Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Ross The Boss

Helmond De Cacaofabriek 3 december 2017

Omdat het muzikale hart van Ross The Boss (ex-Manowar) blijft bonken besloot hij met een old school Manowar set te gaan touren. Op 12 maart was de fraaie Cacaofabriek in Helmond aan de beurt voor een flinke dosis battle hymns.

Door: Winston Arntz

Als support was het Italiaanse Ancillotti meegenomen en de Priest/ Accept-achtige metal was niet eens slecht eigenlijk. Zanger Daniele Ancilotti heeft op bas zijn broer Alessandro en op drums zijn getalenteerde zoon Brian mee in de band en samen met gitarist Luciano Toscani klopte het muzikale plaatje wel. Maar het blijft toch vreemd dat wanneer er Engelse teksten gezongen worden de Engelse taal redelijk tot goed wordt vertolkt maar als het op communiceren tussen de nummers door aankomt valt men terug naar een steenkolen versie van deze universele taal. Dat gaf het geheel een domper want als je als publiek niet begrijpt wat er wordt gevraagd hoef je als zanger en band niet echt participatie te verwachten. Hier en daar werd er wat plichtmatig “yeah” terug geroepen maar het was bijna op het genante af. Paps moet toch nog maar even op Engelse les op zijn ouwe dag.

Ross The Boss als band was een andere zoals die vorig jaar op tour was, ook al met een Manowar set. Nu zitten in de band ex-Manowar drummer Kenny Earl, die beter bekend staat als Rhino, bassist Mike LePond en zanger Mike Lopes. Die laatste past qua presentatie ook beter in de band, dezelfde donkere lamge krullen en vooral ook het bereik van Eric Adams! Dit was meteen vanaf de aftrap te horen; ‘Blood Of The Kings’ (van ‘Kings Of Metal’) knalde er meteen lekker in, als was het afstellen van het geluid in een driekwart gevulde zaal nog even nodig. Er zijn maar weinig optredens waar slechts het noemen van de setlist eigenlijk al voldoende is. Lees maar even mee:

Blood Of The Kings
Death Tone
The Oath
Blood Of My Enemies
Kill With Power
Thor (The Powerhead)
Each Dawn I Die
Gloves Of Metal
Sign Of The Hammer
Dark Avenger
Fightning The World
Metal Daze
Battle Hymn
Hail And Kill

Ja? Je begrijpt wat ik bedoel? Wat een selectie en dan mistte ik voor mezelf nog wat krakers van ‘Into Glory Ride’, het ondergewaardeerde meesterwerk van Manowar. De enige wat vreemde eend in de bijt was bassist Matt LePond die een bijna jazzy speelstijl hanteerde en dat is toch wel een verschil met die adelaarskop en scheursound van Joey DeMaio. Ook zonder de loeiharde sound van Manowar bleven de nummers overeind al mag een ‘Fighting The World’ wel gewisseld mogen worden voor ‘Defender’ of ‘Black Wind, Fire And Steel’ van dat album. De vuisten gingen de lucht in, haren vlogen in het rond en er werd luidkeels meegezongen, net zoals vroeger in de Noorderligt of Paradiso. Ross The Boss deed goede zaken en ik denk dat we deze samenstelling wel weer ’s terug zullen gaan zien met een wat betere setlist nog. All hail… the first six of Manowar.

<< vorige volgende >>