Listen live to Radio Arrow Classic Rock

The Ghost Inside, Deez Nuts, Stray From The Path & Devil In Me

Eindhoven Dynamo 17 februari 2013

Het is zondagmiddag en er staan vier bands op het programma. Geen woest harde deathcore maar in mijn ogen een paar releaxed bands. Ik begrijp dat relaxed betrekkelijk is maar het is een tikje harder dan NYHC. Je hoort bij de meeste bands wel een hip hop ritme in de achtergrond. Ideaal voor een zondag! Ik ben zelf blij verrast door Stray From The Path dus geef deze alvast als tip aan je mee.

Door: Tim

Na een kleine maand toeren is dit de laatste show van deze tour. De zaal is vol en het publiek is zoals gewoonlijk rond de twintig jaar, gelukkig gooien ze al hun energie er uit en ontstaat er een goede sfeer in de zaal. Poli, de zanger van Devil In Me heeft een geweldige intense hese en schreeuwerige stem. Naast een opvallende stem speelt hij ook nog een aardig stuk gitaar. Het gaat bij Devil In Me meer om de ritmes dan om de breaks, de muziek is voor hardcore begrippen redelijk sludgy en afgewisseld met NYHC en snelle punk ritmes. Op het einde doen de mannen het bekendere nummer 'The End' en de zaal komt nu wel goed mee. Stray From The Path komen uit New York en maken NYHC maar dan wel op het randje en vol gepropt met relay effecten. Dat klinkt wat overdreven maar wat zijn deze gasten muzikaal gaaf, lekker chaotisch en licht vaag maar gelijk ook hard en snel. De gitaar hebben ze aangesloten op een effectenpedaal dat een alarmerend geluid laat rondzweven. Dit geluid grijpt continu mijn aandacht en dit wordt versterkt door de krijsende stem van de zanger. De zanger doet hard zijn best de zaal los te krijgen, hij verdiend meer maar het wachten is toch wachten op Deez Nuts en The Ghost Inside.



Bands uit Australiƫ doen het bij mij altijd goed. Ook Deez Nuts heeft een briljant Ozzie accent en de relaxte cultuur zie je altijd weer terug in hun optredens. De muziek is hard maar heeft een constant tempo niet vol gepropt met zware breaks maar een lekker hip hop ritme. Volgens mij zijn ze een beetje gaar van al het toeren want ze komen maar langzaam op gang. Poli van Devil In Me zingt mee met het nummer 'Band Of Brothers' en daarna is iedereen weer wakker geschud, er is ineens een stuk meer beweging zowel op het podium als in de zaal. The Ghost Inside trekt de zaal vanaf de eerste maat finaal open met een aaneenschakeling van breakdowns en de zaal is niet meer stil te krijgen. Bijna alle nummers hebben een kneiterharde breakdown waarin het geweld keer op keer los barst. Zo te zien wil iedereen een woord meezingen en Jonathan zorgt er dan ook voor dat iedereen een keer aan de beurt komt. Niet veel nummers die ze spelen zitten vol met two-step maar 'Unspoken' gelukkig wel en dat is te merken, heel de zaal slaat aan het dansen. Niet alleen nu maar tijdens de hele show is de glimlach van de zanger van oor tot oor, hij vermaakt zich goed. En ik ook.

Het was wederom weer een heerlijke zondagmiddag, niets om op de thee bij de familie te gaan of tam op de bank hangen. Nee, doe mij maar lekker een stevige bak melodische hardcore met ontspannen hip hop ritmes. Want het is wel zondag natuurlijk.

<< vorige volgende >>