Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Venerations Of The Dead 2014

Rotterdam Baroeg 24 mei 2014

Heidens Hart had flink uitgepakt voor de tweede editie van Venerations Of The Dead van dit jaar. Helaas heb ik vanwege onfortuinlijk nieuws in de familie een flink deel van het festival moeten missen, echter zijn de indrukken die ik wél heb gehad meer dan de moeite waard om met jullie te delen. Lees hier mijn relaas over de optredens van Laster, Wederganger en Heretic.

Door: William Kampen

Ik heb heel wat late uurtjes doorgebracht met Laster's 'Wijsgeer & Narreman' op de achtergrond. Ondergetekende is een liefhebber van sferische black metal, echter ook ontzettend sceptisch over de live uitvoering hier van. Het komt wat mij betreft veel te vaak voor dat een band het niet voor elkaar krijgt om de sfeer van de plaat over te brengen. Dit is in deze geen moment het geval geweest. Vanaf de eerste passages brengen deze mannen het publiek in vervoering met hun mesmeriserende spel. Het is mooi om te zien wat voor transformatie met name N. door gaat, nadat hij het masker op zet. Ineens heb je te maken met een zonderling wezen, dat de muziek volledig toch zich opneemt en zich daardoor laat leiden. Mijn complimenten overigens voor de geluidsman, die een groot aandeel had in dit indrukwekkende schouwspel, dat van begin tot eind, ofwel bijna een uur interessant blijft. Buiten dat de toms op het begin wel érg hard afgesteld stonden, viel er verder vrijwel niks aan te merken op het geluid. Northward liefhebbers konden waarschijnlijk hun geluk niet op toen de heren 'IJsgang' inzette als toegift. Laster legde de lat hoog voor alles wat zou gaan volgen.



Nog voor dat Wederganger ook maar één noot aan de buitenwereld had laten horen, was heel de Nederlandse black metal scene al fan. Men liep al met buttons rond, nog voor dat de eerste demo 'Gelderse Drek' verspreid werd. Eindelijk was het zo ver; deze ontstellende verzameling galgentronies; herrezen uit de Arnhemse zomp, brachten voor het eerst hun inktzwarte klanken ten gehore en het moge duidelijk zijn dat het publiek hoge verwachtingen had van deze ervaren lieden. Ik kan niet anders stellen dan dat de verwachtingen ruimschoots overtroffen zijn. Het publiek gaat los tijdens 'Gelderse Drek' en 'Vlammenvonnis', de twee tracks die op de eerdergenoemde demo te vinden zijn. Bij de nog onuitgebrachte nummers is de respons wat kalmer; men kent het nog niet en het lijkt de nummers goed tot zich te willen nemen en goed te willen beluisteren. Een humoristische noot aan dit optreden is het feit dat Botmuyl in een bourdeaux-rode onesie gehuld lijkt te zijn, echter is het niets meer dan het podiumlicht dat wat ongelukkig afgesteld staat. Desalniettemin komt de beste man er goed mee weg. Zelfs in een babypakje heeft deze man een sinistere, malicieuze uitstraling. De geluidsman moest heel even zoeken naar de juiste balans tussen de melancholische klaagzang van Alfschijn en ijzingwekkende krijs van Botmuyl, echter was dit snel opgelost. Beide partijen complimenteren elkaar fantastisch en vormen samen een akelig, spookachtig geheel. Wederganger is een onheilspellend gezelschap, waar geen bandlid onder doet voor een ander. Een ontzettend sterk optreden. Iets doet mij vermoeden dat dit alleen maar bergopwaarts zal gaan.



Ancestor's Blood heb ik helaas aan me voorbij laten gaan. De buik begon te rommelen als een wasmaschine, dus het was tijd om eventjes mijn pensje te liefkozen. Na de inwendige mens bevredigt te hebben was de tijd aangebroken voor Heretic. Tegenwoordig met Tom Auf Der Axe als vellenknotser en Jimmy Blitzer als tweede bassist in de gelederen, zijn deze boeventronies sterker dan ooit tevoren. Levendig, opzwepend en catchy; ongecompliceerd en effectief vuurt deze band de no-nonsense, sleazy black & roll op het publiek af. Het was uitermate vermakelijk om te zien hoe enkele nietsvermoedende bezoekers keken toen dit viertal het podium op kwam. Alsof Celtic Frost een viertal liefdesbaby's met Misfits en Venom heeft gemaakt en deze een instrument in de klauwen hebben geduwd. Zoals ik al schreef, het is niet al te gecompliceerd en Heretic is ontzettend rechttoe rechtaan maar het laatste wat ik daar mee wil doen is de muziek devalueren. Het is een hele opgave om het stoïcijnse, onverschillige publiek in Nederland opgewekt te krijgen en in de verschillende keren dat ik deze mannen heb zien optreden, lukt het gewoon elke keer. Er wordt afgesloten met Turbonegro's 'I Got Erection', wat resulteert in wat meezingers vanuit de zaal. Al met al, prima gig!

<< vorige volgende >>