Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Amorphis, Textures & Poem

Antwerpen (Borgerhout) Trix 16 april 2016

Als er één band is welke in haar carrière nooit betrapt werd op het uitbrengen van het een zwak album is het wel het Finse Amorphis. Met hun vorm van melodieuze death metal hebben ze zichzelf een stijl verworven die elke luisteraar na een paar seconden herkent. Na de release van hun al twaalfde studioalbum ‘Under The Red Cloud’ zijn ze in het najaar van 2015 de baan opgegaan als supportact van landgenoten Nightwish. Nu volgt de Europese tour waar Amorphis de hoofdmoot vormt. Als support worden ze bijgestaan door Textures en Poem.

Door: Koen W.

Fotograaf: Tanja DC

De aftrap werd gegeven door het Griekse Poem. Deze progressieve rockband met een minimum aan metalinvloeden liet wel wat mooie fragmenten horen. Zanger George Prokopiou beschikt over een stem die af en toe fragiel en kwetsbaar klonk en het waren vooral de bandleden zelf die ten volle genoten van hun muziek. Naar het einde toe kregen ze een terecht applaus van het publiek waarop George de aanwezigen heel verlegen bedankte.

band image


Opvolgers waren de Nederlanders van Textures. Hun toch wel technische metal met djent invloeden en de harde metalcorezang van Daniel kregen niet zo heel veel bijval van het publiek dat duidelijk voor Amorphis gekomen was. Textures bewees echter een fantastisch klinkende band te zijn en nadat Daniel enkele bindteksten in het Nederlands gedaan had, kon de band op steeds meer bijval rekenen. De cleane zangpartijen bewezen dat Textures heel wat kwaliteiten in huis heeft. De band werd dan ook rijkelijk bedankt na het optreden en heeft bij deze passage zeker wat fans bijgewonnen.

band image


Toen het de beurt was aan Amorphis was de zaal slechts voor driekwart gevuld geraakt waardoor het een gezellig samenzijn was voor het podium. Het accent lag natuurlijk op het nieuwste album ‘Under The Red Cloud’ waarmee de band opende. Met opvolgers ‘Sacrifice’ en het opzwepende ‘Bad Blood’ had Amorphis direct alle aanwezigen op dreef. Het muzikale luik werd nog wat geaccentueerd door een prachtige lichtshow waardoor het podium van ijzig blauw naar bloedrood verlicht werd. Tomi Joutsen was uitstekend bij stem en bewees eens te meer welke talentvolle vocalist hij is. Zijn afwisseling van diepe grunt naar emotionele cleane zang is dan ook weergaloos. Toch leek hij zijn stem ook wat te sparen.

band image


Na zes nummers was het tijd om nog eens de oude doos in te duiken en bracht de band ‘Drowned Maid’ uit het album ‘Tales Of A Thousand Lakes’. Tomi verdween van het podium en ritmegitarist Tomi Koivusaari mocht de zang voor zijn rekening nemen. Zijn gruntstem was niet van dezelfde kwaliteit als die van Tomi Joutsen maar het accent in dit nummer ligt toch op de prachtige riffs. Ook naar het einde toe bracht men het instrumentale ‘House Of Sleep’ waardoor Joutsen nog eens kon verpozen. Dat hij zijn stem op deze manier wat kan laten rusten mag gerust want ook muzikaal bewijst Amorphis dat het in eerste klasse meespeelt. Het prachtige drumwerk geflankeerd door de nodige toets keyboards en het weergaloze soleerwerk van Esa Holopainen staan dan ook op hoog niveau. Na het instrumentaaltje verdween de band een minuutje van het podium om vervolgens het stevige ‘Death of A King’ te brengen vervolgd door ‘Silver Bride’ en afsluiter ‘The Smoke’. Persoonlijk vind ik dit laatste zeker niet behoren tot hun beste nummers en had ik liever ‘My Kantele’ of ‘Black Winter Day’ gehoord. Toch is het anderhalf uur voorbijgeraasd zonder ook maar één saai moment. Het publiek gaf de band dan ook terecht een luid huldebetoon welke de band niet aan zich liet voorbijgaan. Al bij al kan ik zeggen dat dit toch voorlopig één van de betere optredens van 2016 was die ik al gezien heb.

<< vorige volgende >>