Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Absu & Infinity

Nijmegen Doornroosje & Merleyn 3 april 2013

Het moge duidelijk zijn dat er qua voorverkoop wel iets meer verwacht werd van Absu. Het Amerikaanse black/thrash trio zou immers oorspronkelijk in Doornroosje spelen, maar wegens 'logistieke redenen' is men op het laatste moment toch uitgeweken naar het stukken kleinere Merleyn. Is dit reden genoeg om weer eens beschuldigend te wijzen naar het verwende, luie Nederlandse metalpubliek? Dat doe ik natuurlijk met alle plezier van de wereld, maar in dit geval is dat wellicht niet helemaal terecht. Het feit dat de band op een maandagavond speelt en dat men afgezien van een relatief onbekend voorprogramma geen andere bands meeneemt, zal ook zeker een rol hebben gespeeld. Ach, zo erg is het ook helemaal niet, want in plaats van in een halfleeg Doornroosje vindt het optreden nu plaats in een gezellig druk Merleyn (dat ook nog eens dichter bij huis ligt voor ondergetekende, maar goed, dat is dan weer mijn bonus).

Door: Martin

Goh, zou Infinity de support slot hebben gekregen omdat ook hier de drummer het leeuwendeel van de vocalen voor rekening neemt? De Nederlandse band lijkt in de eerste instantie uit een vergelijkbaar vaatje te tappen als de headliners, maar naarmate de show vordert, blijkt men toch meer richting Scandinavië te neigen. Watain zal geen onbekende zijn voor de vier heren. Infinity opent de avond in ieder geval niet onaardig. Het gitaarwerk is bij vlagen interessant en de drums zijn zelfs indrukwekkend te noemen. Het anonieme, slordige baswerk en de vrij zwakke vocalen (toch maar een andere vocalist in huis halen?) vallen juist negatief op. Ook ontbreekt het aan de nodige uitstraling. Drummer/vocalist Balgradon Xul geeft alles, maar bevindt zich uiteraard tamelijk op de achtergrond, terwijl op de voorgrond drie mensen vooral heel druk bezig zijn met naar hun gitaarhals kijken. Wat dat betreft wordt het voor Infinity tijd om zich af te vragen in welke zandbak men wil spelen: zo lang men maar in de Nederlandse zandbak blijft, zal het niet zo moeilijk zijn om zich te handhaven, maar wil men echt met de grote jongens in de internationale zandbak zandkastelen bouwen dan zal er nog hard gewerkt moeten worden.

Absu speelt al jaren in de grote zandbak, en komt dat nog even bewijzen. De band rondom drummer/zanger Proscriptor McGovern imponeert meteen, en dat ondanks het toch wel erg matige geluid. In tegenstelling tot Infinity beheersen alle bandleden hun partijen zodanig dat men zich ook echt op de intense stageact kan concentreren, zonder daarbij aan muzikale souplesse in te boeten. Zoals altijd ligt het technische niveau van de band weer bijzonder hoog, en dat geldt niet alleen voor drummonster Proscriptor, want het verbluffend eenvoudig ogende gitaarwerk van Vis Crom doet er eigenlijk niet voor onder. Zoals eigenlijk altijd brengt Absu een gevarieerde set, waarin elk album wel wordt aangehaald. Ik hoopte eigenlijk op wat nieuw werk, maar helaas krijgen we nog niets te horen van het derde deel van de trilogie, 'Apsu', dat later dit jaar zou moeten uitkomen. Sowieso vind ik de setlist ietwat tegenvallen, aangezien er wederom veel materiaal wordt gespeeld dat de afgelopen twee tours ook al is langsgekomen. Desalniettemin stelt een song als 'Manannán' gewoon nooit teleur, en weet men met onder meer 'Amy' en 'Pillars Of Mercy' ook een aantal fantastische songs te brengen die tot nu toe nog niet live te horen waren in deze contreien.

Al met al stelt Absu niet teleur. De band is aardig op dreef, de sfeer zit er goed in, en Prosriptor's over the top aankondigingen zijn alleen al de prijs van het kaartje waard. Echt omvergeblazen ben ik niet, maar ik kan mij veel slechtere manieren bedenken om de maandagavond door te brengen.

<< vorige volgende >>