Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Gorath, Cirith Gorgor & Misanthropia

Gryphus - Vierlingsbeek 15 oktober 2011

Nooit gedacht dat ik ooit nog eens in Vierlingsbeek zou belanden. Wat dat betreft ben ik toch echt een stadsmens. Maar ja, voor Gorath willen we best in de auto stappen en net voorbij Boxmeer rijden. Wat schetst mijn verbazing? Vierlingsbeek mag dan wel wat afgelegen zijn, maar in de vorm van Gryphus heeft men een jongerencentrum annex concertzaal waar menig grote stad jaloers op mag zijn. Zaal, podium en geluidsinstallatie zijn dik in orde en de opkomst vanavond is meer dan redelijk te noemen, al is duidelijk dat we hier met een jongerencentrum te maken hebben, want het publiek is jong en lijkt vooral uit de nabije omgeving te komen. Met een klasse band als Gorath als headliner, oudgedienden Cirith Gorgor als voornaamste support en ook nog eens een zeer schappelijke prijs per consumptie is de toon dus gezet voor een geslaagde avond.

Door: Martin

Aan Misanthropia de eer om de avond af te trappen, en dat doet men niet onverdienstelijk. De thrashy black metal van deze Tilburgse band wordt het grootste deel van de tijd strak en vol overtuiging gebracht. Wereldschokkend is de muziek niet; het feit dat ik er pas tijdens het schrijven van deze review achter kom dat ik de band al eens eerder aan het werk heb gezien (in het voorprogramma van Mayhem) spreekt eigenlijk al boekdelen. Desalniettemin laat men een behoorlijk goede indruk achter. Wederom zijn het vooral de drums die staan als een huis. Naast het gebrek aan eigen geluid valt ook de erg statische presentatie in negatieve zin op, en de kitscherige props op het podium zijn echt een slecht idee. Er is dus nog wel wat werk aan de winkel voor Misanthropia, maar de basis lijkt er te zijn.

Cirith Gorgor draait alweer een halve eeuwigheid mee. Hun eerste wapenfeit dateert uit 1999 en werd uitgebracht door Osmose Productions, een destijds ongeëvenaard succes voor een Nederlandse black metal band. Sindsdien is de band meer en meer naar de achtergrond verdwenen, maar men bleef wel met regelmaat albums uitbrengen. Voor mij is dit de eerste keer sinds veel jaren dat ik de band live aan het werk zie. Er is sindsdien opvallend weinig veranderd. De band haalt de mosterd nog steeds bij oude Scandinavische goden als Marduk en Gorgoroth. Ook qua podiumpresentatie is alles bij het oude gebleven: veel corpsepaint, weinig beweging. Of we daar anno 2011 nog op zitten te wachten, wil ik in het midden laten, maar dat zanger Nimroth geheel trve, grim en necro de aanwijzingen voor de geluidsman met vervormd stemgeluid geeft, is zo onbedoeld grappig dat het grenst aan totale zelfparodie. Desalniettemin moet de heren worden nagegeven dat er hard gewerkt is aan songwriting. Drummer Levithmong klonk in het verleden niet zelden als de Charlie Watts van de black metal, maar tegenwoordig duren de blastbeats gelukkig wèl langer dan drie tellen. Cirith Gorgor speelt zowel oud als nieuw werk, waarbij vooral opvalt dat vooral de net iets tragere, simpelere nummers het meest effectief zijn. Naarmate de set vordert komen die deuntjes ook meer en meer voorbij, waardoor dit optreden zowat per nummer beter wordt. Niet verkeerd!

Voor het Vlaamse Gorath is dit een van de shows ter ere van de release van hun nieuwe, indrukwekkende album 'Apokálypsis (Unveiling The Age That Is Not To Come)'. Logisch dus dat het niet lang duurt voor de band openingstrack 'Before The Throne Of The Demiurge' van stal haalt, en dat doet men met verve. De complexe, progressieve black metal hakt er stevig in, vooral tijdens de snelle stukken. Alleen de meer ingetogen stukken, die op plaat juist van grote meerwaarde zijn, komen niet altijd even goed uit de verf. Gelukkig lijkt de band dat zelf ook door te hebben, want men concentreert zich op overwegend razendsnelle nummers als 'The Seven Seals' en 'Millennium (Thousand Years Of Darkness). Er is zelfs ruimte voor een paar hele oudjes halverwege de set, in de vorm van 'The Antichrist' (Slayer) en 'Black Metal' (Venom). Uiteraard kunnen beide covers rekenen op enthousiasme vanuit het publiek. Gelukkig wordt Gorath's eigen werk echter ook gewaardeerd, en dat mag ook wel. Er wordt prima gemusiceerd en de band heeft ook een beduidend meer dynamische podiumpresentatie dan de beide voorprogramma's. Zanger/gitarist Filip Dupont brult, schreeuwt en krijst het uit en trekt daarbij de meest maniakale gezichten. Het optreden gaat in een razend tempo voorbij, en de band lijkt zelf ook aardig verbouwereerd wanneer het publiek blijft vragen om een toegift, hetgeen uiteindelijk ook gebeurt.

Gorath bewijst vanavond dat het de hoge standaard van de albums kan waarmaken. Het is wat dat betreft dus een klein wonder dat zulk een goede band de Nederlandse presentatie van hun meest recente album nota bene in Vierlingsbeek moet doen. Niets ten nadele van Gryphus overigens, want aldaar heeft men de zaakjes prima in orde, maar een band als Gorath zou toch wel vaker en op andere plaatsen aan de bak moeten kunnen in Nederland. Dames en heren programmeurs, boek deze band!

<< vorige volgende >>