Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Sabaton, Accept & Twilight Force

Amsterdam HMH 29 januari 2017

Je kan ze niet van luiigheid betichten, de mannen van Sabaton. De band is eigenlijk altijd wel op tour en als ze dan eens een paar maandjes thuis zijn ligt er ook binnen een paar maanden weer een nieuwe plaat in de schappen. Het feit dat ze de grootste power metal band van dit moment zijn is dus ook zeker een gevolg van jarenlang keihard werken. Het is nog geen jaar na hun laatste show in Nederland en de heren staan alweer te popelen om te spelen. Ditmaal in een nog grotere zaal, de AFAS, beter nog bekend als de Heineken Music Hall in Amsterdam. Ook ik was er weer bij.

Door: Jori

Je kan er ook maar gelijk beter een dagje Amsterdam van maken op een zondag, als je toch in de buurt bent kan je gelijk weer even de toerist uithangen in onze hoofdstad. Dat gedaan hebbende begaf ik mij naar de AFAS en was ik ruim op tijd binnen om opener Twilight Force aan het werk te zien. De band speelt cliché power metal en is eigenlijk nauwelijks serieus te nemen, waardoor de associatie met Gloryhammer snel gelegd is. Verschil met Gloryhammer die zichzelf ook niet serieus nemen, Twilight Force lijkt dat juist iets teveel te doen. Het geheel doet dan ook belachelijk en kleuterachtig aan, dit is echt alle redenen dat power metal vaak als watjesmuziek bestempeld wordt verzameld in één band. Het piepstemmetje, de LARP-kostuumpjes van de band, het stomme zangspelletje terwijl je maar een half uurtje speeltijd hebt, ik heb met plaatsvervangende schaamte staan kijken.



Voordeel van zo’n slechte opener is dat het eigenlijk alleen maar beter kan worden, en daar ben je met Accept ook eigenlijk wel van verzekerd. Ja je leest het goed, deze metal iconen van weleer staan in het voorprogramma van het nog vrij jonge Sabaton. Teken aan de wand dat de jongere generatie metalheads eindelijk het stokje begint over te nemen van de ouwe rotten die opgegroeid zijn met Maiden, Sabbath en dus inderdaad Accept. Ouwelui mogen het dan wellicht zijn, wanneer Accept loeihard aftrapt met het heerlijke ‘Stampede’ en daar gelijk ‘Stalingrad’ achteraan gooit zit de sfeer er weer ouderwets goed in. De band gaat daarna met ‘Restless And Wild’ direct door met het oudere werk, wat vanaf dat moment de hoofdmoot van de set blijft uitmaken. Om me heen zie ik vooral de oudere bezoekers uit volle borst meebrullen met nummers ‘Princess Of The Dawn’ en ‘Fast As A Shark’, maar de jongeren lijken zich ook prima te vermaken. Afsluiter is uiteraard ‘Balls To The Wall’. Het was wel een vreemde ervaring om dit legendarische nummer te horen en om je heen een publiek te zien wat niet woord voor woord meebrult, maar de pret was er niet minder om. Accept heeft zich in de drie kwartier speeltijd overtuigend voorgesteld aan een nieuwe generatie publiek, en zo bewezen zelf nog heel wat jaartjes mee te kunnen.



Sabaton had aangekondigd de volledige productie op het podium van de AFAS te kunnen tonen, het beloofde vooral dus al een flink spektakel te worden. Vooral vloog de roep om broeken die uit moesten al luid door de zaal. De show begint lekker Nederlands met een cover van ‘In The Army Now’ van de tape. Daarna komt de band het podium op en trapt ouderwets lekker af met ‘Ghost Division’. De band gaat gelijk door met de nieuwe single ‘Sparta’ waarbij een aantal acteurs verkleed als Spartaanse soldaten (die de broek overigens al wel uithadden) op het podium kwam. De normaal retestrak spelende band laat hier en daar wel een paar steekjes vallen en dat is ook nog het geval bij het volgende ‘Blood Of Bannockburn’, wat handelt over de Schotse revolutie. Nadat Joakim het publiek heeft laten roepen om broeken uit en hij zijn inmiddels ietwat voorspelbare grapjes over ‘Swedish Pagans’ heeft gemaakt wordt deze live kraker wel met volle overtuiging gebracht. Vooral basgitarist Pär, samen met Joakim het enige overgebleven bandlid van het eerste uur, lijkt zich goed te vermaken. Zijn basgitaar is toepasselijk geverfd in de kleuren van de Zweedse vlag, hoewel het bij mij vooral associaties met de Ikea oproept. Een leuke verrassing krijgen we met ‘Union (Slopes Of St. Benedict)’, maar de band lijkt op een of andere manier toch minder de geoliede machine die ik van ze gewend ben. Vooral Joakim lijkt niet erg lekker bij stem, hij hoest soms bijna na iedere zin en zijn stem slaat hier en daar even over. Een hoop wordt goedgemaakt door de prachtige show, compleet met pyro’s en groot scherm vol mooie bewegende beelden en uiteraard het onverwoestbare enthousiasme en “showmanship” van Joakim en de zijnen. Hoogtepunt van de avond is een indrukwekkende akoestische uitvoering van ‘The Final Solution’, waarin de band keihard bewijst niet alleen te kunnen musiceren op de volle pomp maar ook wat rustigere stukken geweldig kan opvoeren. Via ‘Resist And Bite’ (met Joakim op gitaar), ‘Night Witches’ en uiteindelijk ‘Winged Hussars’ komen we aan het einde van de reguliere set.



De roep om meer bestaat bij een Sabaton concert niet uit “we want more” of een gelieerde variant, maar uit “broek uit, op je hoofd”. Zover was het nog niet gekomen, maar de encore opende met iets anders waar het publiek uiteraard ook op zat te wachten. Dat was de uitvoering van dé Sabaton klassieker ‘Primo Victoria’, ondersteund met mooie beelden op het grote scherm. Even sloot ik de ogen, en even was ik weer terug in dat kleine zaaltje waar ik ruim twaalf jaar geleden als puistige puber het toen nog volstrekt onbekende bandje Sabaton voor het eerst mocht aanschouwen… Verdomme, ik begin zelf gewoon een ouwe lul te worden! Nog meer geroep om broek uit gebruikte Joakim als bruggetje naar ‘Shiroyama’, want de samoerai vochten volgens hem ook zonder broek. Afsluiter van de avond was ‘To Hell And Back’, waarbij nog een paar honderd meter lint door de zaal geknald werd. Bij de afscheidsbuiging ging toch de broek nog uit en konden ook alle onderbroekfetisjisten met een tevreden gevoel in de eigen broek de zaal verlaten. Ik heb Sabaton denk ik inmiddels toch wel een keer of vijftien gezien, en dit was de eerste keer dat het af en toe wat haperde. Desondanks was het een hartstikke leuke en gezellige avond en ben ik er een volgende keer vast weer bij!

<< vorige volgende >>