Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Devin Townsend, Between the Buried and Me & Leprous

Tilburg 013 3 september 2017

Devin Townsend komt weer in 013 langs met zijn vertrouwde band. En deze keer neemt hij ook weer een mooi stuk voorprogramma mee. Zowel Leprous als Between The Buried And Me zijn bands die heel goed hun eigen mannetje weten te staan. Dus het is mooi om nu drie vliegen in één klap binnen te halen. Alles voor de efficiency en de lol, here we come!

Door: Bart D.

We treden een half uitverkochte, knusse grote zaal binnen. Een divers publiek staat gemoedelijk op de eerste openingsklanken van Leprous te wachten. Alles begint mooi op tijd vanavond, en zo ook zij. Leprous knalt er lekker in en heeft er duidelijk zin in. De muziek is een soort minimalistische, hardere versie van Muse. Drama, epiek, droge gitaarlijnen, pakkende nummers met wat uitspattingen. Alleen zegt niemand eens tegen hoofdman, toetsenist en zanger Einar Solberg dat hij een nogal beperkt zanger is. Het wil na al die jaren nog steeds niet echt overtuigen, al legt hij er duidelijk hart en ziel in. Ook de gitaristen mogen zichzelf wel eens wat meer uitdagen. Op een gegeven moment wordt het toch "less is less" jongens. Gelukkig hebben we nog drummer Baard Kolstad. Zonder zijn geweldige prestaties zou deze band regelmatig plat op z'n gat vallen. Hij verzorgt het grootste deel van de dynamiek en de ritmisch interessante variaties. En het is gewoon een geweldige muzikant. Dit maakt het een heerlijke opener van de avond.

Nu ben ik wel benieuwd naar Between the Buried and Me, gezien ik zojuist bassist Dan Briggs heb geïnterviewd (lees elders) en deze band nog nooit aan het werk heb gezien. En deze band gaat duidelijk voor "more is more". Soms is het na een tijdje wat teveel, maar laten we niet op de zaken vooruit lopen... vooruit, in de maat blijven! Wat is deze band goed op elkaar ingespeeld! Soepeltjes volgt de band samen alle kronkels van hun eigen bedenksels. Zanger-toetsenist Tommy Giles Rogers, Jr. is als een vis op het water op het podium, zoveel is wel duidelijk, en wat mij betreft trekt hij de identiteit van de band naar een hoger plan met zijn charisma en artistieke inbreng. Doet niet af aan de mooie partijen die elk bandlid ten gehore brengt en die tezamen erg veel mooie momenten opleveren. Ik heb wel het idee dat ze voor hun korte podiumtijd expres een wat hardere set hebben samengesteld. En dat is jammer, want ook hun minder metal-georiënteerde kant mag gehoord worden. Zo ontbreekt het wat aan dynamiek en worden we nogal overrompeld. Volgende keer als headliner zullen ze het vast helemaal waar gaan maken!

Devin Townsend heeft voor de verandering een bui waarin hij zichzelf steeds in de zeik neemt. Hij kan even zijn eigen artiest-zijn niet recht in de ogen kijken. We gaan er in een volgend interview met hem eens goed voor zitten om zijn kijk en leven nog eens goed onder de loep te nemen, en dan lees je dat natuurlijk hier. De show staat in ieder geval als een huis, en de hele band, Devin incluis, komt topfit over. Hij klaagt wat over het heel houden van zijn stembanden op deze tour, maar houdt zich geen enkele keer in. Zijn stem blijft fenomenaal. Buiten de muziek valt er genoeg aan extra's te genieten. Wat te denken van de achterlijk grote flying V gitaar, mét rookuitlaten. Daarbij krijgen we weer mooie stand-up van Devin zelf. Ik ben benieuwd of hij dat ook eens gaat doen bij een Comedy Club, want hij heeft repertoire genoeg.

Anneke van Giersbergen neemt Devin vanavond mee naar huis. Maar niet zonder een paar nummertjes samen te zingen. Haar stem knalt vol kracht door de zaal, en dat doet uitkijken naar haar nieuwe progressieve metalband, VUUR, die we later dit jaar mogen verwelkomen. Het is ook heerlijk hoe Devin verder in de set 'Ih-Ah' vernaggelt met zijn streken, want dat nummer trek ik live eigenlijk toch niet vanwege een te hoog kampvuurgehalte in de akoestische uitvoering. Devin gaat sowieso regelmatig extra los met de zelfspot. Hij is duidelijk nog steeds regelmatig erg zoekende naar de juiste plek voor hem als persoon op een podium. Het mooie is dat hij daar de zaal met veel humor deelgenoot van maakt. Zo neemt hij al jaren hele zalen en grasvelden voor zich in. Er staat gewoon een goudeerlijke showman met een geweldig arsenaal aan nummers, wie kan dat nou weerstaan? Na de gebruikelijke -en bespotte- podium-af en podium-op voor de toegift, is het een mooie avond geweest. Volgende keer weer.

<< vorige volgende >>