AngelWitch

Rotterdam Baroeg 17 februari 2013

Als onderdeel van hun 'Hunting Across Europe' toer, met Enforcer, supporting Grand Magus, deed het legendarische AngelWitch de Rotterdamse huiskamer Baroeg aan. Ik heb absoluut niets tegen Enforcer en heb van hun optreden genoten, net als van de hoofdact Grand Magus, maar ik kwam toch echt voor AngelWitch, die ik als het even kan altijd live zal gaan zien, al moet ik ervoor op de waterfiets naar Terschelling.

Door: Ed

Getuige de AngelWitch en andere New Wave Of British Heavy Metal shirts in het publiek (ik zag Holocaust, Tokyo Blade, Satan, vintage Maiden etc.) en de gezonde verkoop vanachter de merch tafel trok AngelWitch veel (van het aanwezige) publiek en de Baroeg was dan ook goed gevuld. Er had nog een paar dozijn headbangers bijgekund, maar dan was het 'scheet-in-de-lift' niveau wel bereikt.

Twee dingen moeten mij van het hart: waarom speelt een band met een uitstekend nieuw album daar maar anderhalf nummer van? Het openingsnummer van hun recente album 'As Above, So Below': het majestueuze 'Dead Sea Scrolls' en het uit 1978 stammende 'Guillotine' dat ook al in een andere versie op hun derde album 'Frontal Assault' staat. De tweede, meest kritische noot die ik als groot fan van de band sinds 1980 wel meen te moeten kraken is dat AngelWitch altijd al een 'presentatie-probleem' had. Bandbaas/componist/zanger Kevin Heybourne is naast geniaal metal composer namelijk ook een heel introvert man, die de indruk wekt het liefst door het podium te willen zakken, dan wel het optreden vanachter een enorme Marshall-stack af te willen werken. Waarom dan niet een Bill Steer de aankondigingen laten doen en het publiek er meer bij proberen te betrekken? Genoeg gezeverd, verder zijn Kevin Heybourne en zijn AngelWitch natuurlijk 'heiligverklaard' en ook vanavond werd weer ruimschoots geleverd. Van de geniale debuutplaat 'Angel Witch' werd zo'n beetje ieder nummer gespeeld, behalve de prachtige, krachtige semi-ballad 'Free Man' en verder werden we nog getrakteerd of de 'rare tracks' 'Dr Phibes' (een verslavend instrumentaal nummer) en het stokoude 'Baphomet' van het genredefiniërende Metal verzamelalbum 'Metal For Muthas' uit 1980. Tijdens hun anthem 'Angel Witch' deed spontaan (want door niemand van de band daartoe aangemoedigd) driekwart van het publiek mee. Brok in mijn keel. Hoe lang nog kunnen we dit soort bands live aan het werk zien…

<< vorige volgende >>