Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Colour Haze & My Sleeping Karma

Music Hall - Köln (Duitsland) 16 maart 2017

Wanneer twee van de meest aansprekende namen uit de wereld van de psychedelische rock/postrock (of hoe je het ook allemaal wilt noemen) samen op tour gaan, weet je gewoon dat je daar bij wilt zijn. Zeker wanneer je in ogenschouw neemt dat één van de twee bands (Colour Haze) niet of nauwelijks optreedt. Twee Duitse bands welteverstaan, want naast Colour Haze speelt ook het eigenzinnige vlaggenschip My Sleeping Karma. Er is niet echt sprake van een hoofdact en een support; er is sprake van een heuse double bill. De package zou ook Doornroosje in Nijmegen aandoen, maar omdat dat op een voor mij ongunstige datum zou plaatsvinden, was het voor mij niet moeilijk om te besluiten naar Köln in Duitsland te rijden. Dat vind ik sowieso geen straf, want ik kom graag in Duitsland. En zeker ook in de Music Hall, want dat is een prima concertzaal. Wat het extra interessant maakte was het feit dat vanavond de aftrap van de tour zou zijn, dus ik was benieuwd!

Door: Wim

Ik was te laat bij de zaal voor het interview met Matte van My Sleeping Karma (zie elders in deze issue) vanwege de vele files rondom Köln, maar dat mocht de pret niet drukken. Wat de pret wel drukte was het feit dat er een ongelooflijke mensenmassa voor de deur stond toen het concert op het punt van begonnen stond; duidelijk was dus ook dat beide bands ontzettend populair zijn in eigen land. Er bleek extra controle te zijn bij de ingang van de Music Hall, iets wat ik nooit eerder mee had gemaakt aldaar. Maar iedereen bleef rustig en sloot netjes aan in de rij die continu in voorwaartse beweging bleef gaan. Toen ik uiteindelijk de zaal binnenliep, trapte My Sleeping Karma net af. Kwestie van goede timing zal ik maar zeggen, hehehe.

De vier heren uit Aschaffenburg zetten een overtuigende set neer, die naarmate de show vorderde steeds sterker werd. In het begin stond het geluid nog niet helemaal goed afgesteld (de bas van Matte stond veel te hard in de mix en de electronics van Norman waren nauwelijks te horen) en ik vond zeker bij de eerste songs de projecties eerder lachwekkend (slecht) dan dat ze iets toevoegden aan de muziek. Maar het duurde niet heel lang voordat de band mij ook meenam op haar muzikale trip. Dat is ook niet zo moeilijk met bezwerende songs als ‘Prithvi’, ’23 Enigma’ en natuurlijk het fabelachtig mooie ‘Ephedra’. De gitaarpartijen van Seppi zijn volstrekt uniek. Hij kent zijn beperkingen en gaat zich nergens te buiten aan oeverloos gepiel. In tegendeel: het is veel meer repetitief. De band moet het hebben van opbouw van spanning, van wisselingen in dynamiek en sfeer. Ja, ik weet het, dat doet een band als Mogwai ook, maar toch is de muziek van My Sleeping Karma compleet anders. Hier en daar hoor je nog wel het stoner verleden van zowel Matte als drummer Steffen, maar echt hard wordt het niet of nooit. De band speelt heel gedoseerd en de projecties van allerlei symbolen uit zowel het hindoeïsme als het boeddhisme maken een en ander compleet. De muzikanten spelen echt in dienst van de song en gaan zich nergens te buiten aan krachtpatserij. Meest belangrijke exponent daarvan is Steffen die bewijst over grote klasse te beschikken zonder dat hij het nodig vindt om elke ruimte dicht te slaan. Hij laat juist heel veel ruimte en dat maakt de songs zoveel sterker. De band kan gedurende 75 minuten rekenen op heel veel bijval vanuit de bijna volle zaal en ze geniet daar zichtbaar (en terecht) van. De heren hebben geen geweldige podiumpresentatie maar komen juist heel nederig en dankbaar – en daardoor zeer sympathiek – over. Een meer dan aangename live kennismaking met een band die ik op CD al geweldig vond, maar die het live dus ook waarmaakt.



De korte pauze die vervolgens aanbreekt gebruik ik om even lekker een Duitse worst naar binnen te schuiven. Is dat niet geweldig? Op het binnenplaatsje van de Music Hall staat namelijk permanent een Duitse barbecue man die overheerlijke worsten verkoopt. Briljant idee natuurlijk.
Vervolgens is het de beurt aan Colour Haze, het drietal uit München. Ik ben iets minder bekend met het werk van Colour Haze dan met de muziek van My Sleeping Karma maar ik laat me graag verrassen. En dat doen de heren! Wat direct opvalt zijn de waanzinnige projecties van de band. Als je nog niet stoned bent van een goede joint (of in mijn geval van een currywürst) dan ga je wel zweven van de fantastische beelden die voorbij komen als de band haar songs speelt. Over aanvullend gesproken: zelden zo een complementair geheel gezien en gehoord. Die projecties verhullen daarnaast ook dat de drie heren redelijk contactgestoord zijn… ook dat is dus meegenomen. Er zijn grote verschillen met de muziek van My Sleeping Karma. Ten eerste is de muziek van Colour Haze niet instrumentaal al speelt Stefan Koglek natuurlijk heeeeeeel veeeeeel meer gitaar dan dat hij zingt, maar toch. De muziek van Colour Haze is veel psychedelischer dan die van My Sleeping Karma, maar ook veel heaviër: je hoort veel meer invloeden vanuit de stoner rock (Kyuss bijvoorbeeld). De nummers zijn veel langgerekter en minder song georiënteerd dan bij Karma; Colour Haze vindt het heerlijk om jams van dik twintig minuten neer te zetten en als een soort Monster Magnet knalhard weg te zweven. Tracks als ‘Aquamaria’, ‘Skydancer’ en het machtige ‘Tempel’ laten wat dat betreft geen ruimte voor discussie. Wat een trips! Of je nu wilt of niet: iedereen wordt meegezogen. En net als bij My Sleeping Karma, gaat ook bij Colour Haze het publiek uit hun dak. Deze bands zijn echt populair hier! Leuk om te zien. Colour Haze heeft ook geen podiumpresentatie; de drie heren stralen zelfs een beetje uit dat ze liever niet dan wel op het podium staan. Heel typisch, maar ook heel echt. Na dik 90 minuten houdt ook Colour Haze het voor gezien en kan ik tevreden huiswaarts keren, in de wetenschap dat ik twee totaal verschillende bands heb gezien, met hun eigenaardigheden maar met vooral ook heel veel klasse Deze heren verdienen alles wat hen toekomt.

(Bijgevoegde filmpjes zijn opnamen vanuit Doornroosje omdat op YouTube geen opnamen vanuit Köln te vinden zijn, helaas).

<< vorige volgende >>