AMENRA & Hessian

Hasselt - Muziekodrome 24 februari 2013

Was is dat toch met Belgische bands en sneeuw? Vorige maand nog had Saille er grote moeite mee om op tijd in Nederland te geraken voor hun show, en nu maak ik mij voor vertrek zelf ernstige zorgen over mijn reis naar Hasselt voor een live review (si monumentum requires circumspice) en interview (volgende maand) met AMENRA. Twee uur door de sneeuw rijden is in principe geen pretje, maar gelukkig viel het allemaal mee en kon ik goed doorrijden, natuurlijk met het juiste sfeermateriaal in de cd speler. De winterse rit lijkt echter flink met mijn tijdsbesef te hebben gespeeld, want mijn perceptie van tijd zou de hele avond compleet van slag zijn. Zo praat ik bijna een uur met AMENRA zanger Colin van Eeckhout, maar voelt het aan als een van de kortste interviews ooit (sorry, maar een uur materiaal uittypen terwijl de deadline al versterken is betekent nu eenmaal dat het nog even gaat duren, dus even geduld aub).

Door: Martin

Er is echter helemaal niets mis met mijn perceptie van tijd als het aankomt op de set van Hessian; veel verder dan twintig a vijfentwintig minuten komt het namelijk niet, en dat is kort. Te kort, wat mij betreft, om er echt helemaal in te komen. Het vrij heldere, maar nogal afstandelijke geluid doet de band ook geen goed. Dat is erg jammer, want interessant is Hessian alleszins. Muzikaal is men beduidend dichter bij hardcore gebleven dan de headliners van vanavond, met als gevolg een heerlijk explosieve mix van veelal vrij korte, krachtige songs. Men echter zeker niet vies van de nodige sludge-invloeden en ook voor blastbeats is gewoon ruimte in het geluid van Hessian. Ondanks die veelheid aan tempi is er geenszins sprake van een onsamenhangend geheel. De licht ontvlambare muziek van het viertal schreeuwt echter om een directer geluid, dus ik blijf achter met gevoel dat hier meer in had gezeten.

Na een ombouwpauze van een half uur gaat de wereld dan definitief op zijn kop. Met 'Mass V' heeft AMENRA een nog compromislozer, trager en heviger album uitgebracht dan weleer, maar tegelijkertijd kan men rekenen op meer aanhang dan ooit. Het Muziekodroom, geen kleine zaal, is vrijwel tot de nok gevuld, en dat op een zondagavond! Net voor aanvang gebeurt er echter iets wat in Nederland gewoon nooit zou kunnen: het wordt doodstil. De spanning is om te snijden.
Opener 'The Pain. It Is Shapeless' komt hard binnen. Heel hard. Het zaalgeluid is, afgezien van een kort moment waarop met het volume van de snare gespeeld wordt, perfect; luid, krachtig en kraakhelder. De band bijt zich vanaf de eerste tonen vast in de gestaag voortrollende muur van geluid. Colin van Eeckhout's vocalen gaan door merg in been. Van doseren is geen sprake; volle overgave is de enige optie. Het publiek deint dan ook mee, als ware het pure resonantie. Niet dat ik daar erg veel van meekrijg, want alleen de deining telt nog.

Eigenlijk gebeurt hier niet echt iets nieuws. AMENRA doet waar AMENRA goed in is; de muziek loodzwaar, traag en meeslepend, Van Eeckhout het grootste deel van de tijd met zijn rug naar het publiek gekeerd, en dat alles bij een uiterst spaarzame lichtshow die niet afleidt van de prachtige projecties in zwart-wit. Toch voelt het anders. Dat ligt niet zozeer aan de twee ijzersterke nieuwe nummers die vanavond worden gebracht, waarbij vooral het kille geluid van de stalen pijpen dat het intro van 'Boden Spijt' domineert er uitspringt. Het ligt ook niet aan de nieuwe projecties, die nog mooier en nog sfeervoller zijn. Nee, het lijkt alsof de overtuiging en de bereidheid om muziek van elk pondje overtollig vlees te ontdoen die 'Mass V' zo indringend maakt ook de rest van de set heeft doordrenkt. Dit klopt gewoon.

Na een set die eeuwig lijkt te duren en tegelijkertijd zo voorbij is, en in de rele wereld een klein uurtje in beslag nam, is het dan klaar. Voldaan en onvoldaan tegelijkertijd wandel ik eerst maar eens naar de bar om aldaar, onder het genot van een spa rood (we zijn met de auto, weet u nog?) even uit te puffen. Het mag dan wel nog februari zijn, maar ik ben benieuwd wie hier dit jaar nog aan gaat tippen.

<< vorige volgende >>