorige volgende >>