Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Tyketto & Dany Lademacher’s Wild Romance

Weert Bosuil 14 januari 2017

Oorspronkelijk stond dit optreden gepland op 13 november 2016, maar door niet nader aangegeven persoonlijke omstandigheden binnen de band kon dit toen niet doorgaan. Gelukkig werd er snel een alternatieve datum gevonden en konden we op deze door sneeuw en ijzel geteisterde zaterdagavond toch genieten van één van de beste melodieuze rockbands die er ooit in het genre hebben rondgelopen. Ondanks de slechte weersomstandigheden waren er terecht een groot aantal toeschouwers op deze show afgekomen zodat de bandleden van Tyketto hun kunsten voor een lekker gevulde zaal konden vertonen.

Door: Sjak

Fotograaf: Hans Lievaart

band imageVoordat wereldzanger Danny Vaughn en zijn mannen het podium zouden betreden, kregen we gedurende een krap uur de heavy (blues)rock van Dany Lademacher’s Wild Romance over ons heen gestort. Persoonlijk hou ik wel van dit soort muziek en met name de Herman Brood-klassiekers ‘I Love You Like I Love Myself’, ‘Never Be Clever’ en de in de toegift gespeelde mega-hit ‘Saturday Night’ klonken erg lekker. Zanger Dirk Vermeij was over het algemeen goed bij stem en de drie op het podium aanwezige gitaristen zorgden er voor dat een en ander lekker vet klonk. De gitaar van bandleider Dany Lademacher stond echter ietwat te hard in de mix, waardoor het totaalgeluid soms wat onevenwichtig klonk, maar dat mocht de pret niet drukken. Met zoveel jaren ervaring op het podium wisten de heren erg goed waar ze mee bezig waren en konden ze, ondanks het feit dat hun muziek qua stijl niet echt bij de hoofd-act paste, toch rekenen op behoorlijk wat waardering uit de zaal. En terecht mag ik wel zeggen!

band imageNatuurlijk was het overgrote gedeelte van de opgekomen meute gekomen voor het aanstekelijk, melodieuze materiaal van Tyketto en toen de band aftrapte van ‘Kick Like A Mule’ van het nieuwe album ‘Reach’ was er dan ook geen houden meer aan, zeker toen de kraker ‘Wings’ van het weergaloze debuut uit 1991 hier meteen op volgde. De set bevatte een mooie mix van oude klassiekers zoals ‘Rescue Me’, ‘Burning Down Inside’, ‘Standing Alone’ en de obligate afsluiter en band anthem ‘Forever Young’ en nieuwer werk zoals ‘Faithless’, ‘Big Money’, ‘Dig In Deep’ en het uitstekende ‘Reach’. Drummer Michael Clayton toonde zich een uitstekende en vooral krachtige houthakker die prima ondersteund werd door Thunder bassist Chris Childs. Ten-keyboardspeler Ged Rylands kleurde de nummers fraai in met heerlijke keyboard partijen en viel met name in positieve zin op door zijn uitstekende achtergrondvocalen. Zonder de prestaties van deze mannen te kort te willen doen waren het echter vooral de uitstekende gitarist Chris Green en main man Danny Vaughn die de meeste aandacht naar zich toe wisten te trekken, eerstgenoemde door zijn ronduit imposante en zeer frisse gitaarspel en laatstgenoemde door zijn briljante zangpartijen en prima interactie met het publiek. Een plaat met de klasse van ‘Don’t Come Easy’ zullen ze waarschijnlijk nooit meer maken, maar zolang men op dit niveau en met dit enthousiasme op de bühne staat, zit er letterlijk en figuurlijk nog steeds muziek in Tyketto. Wereldshow van een wereldband!

<< vorige volgende >>