Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Killing Joke & Death Valley High

Utrecht TivoliVredenburg 11 augustus 2016

Tegenwoordig worden er iedere week nieuwe bands gelanceerd die door een uitgekiende marketingstrategie ook snel beroemd zijn en grote zalen vol trekken. De houdbaarheidsdatum van die bands is beperkt, na twee albums hoor je niets meer van ze. Aan de andere kant heb je bands als Killing Joke, die al bijna veertig jaar relevante muziek maken en, het moet gezegd worden, een herstart naar een groter publiek hebben gekregen door Dave Grohl, die mee drumde op de inmiddels semi-klassieker 'Killing Joke'. De mannen zijn inmiddels rond de zestig, maar als de band langs komt voor een optreden moet je daar gewoon naar toe. En terecht weer, want dit was voor mij het concert van het jaar.

Door: Berto

Als support is meegekomen de band Death Valley High, die weinig indruk maakt op me Visueel gezien is het een soort The Cure en muzikaal zou het beschreven kunnen worden als het bastaardzoontje van Guns 'N Roses met een vleug The Clash. Het publiek, zo conservatief als wat, is gematigd enthousiast en applaudisseert meer uit beleefdheid dan wat anders.

Als Killing Joke begint, is het direct een gewonnen wedstrijd. Jaz Coleman heb ik eerder gezien en toen wisselde hij geen woord met het publiek, er kon geen lachje vanaf en zijn stem was aan de nodige sleet onderhevig. Vandaag echter staat er een herboren Coleman die ook nog eens duidelijk zijn afkeer voor Amerika laat blijken. Na het eerste nummer krijgen we een kort maar krachtig 'Fuck America' te horen. Het optreden verloopt verder zoals het hoort. Iedereen is uitmuntend op zijn instrument, Geordie speelt de machtige riffs uit de losse pols alsof het geen enkele moeite kost, Paul Ferguson speelt zo ontzettend lekker op de drums, Youth (hippie extra ordinaire) is relaxed als altijd en Jaz Coleman, de grote man toch eigenlijk, zingt zoals hij alleen dat kan. Dwingend, prekend, maar ook genietend. En goed bij stem, wat willen we nog meer. Klassieker 'Love Like Blood' wordt natuurlijk luidkeels meegezongen, maar ook nieuw nummer 'I Am The Virus' krijgt een meerstemmige begeleiding. Oudere nummers as 'Pssyche' en 'Eighties' doen het net zo goed als 'European Superstate' en 'Autonomous Zone' en brengen het publiek (jong en oud, ook een prestatie) in beweging. Van begin tot eind heeft de band de volledige steun van het publiek en weinig bands kunnen dat zeggen tegenwoordig. Mijn complimenten aan de band die zich zelf steeds weer weet te vernieuwen en het publiek weet te verrassen.

<< vorige volgende >>