Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Deftones

Melkweg - Amsterdam 16 juni 2010

Zo zouden er meer optredens georganiseerd moeten worden! Het concert dat gevallen altmetal hoogvliegers Deftones in Melkweg, Amsterdam gaf halfweg juni 2010 telde precies één optreden. Geen opkomend internationaal talent, geen ingekocht nationaal/regionaal bandje, kortom geen totaal ongerelateerde muziek vooraf, puur en alleen datgene waar je voor komt: Deftones. Heerlijk!

Door: Richard G.

Alhoewel, dat moet altijd nog maar blijken. Deftones werkte immers al geruime tijd aan een slechte live-reputatie. U kent het wel: dronken op de bühne, teksten kwijt, kotsen op het podium, dat werk. Gelukkig werd in creatieve zin enkele jaren gelden de weg naar boven ingezet met het eclectische 'Saturday Night Wrist' en werd er dit jaar wederom een kwalitatief hoogstaand album afgeleverd met 'Diamond Eyes'. De geweldige show van vanavond bewees eens en voor altijd dat de band uit Sacramento, Californië definitief weer serieus genomen moet worden.

Met maar liefst zeven nummers nam laatstgenoemde album de meest prominente plek in de set. Het is niet zo heel gek dat er voor de rest erg veel van het meesterwerk 'White Pony' (2000) gespeeld werd: de twee albums vertonen qua stemming en materiaal veel fijne parallellen. Singles 'Diamond Eyes' en 'Rocket Skates' sluiten sonisch naadloos aan bij 'Feiticeira' of 'Knife Prty'. De band lijkt wel herboren en ieder lid (inclusief nieuwe bassist Sergio Vega) staat met een brede grijns op zijn gezicht geïnspireerd te musiceren alsof zijn leven er van afhangt. Wat nog mooier is: zelfs Chino's vocalen klinken de hele avond perfect. Terwijl zijn stembanden normaalgesproken het afwisselende schelle geschreeuw en gevoelige zingen niet goed aan kunnen, faalt hij vanavond geen enkele keer, wat de kwaliteit en genietbaarheid van de show natuurlijk alleen maar ten goede komt.

Ik moet wel eerlijk bekennen de twee uur die men vanavond op het podium staat voor mij een beetje te veel van het goede is. Het is vooral jammer dat er wel een aantal nummers van mispeer 'Deftones' (2003) voorbijkomen, maar helemaal niks van het prachtige 'Saturday Night Wrist'. Maar de band weet met goed getimede hits regelmatig de zaal op professionele wijze naar het kookpunt te brengen. Met nostalgische hoogtepunten 'Be Quiet And Drive (Far Away)' en 'My Own Summer (Shove It)' wordt je linea recta terug de tijd in geteleporteerd. Het tweeluik 'Passenger' (helaas zonder tweede stem van Maynard James Keenan) en 'Change In The House Of Flies' lijkt voor een gepast einde te zorgen, maar de band komt nog één keer terug om met het woeste 'Seven Words' de uitverkochte Melkweg te laten ontploffen. Deftones revancheert zich vanavond met een memorabel optreden van (ondanks de lengte) zeldzame kwaliteit.

<< vorige volgende >>