Listen live to Radio Arrow Classic Rock

InnerWish, Cirrha Niva & The Memory Remains

Arnhem Willemeen 3 mei 2017

In mijn review van het laatste album van InnerWish gaf ik aan dat beperkte live activiteit de enige reden was die ik kon bedenken over het uitblijven van de grote doorbraak. De band lijkt de tip ter harte genomen te hebben, want een klein jaar geleden stond de band al als headliner op Rock For Eternity in Amersfoort, en nu is de band alweer terug voor een show in de Willemeen. De beperkte reisafstand, het christelijke tijdstip voor een zondag en gewoon het feit dat dit een geweldige band is maakten de keuze om hierheen te gaan geen lastige. Dus de trein richting Arnhem weer in, blij dat ze weer reden op dat traject na een week spooronderhoud trouwens!

Door: Jori

Opvallend is dat de openingspositie werd gevuld door een coverband. The Memory Remains speelde een aantal leuke klassiekers en ook wat minder bekende nummertjes van onder andere Iron Maiden, Stryper, Dio en verrassend genoeg ook Primal Fear, waarvan we het rockende ‘Unbreakable’ te horen kregen. De nummers krijgen allemaal wel een eigen draai mee die gerust curieus genoemd kan worden, want een overbekende klassieker als ‘The Trooper’ of ‘Holy Diver’ zo spelen dat hij op punten nauwelijks meer als zodanig te herkennen valt is een gewaagde zet. Opvallend is de zanger, die met zijn indrukwekkende bereik het niveau van de band aardig opkrikt. Persoonlijk zie ik liever bands met eigen materiaal spelen op een avond als deze, maar ieder zijn mening!

Tweede band van de avond is Cirrha Niva uit Den Bosch. De band speelt stevige progressieve rock en heeft als band uit de buurt zelf ook een aardige batterij aan fans aangetrokken. Zelf was ik nog vreemd met de muziek en dit optreden heeft me helaas niet overtuigd. De nummers leken me allemaal iets teveel op elkaar en dat maakte het allemaal wat slepend. Ook stoorde ik me wat aan de houding van de zanger op het podium met zijn rare Jack Sparrow-achtige moves. Ik kan me heel goed voorstellen dat de behoorlijk progressieve en bij vlagen zelfs psychedelische muziek op cd heel indrukwekkend is, en die aanname ga ik voor mezelf zeker controleren. Live komt het echter niet echt lekker over en ik kan me dan ook voorstellen dat de Brabanders hun fanschare vandaag niet uitgebreid hebben.

InnerWish kwam, zag en overwon. Met het trage onheilspellende ‘Machines Of Fear’ kwam de show wat traag op gang. Toen ‘Eye Of The Storm’ daarop volgde had de band onder leiding van de charismatische gitarist en professionele haarbal Thimios Krikos het publiek te pakken. Ook nieuwe zanger George blaakte van het zelfvertrouwen en gaf vooral de oudere nummers een extra impuls met zijn krachtige stem. Maar toch, die laatste plaat is toch de beste tot nu toe en elk nieuw nummer is het extra genieten geblazen. Dat kan al helemaal gezegd worden als we getrakteerd worden op een fenomenale vertolking van ‘Rain Of A Thousand Years’, klasse! Uiteraard komt ook de single ‘Needles In My Mind voorbij, waarop iedereen in het publiek het refrein woord voor woord kon meezingen. Zijn die afgezaagde lyric video’s toch nog ergens goed voor! Van het oude werk konden we nog genieten van ‘Burning Desire’ en het heerlijke ‘Silent Faces’, maar zelfs deze toppers stonden enigszins in de schaduw van weer een schitterende nieuwe en wel ‘Tame The Seven Seas’. Ook nu was de afsluiter weer het oudje ‘Ready For Attack’. Gelukkig werd de roep om meer beantwoord, en kregen we nog het heerlijke ‘Broken’, ook weer van dat fantastische nieuwe album. Al was het dan de tweede keer in een jaar tijd dat ik de band mocht zien, ik kijk nu alweer uit naar de volgende! InnerWish is en blijft nog altijd een van de mooiste onontdekte pareltjes in de power metal oceaan.

<< vorige volgende >>