Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Rival Sons

Amsterdam Melkweg 24 februari 2017

Rival Sons was ruim een jaar op tour met Black Sabbath, met tussendoor nog eigen headlineshows. Die tour is net voorbij, maar meteen gaat Rival Sons weer verder met eigen shows. Wederom is de grote zaal van Melkweg plaats van handeling en is de show uitverkocht.

Door: MoL

De huidige tournee van Rival Sons heet ‘Teatro Fiasco’, volgens zanger Jay Buchanan “something we would go to”. Daarom was er nu geen huis-DJ achter de draaitafel, maar DJ Howie Pyro waarvan Jay zegt dat “he has a cooler record collection than you”. De muziek die we horen is obscure jaren ’60 muziek. Ik weet niet wat er allemaal gedraaid werd, maar je zou kunnen denken aan bands als The Pretty Things. De muziek werd ondersteund met beeldmateriaal uit de jaren ‘60 van sexy dames. Toen na verloop van tijd steeds meer borsten in beeld kwamen was het blijkbaar tijd om het scherm weg te halen en op te bouwen voor het voorprogramma.

Het voorprogramma wordt niet verzorgd door een band, maar door een dichter genaamd Derrick Brown. Zijn gedichten zijn enigszins absurdistische verhalen gelardeerd met ietwat schunnige vergelijkingen. Na korte tijd begint het wel te vervelen, want al die gedichten zitten zo in elkaar. Aan het publiek is deze verveling ook duidelijk te merken; steeds meer mensen zijn zichtbaar met andere dingen bezig. Na het voorprogramma is het wederom de beurt aan DJ Howie Pyro met z’n obscure plaatjes. Helaas zonder beelden deze keer.

Wanneer Rival Sons de set opent met ‘Hollow Bones Pt. 1’ valt op dat het geluid wat schel klinkt. Gelukkig is dat snel voorbij. Een probleem van langere duur is de stem van Jay, hij is een beetje ziek en dat slaat ook op zijn stembanden. Na ‘Electric Man’ geeft hij dan ook aan dat de setlist wat anders zal zijn dan anders met meer ballads. Zodoende krijgen we achtereenvolgens ‘Jordan’ en ‘Fade Out’. Die laatste bouwt op naar een climax, maar die pakt Jay toch nog even mee. Bij ‘Tell Me Something’ is het tijd voor publieksparticipatie. Tijdens de refreinen houdt Jay de microfoon richting het publiek dat gewillig de zanghonneurs waarneemt. Andere middelen die worden ingezet om Jay te ontzien zijn de langere pauzes tussen de nummers en solo’s van gitarist Scott Holiday. ‘Torture’, een livekraker, wordt veel langzamer gespeeld dan gebruikelijk. Aan het eind van het nummer maant Jay drummer Miley om een tandje bij te schakelen. En zo gooit Jay aan het eind van het nummer er toch nog een schreeuw uit.
Rival Sons heeft al ruim een jaar getoerd met Black Sabbath en gaan meteen zelf door met een eigen tour. Alleen al daarom is het Jay vergeven dat het vandaag wat moeizamer gaat. Ondanks dit ongemak deden hij en de band er alles aan om de show zo goed mogelijk te laten verlopen en de fans te geven waarvoor ze gekomen waren. En dat is gelukt, want het was wederom een geweldige show. Ons geduld en begrip werden beloond met de uitsmijter ‘Keep On Swinging’ waarbij Jay alles gaf wat hij nog in zich had om deze publieksfavoriet ten gehore te brengen.

<< vorige volgende >>